Wat “zien” ik? 216

Door Staf Knop

De Duitsers die vandaag de dag nog steeds niet kunnen geloven dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog ook in Berlijn Sovjet-spionnen werkten, zonder dat hun Gestapo dat zou geweten hebben (en ik weet waarover ik spreek), konden dezer dagen in hun kranten lezen dat de toen zeer geliefde actrice-danseres, Marika Rôkk, al van bij het begin van de oorlog spioneerde voor de Sovjets. Dat werd nu pas bekend gemaakt. Marika Rökk was niet de eerste de beste, maar was zelfs bevriend met Adolf Hitler die haar zo graag vergeleek met Ginger Rogers en Rita Haywordt. Ergens in de jaren zeventig slaagde ik er in Marika Rökk te strikken voor een show in “Casino Knokke”. Ik noemde het “Ein abend in Mei”, naar één van haar bekendste schlagers. Toen ze verscheen vertelde ze mij niet te kunnen dansen wegens buikloop maar dat ze wel “Ein abend in Mei” zou zingen. Ik zei “dat ik haar niet gevraagd had om “Ein abend Mei” te zingen, maar wèl om “Ein abend in Mei” te dansen. Onmiddellijk vroeg ik de mensen in de keuken om een pak rijst te koken, waarvan ik haar het water zou laten uitzuipen. En ze deed het. Die avond danste Marika Rökk de pannen van het dak in Knokke.

Tijdens een persconferentie heeft Donald Trump, president van de Verenigde Staten, gezegd dat het land wat achterop is geraakt wat het aantal kernwapens betreft en dat hij dat wil herstellen. Hij vindt “dat zolang andere landen over kernwapens beschikken, het zijn bedoeling is om de States aan de top te plaatsen”. En wie het mij vraagt, ik vind dat een gegrond idee. De Verenigde Staten is altijd het machtigste land geweest en ik vind dat het zo mag blijven. Anderzijds doet Mexico zijn beklag omdat de 21 miljoen illegalen die in de States leven, nu zullen uitgewezen worden zonder dat er vooraf met Mexico werd onderhandeld. Trump heeft daar geen oren naar. Het is ook zo dat Mexico nooit heeft onderhandeld met de miljoenen uitwijkelingen. Dat ze nu de rekening worden voorgelegd is maar normaal. Trump wil nu eenmaal zijn land zuiveren van alle kwaad. Ik weet niet of hij een goede president zal worden, maar totnogtoe begrijp ik hem wel. De komedie van alle politici in de wereld en die gezapig hun maandelijks dikke loon opstrijken, moest nu maar eens gedaan zijn.

Anderzijds wordt het almaar moeilijker om Donald Trump nog te volgen. Voor de jaarlijkse  bijeenkomst van de Witte Huis-correspondenten stuurt hij zijn kat, tertwijl hij gaat eten met brexit-verdediger, Nigel Farage. Dat is doodgewoon “ketjesspel”. En als president van het machtigste land ter wereld is dat niet geoorloofd. In Brussel noemen ze dat “trukken van de fuur”.

Het is dan toch niet “La La Land” geworden op de uitreiking van de Oscars in Hollywood, maar wèl “Moonlight” van Barry Jenkins. Faye Dunnaway en Warren Beatty die het briefje moesten aflezen voor de beste film, riepen “La La Land” uit, maar hadden het verkeerde briefje gekregen. Zo zie je maar, beroemdheden zijn ook maar mensen. De hoofdvertolkster van “La La Land” Emma Stone kreeg wel de Oscar voor beste actrice. Maar dàt waarop de hele filmwereld zat te wachten, een serieuze aanval op Donald Trump, kwam er niet. Tenzij wat cliché-achtige uitroepen over de verwijten van Meryl Streep en Robert De Niro. Kortom, deze Oscar-uitreiking zal niet de geschiedenis ingaan als de meest ophefmakende, maar wel om de historische blunder van Bonny en Clyde. Ook…vind ik niet dat er in het geheel een film werd bekroond omwille van zijn filmische waarde, of een film die de wereld beter maakt. Films over het rassenprobleem of over de homoseksualiteit zijn zo afgezaagd als de friet en de mosselen. Het begon al in 1912 met “De Hut van Oom Tom”, waarin de slavernij op de korrel werd genomen, later in 1927 kwam het rassenprobleem duidelijk aan de beurt in “Show Boat”, de bekende musical en hoogstwaarschijnlijk ook de beste ooit. De homoseksualiteit kwam weinig later, gevolg door de pedofilie en nog meer seksuele afwijkingen zoals het incest. Het zijn thema’s van alle tijden, die nooit zullen opgelost worden. In films kunnen ze alleen onder ogen gebracht worden van de toeschouwer, maar die mij geen bal interesseren. Het ontstaan van internet heeft het overigens allemaal nog erger gemaakt. Ik heb de tijd meegemaakt waarop die woorden zelfs niet in de Van Dale stonden of bijna niet. We moeten aan het probleem niet voorbijgaan, maar een Oscar…kom, jongens…

Advertisements

Wat “zien” ik ? 215

Door Staf Knop

Dat de Noordpool aan het smelten is weten we nu al. Maar dat ze nu een ijsmachine hebben uitgevonden om het gesmolten ijs weer hard te maken, is een nieuwigheid. Waar gaat het eindigen? Hoe dan ook, het zou mij niet verbazen moesten ze vroeg of laat iets uitvinden om een oud mens weer jong te maken, of een dode weer tot leven te brengen. Stelt zich de vraag of we dat wel willen. Wie de gezegende leeftijd bereikt van de negentig is naar mijn eigen ervaring daar niet zo tuk op. Op die leeftijd blikt men achteruit en ofschoon men ziet dat je verleden niet zo verwerpelijk is, beseft men ook dat een herhaling niet meer mogelijk is. Opnieuw jong worden is één, maar ook de toenmalige levenswijze inroepen, zonder televisie, zonder GSM en zonder internet, is niet meer mogelijk. Temeer, dat ook al deze nieuwigheden de samenleving naar de verdoemenis zullen helpen. Laten we dus naar de vernieuwde Noordpool kijken en zich tevreden achten met het leven zoals het is.

Indien Europa nog steeds niet goed weet welke richting uitgaan met Donald Trump, de nieuwe president van de Verenigde Staten, heeft Mike Pence, zijn vicepresident, tijdens een vergadering te Munchen van de NAVO plechtig verklaard dat de States hun steun aan de NAVO verder blijven uitvoeren. Ze verwachten wel een hogere bijdrage van de lidstaten, waarop Angela Merkel dat ook beloofde. Ondertussen blijft Donald Trump vuur spuwen ten overstaan van de media. Hij beweert vooral dat niet hij het slachtoffer is van de weinig eerlijke pers, maar het Amerikaanse volk. In hoeverre hij gelijk heeft durft niemand te zeggen. Ik weet het ook niet, maar toen hij zijn eed aflegde en CNN de beelden toonde van de aanwezige menigte, meende ik wel op te merken dat het beelden waren toen nagenoeg de helft van de aanwezigen het pand al hadden verlaten. Daarmee wil gezegd zijn dat ik nog altijd blijf uitkijken naar concrete resultaten van Trumps regering.

De Vlaamse acteur, Matthias Schoenaerts, wordt in de internationale pers voorgedragen voor de nieuwe James Bond. Mij zou het niet verbazen indien zijn vader, Julien, zich in zijn graf een paar keren zou omdraaien van fierheid. Julien was een kameraad voor mij en ik stel mij in zijn plaats. Alleen al het bericht zou Vlaanderen met trots moeten vervullen. Tal van Vlaamse acteurs en actrices hebben al een job gevonden in het buitenland. Maar de rol van James Bond is geen rol maar een stichting. Mocht de Matthias die rol ook werkelijk in de wacht slepen, is Vlaanderen hem een standbeeld schuldig.

Wanneer je denkt dat de media alleen maar leugens de wereld instuurt, dan neem je daar best niks van over in je toespraken of in je geschriften. Dat heeft Donald Trump toch gedaan tijdens zijn jongste persconferentie, toen hij verwees naar een aanslag in Zweden, een bericht dat hij had overgenomen van Fox News. Die bewuste aanslag in Zweden was er niet geweest, maar het heeft Trump wel de das om gedaan. Niet alleen heeft Zweden hem om uitleg gevraagd, maar in de hele wereld werd hij belachelijk gemaakt. Uiteindelijk begint men zich af te vragen of Donald Trump zich wel volledig bewust is van zijn presidentschap. Met sommige uitspraken en beloften kan je wel origineel overkomen, maar er zijn grenzen. En méér dan één keer mag je die niet overschrijden, ook al is de beschaving niet meer wat ze is geweest. Mogelijk hebben de Amerikanen hem “cool” gevonden toen ze hem verkozen hebben, maar nu is het van ‘Fuck You”. En zo is de wereld vandaag.

Koning Filip heeft een bezoek gebracht aan het parlement, waarbij de leidende figuren van het N-VA en het Vlaams Belang niet aanwezig waren. Daarmee bewijzen ze geen respect te hebben voor het koninkrijk waarin ze leven en werken. Wat de N-VA betreft hadden ze dan volledig kleur moeten bekennen en ook hun parlementsleden weg houden. Dat hebben ze niet gedaan en Jan Peumans leek zelfs opgetogen met het bezoek van koning Filip. Alles bij elkaar moeten we eens temeer vaststellen in welk verdeeld land we leven. Dit landje heeft inderdaad betere tijden gekend, maar zeker geen betere koning. Filip verdient dergelijke houding niet en koningin Mathilde nog minder. België is altijd een koninkrijk geweest en wie dat niet verdraagt gaat beter weg.

Wat “zien” ik ? 214

Door Staf Knop

Twee op de drie Belgen willen dat de grenzen gesloten worden voor Moslims. Dat staat in de kranten en ze wijzen er op dat deze peiling al gebeurde nog voor Donald Trump in de presidentszetel zat en zijn bekende maatregel uitvaardigde. De situatie zoals ze nu is blijkt dus niet nieuw en men moet aannemen dat Trump alleen maar gedaan heeft wat de meesten in het Westen willen. De hele wereld heeft dus te lijden onder een toestand waarvan eigenlijk niemand weet wie hem uitgelokt heeft. Want het blijft een feit dat ook de Moslims daarvan het slachtoffer zijn en niet allemaal slechte bedoelingen hebben. Ook onder hen bevinden zich ongetwijfeld brave mensen, die op de vlucht zijn gegaan voor het geweld. Misschien…hadden ze ook zelf iets moeten ondernemen, want hun levenswijze verder zetten in Europa was en is geen optie. Dat hadden ook de wereldleiders moet beseffen en zich niet blijven verschuilen achter de democratie. Geen enkel regime is opgewassen tegen het mengen van culturen, net zoals de leeuwen en giraffen niet zouden leven in de zee. Die is voor de vissen die moeten blijven waar ze zijn, zoals het Oosten moet blijven waar het is.

Ondertussen heeft Donald Trump, als president van de Verenigde Staten, heel wat woede moeten incasseren in verband met zijn verbod van zeven Moslimlanden om het land in te komen. Dat verbod werd nietig verklaard door machtige rechters, wat Trump meteen in de gordijnen heeft gejaagd en waarop hij reageerde met de belofte dat het er toch zou komen. Indien de rechters zich verschuilen achter het belachelijke argument als zou nog geen inwoner van die zeven landen een aanslag hebben gepleegd, zegt Trump dat hij het land hoe dan ook veilig wil stellen en dat hij redenen heeft om te geloven dat het gevaar uit die hoek komt. Hij zou dingen weten die de gemiddelde Amerikaan niet kan weten. En daarin kan ik hem, als president, volgen. Zijn veiligheidsdiensten zijn immers verplicht de president in te lichten over alles. Het is dus niet zo verwonderlijk dat Trump méér weet en kan oordelen wie wèl en wie niet tot het land wordt toegelaten.

In ons eigen landje rommelt het onder alle politieke partijen over wie over meerdere mandaten beschikt dan hetgeen door de kiezers werd toegewezen. Er moet klaarheid komen over wie wat verdient. Daar staan wij, arme stervelingen, van te kijken. Terwijl een serieuze belastingbetaler al blij mag zijn met een maandelijkse verdienste van 2000 euro, strijkt een politieker over het algemeen een 7000 euro op. Ik vraag me nu nog altijd af waarom ik nooit in de politiek ben gegaan. Vooral omdat zovele jaren geleden ik al wist dat de meest verkozene jongens het stellen met het gewoon bijwonen van een vergadering en het opstrijken van hun maandloon. Nu ik zo oud geworden ben dringt het tot mij door dat het slimme kerels zijn en dat ik maar een arme dompelaar ben.

Dat Bart Somers, burgemeester van Mechelen, werd uitgeroepen tot “beste burgemeester ter wereld” verbaast me niks. Die man heeft het. En geloof mij, burgemeester zijn van een middelgrote stad is geen gemakkelijke nog eenvoudige job. Ik heb heel wat burgemeesters meegemaakt in Brussel en in kleine gemeentes. Het is nooit simpel, maar een burgemeester die er in slaagt om zijn bevolking gelukkig te maken en in veiligheid te laten leven is een unicum. En dat doet Bart Somers. Ik ken veel Mechelaars en allemaal zijn ze het er over eens: Bart Somers is een gedreven en zeer sociale burgemeester. Dat mag wel eens gezegd worden.

Bravo. Hij is er weer. Guy Verhofstadt pleit voor de afslanking van de Europese Commissie en voor een Europese minister van Financiën, kortom voor een volwaardige verenigde staten van Europa, waarvan ik hem als de grondlegger zal beschouwen. Jaren geleden was het reeds zijn bedoeling en al zolang ben ik dat hier blijven verdedigen. Nu ben ik blij dat hij tot dat idee is teruggekeerd en komt het er op aan de structuur ervan deskundig te bepalen, zonder de aan de kant gezette staten volledig in de kou te zetten. Europa heeft alleen maar zin met nagenoeg de helft van de huidige 28 lidstaten. En ik ben nieuwsgierig hoe die voorstanders van de brexit zullen reageren en hoe men er in Frankrijk zal tegenaan kijken, zonder de Oostbloklanden te vergeten. Ik zou het nog willen meemaken om eindelijk een echt Verenigd Europa te zien ontstaan.

Wat “zien” ik? 213

Door Staf Knop

Vlamingen slaan nu ter ontspanning veeleer de weg in naar de sportclub dan naar de toneelkring. Tijdens de jaren zestig en zeventig was dat omgekeerd en werd het culturele peil van het Vlaamse volk zeer hoog geschat. Ik zal niet beweren dat het uitsluitend te wijten was aan de toen bestaande en zeer actieve toneelkringen. Alleen…in groot Brussel waren toen niet minder dan 25 toneelkringen actief en over heel Vlaanderen waren er dat honderden. Deze verenigingen stonden in voor een uitgebreide kennis van de dramatische literatuur en bezorgden hun leden een zuivere uitspraak van de Nederlandse taal. Het nut van deze verenigingen was zeker niet te onderschatten…maar werd door de overheid nagenoeg niet aangemoedigd. Anderzijds gebeurde dat wèl voor de sport…omdat de televisie er steeds groeiende aandacht aan besteedde. De media is schuldig aan de huidige toestand. Zij hoeven richtgevend te zijn, daar waar ze het uitsluitend voor de sport doen. Het is de taak van de minister van Cultuur en van de Media om in te grijpen. Vooral de televisie is daar schuld aan. Indien het culturele leven uit het “Journaal” wordt geweerd vind ik dat al die voddenberichten over de sport en voornamelijk over het voetbal, uit het Nieuws moeten geweerd worden. Daarvoor zijn er nu al teveel bijzondere programma’s. Echter niet over cultuur. Op ARTE zag ik een programma van de RTBF over de KVS met Vlaamse onderschriften. Dank je wel!

Met het grootste genoegen heb ik op France 3 gekeken naar “Les trésors cachés de Jean-Christophe Averty”, een twee uur durend spektakel van Mireille Dumas en waarin “de verborgen schatten” van Averty werden getoond waarmee hij de wereld verbaasde in de jaren vijftig en zestig. Mensen, wat ben ik blij om in die jaren te hebben geleefd. De televisie stond nog in de kinderschoenen maar tijdens het festival voor “De Gouden Roos van Montreux” mochten we kennis maken met de Franse pionier, Jean-Christophe Averty, die de mooiste programma’s uit zijn mouw toverde waarvoor ik en mijn vrienden (Huib De Jonghe van “De Standaard” en Jef Anthierens van “Humo”) in bewondering stonden. Averty vertelde ons (hij stotterde een beetje) toen zelf dat hij zijn inspiratie vond in de films van Busby Berkeley, de fantastische choreograaf van Florenz Ziegfeld op Broadway. Dat hadden we inderdaad al opgemerkt, maar zoals het dikwijls het geval is overtrof de leerling de meester. De balletten die hij op het scherm bracht met Franse sterren zagen er nagenoeg uit als levende sneeuwvlokjes, waarop Mireille Dumas sterk de nadruk legde in haar programma waarin ze wel honderd sterren toonde. Velen zijn nu overleden of totaal vergeten, maar mij herinnerden ze aan de mooiste jaren uit de twintigste eeuw.

Koning Filip is niet mals geweest voor Donald Trump en zijn maatregel om bepaalde mensen uit Oosterse landen uit Amerika te weren. Sommigen vragen zich af “wat koning Filip mag zeggen en wat niet”. Ik zou denken dat hij alleen verstandige praat mag zeggen, maar wat hij nu gezegd heeft was gewone cafépraat. Net zoals Karel De Gucht vorige zondag tegenover Danny Verstraete zijn cliché-achtige mening gaf over Donald Trump. Ik zal niet beweren dat alles wat Trump zegt en doet verstandig is of dat het niet gepermitteerd is voor een Amerikaanse president. Maar een bepaald soort mensen verpesten de wereld en Trump is de eerste die er drastisch wil tegen optreden. Daarbij neemt hij een groot risico in de eerste plaats voor zichzelf. En ik vind dat men dat dient te respecteren.

In Frankrijk wil Marine Le Pen, van het Front National, een referendum inrichten voor de uitstap van Frankrijk uit de Europese Unie. Ze zal die belofte nakomen indien ze de nakende verkiezingen zou winnen. Die kans is niet zo groot, maar die Marie Le Pen is een dame die al verrassend uit de hoek is gekomen. Hoe dan ok bewijst haar bedoeling dat er in Frankrijk iets aan het bewegen is dat een Frexit niet tot het onmogelijke moet gerekend worden. Velen beginnen te beseffen dat de Europese Unie niet veel meer is dan een geldopslorper. De politici zitten er rustig en hebben een dagelijkse babbel, maar veel aarde aan de dijk brengen ze niet. Mocht het inderdaad zo ver komen dat Frankrijk er de brui aan geeft, dan heeft de Unie ook geen reden bestaan meer. En ofschoon ik nooit een aanhanger ben geweest van Europa zoals het nu bestaat, zou ik het als een ramp beschouwen moest het verdwijnen. Europa is een goed idee, maar zeker niet met 28 lidstaten. Ooit sprak Guy Verhofstadt over een Unie van veertien landen en dat was perfect. De Waalse minister-president, Paul Magnette, pleit nu ook voor de exit van Hongarije, Roemenië en nog andere landen.

Comme quoi, dat ik niet de enige ben met een andere kijk op Europa.

Wat “zien” ik ? 212

Door Staf Knop

Michail Gorbatsjov, de laatste president van de Sovjet Unie, vindt dat de wereld wel lijkt af te stevenen op oorlog. Hij ziet geen goed in de militarisering van de politiek. Dat Gorbatsjov nooit een idioot is geweest en dat nog steeds niet is, zal geen enkele wereldobservator ontkennen. Toch wil het mij voorkomen alsof hij met de realiteit een loopje neemt en “de militarisering van de politiek” verkeerd inschat. Oorlog werd nooit ontketend door militairen. Bovendien zou een oorlog vandaag niet meer hetzelfde zijn als ten tijde van de nazi’s. Het was een open strijd met de geallieerde landen. Van die “openheid” kan er nu geen sprake zijn. Anderzijds is er aan de “Koude Oorlog” nooit een einde gekomen en zijn het nu de Geheime Diensten die het tegen elkaar opnemen. Het is een “Ondergrondse Oorlog” geworden en dat zou ook Gorbatsjov moeten weten.

Theresa May, de Britse premier, is op bezoek geweest bij Donald Trump, de nieuwe president van de Verenigde Staten. Geen mens die er van opkijkt want wie er ook aan het hoofd zou staan van de States, de Britten kunnen niet zonder Amerika. Het omgekeerde is ook waar en daarom is de slogan van Trump “Amerika Eerst” met een korreltje zout te nemen. Anderzijds moet Lady May nog steeds bewijzen dat ze aan de rechte touwtjes trekt. Dat lijkt niet het geval met Donald Trump te waarschuwen voor Poetin, de kop van Rusland. Waarschuwen waarvoor? En dat terwijl Trump goede maatjes wil spelen met Poetin. Het begint er sterk naar uit te zien alsof de huidige wereldleiders niet goed weten wat ze aan elkaar hebben. Onderussen hebben de Chinezen zich op de kaart gezet. De toekomst kan nog voor grote verrassingen zorgen.

Dat sommige beslissingen van Trump niet in goede aarde vallen bij iedereen is doodnormaal. Dat hij op korte tijd na zijn eedaflegging al enkele van zijn beloften heeft waargemaakt is onverwacht. Men kan hem van alles verwijten, maar een man die er geen gras laat over groeien zouden ze ook in Europa kunnen gebruiken. Het is nu eenmaal zo dat de avonturen met Syrië en de  vluchtelingenstroom de wereld een ander gezicht hebben gegeven. Men kan er zich bij neerleggen, maar dat is niet het geval met Trump. Wat te verwachten was met Trump staat er aan te komen. Niets zal nog hetzelfde zijn. En de wereld kijjkt toe naar wat hij nog allemaal uit zijn mouw zal schudden. Ik kijk mee.

Wat dichter bij ons werd het wereldkampioenschap veldrijden gereden, zowel voor vrouwen als voor mannen. Met Sven Nys heeft die sport grote belangstelling opgewekt en ik heb zowel naar de vrouwen gekeken als naar de mannen En zoals verwacht zou de Nederlandse Marianne Vos tot topfavoriete uitgeroepen worden. Ze werd echter in de luren gelegd door de Vlaamse Sanne Cant, een meisje dat ik al enkele tijd als een waardige kampioene beschouwde. Toen ze de Europese trui aantrok vloeiden de tranen. Ik deelde haar vreugde, zo jong en zo sterk. Bij de mannen zorgden Wout Van Aert en Mathieu Vander Poel voor een titanenstrijd, die uiteindelijk gewonnen werd door de Belgische kampioen, Wout Van Aert. Wat die jongen daar heeft uitgehaald in een parcours als een modderpoel was onvoorstelbaar. Veldrijden is een zware sport. Van Aert verdiende zijn wereldtitel voor 2017.

In het Verenigd Koninkrijk hebben een miljoen mensen een protest ondertekend tegen de komst van Donald Trump en het dineetje dat is gepland met koningin Elizabeth. Ik wist niet dat er zoveel idioten woonden in Engeland. Blijkbaar “staat het goed” om tegen de maatregel van Trump te zijn om de grenzen te sluiten voor inwijkelingen uit sommige Oosterse landen. Hiermee heeft Trump een storm in een glas water veroorzaakt. En bovendien…de Westerse wereld leeft al jaren in de miserie omwille van die vluchtelingenstroom van Oost naar West. Wie zou daar ooit een einde aan stellen.? Het Democratisch denken en handelen is mooi. Genoeg is echter genoeg en Trump wil er een einde aan stellen. Of hij daar zal in slagen is een ander paar mouwen, want Europa werd ondertussen nagenoeg “bezet” door mensen die er “de vrijheid” komen zoeken. Het ene zoals het andere lijkt geen oplossing te zullen brengen om de wereld opnieuw tot een “verstandelijke bedoening” te herscheppen. Moeder waarom leven wij, is opnieuw van kracht.

Wat “zien” ik ? 211

Door Staf Knop

Hij zit er. Donald Trump heeft de eed afgelegd als president van de Verenigde Staten. Veel volk en veel vroegere presidenten. En zoals in het verleden is het een indrukwekkende plechtigheid geworden. De Obama’s hebben het sportief opgenomen, evenals de Clintons. Nochtans was Trump niet mals in zijn openingsspeech na de overdracht van de macht. Nergens klonk er een woord van excuus ofschoon hij alle verwijten herhaalde uit zijn vorige toespraken. “Amerika weer groot maken “ bleef de leus. Dat heeft hij gezworen met de hand op de bijbel, die ook dienst had gedaan voor Abraham Lincoln. De toen gekoesterde hoop is nu ook dezelfde. Donald Trump oogstte veel applaus van de menigte in Washington. Er was iets minder volk dan voor Barack Obama acht jaar geleden, maar…Washington is een zwarte stad met goedgezindheid voor Obama. Al bij al blijven de verwachtingen uiterst groot. En nog dit: de Democraten zijn weggebleven bij de eedaflegging van Trump. Is dat Democratie? Dat er tenslotte zoveel vrouwen protesteren tegen Trump alleen omdat hij wat schunnige uitspraken heeft gedaan, die elke Amerikaan hem zou nazeggen met zijn armen op de toog in een of andere bar, getuigt alleen van grote naïeviteit . Dat vele anderen, zogenaamde intelligente koppen stijl Robert De Niro, Trump geen tijd geven om wat dan ook te bewijzen, is op dit ogenblik niet goed te praten. Het komt een beetje neer op “geef hem het voorrecht van de twijfel”, maar dat is blijkbaar niet aan de orde. Het zou leuk zijn mochten ze zich vergissen.

Op een van die kleinere zenders trof ik een interview aan met Michael Parkinson, de man die ik als een groot voorbeeld beschouwde en die destijds op de BBC honderden beroemdheden heeft ontvangen. Niemand heeft hem daar ooit in overtroffen en nu vertelde hij daarover alsof het gisteren was en met grote kennis van het verleden. Het zou normaal in de lijn moeten liggen van wat Lieven Van Gils doet op Een. Er is echter geen vergelijking met de onbenullige personages (met soms een uitzondering) die er voortdurend aan bod komen en die eigenlijk niets te vertellen hebben.

Op 26 februari worden de Oscars uitgereikt in Hollywood en het is nu bijna zeker dat de muzikale film “La La Land” er met een pak zal bekroond worden. “La La Land” is een film van Damien Chazelles met Ryan Gosling en Emma Stone. De ene is in de film een jazz-pianist en de andere een aspirant-actrice, die samen de pannen van het dak dansen. Het zou de beste muzikale film aller tijden zijn. Te oordelen naar de enkele uittreksels die ik van de film zag, durf ik dat te betwijfelen. Ofschoon “Singin’ in the Rain” (1952) van Gene Kelly en Stanley Donen, nooit met een Oscar werd bekroond, werd die tot op heden nooit overtroffen en zal hij dat nu ook niet zijn. Het verschil tussen beide prenten en hoewel “La La Land” ongetwijfeld een uitstekende musical-film is, is opmerkelijk. Om te beginnen zijn er de dansnummers van Gene Kelly en Cyd Charisse, die aan elke vergelijking weerstaan. Anderzijds is de inhoud van beide prenten al even verschillend en hangt men in “Singin’ in the Rain” een beeld op van de overschakeling van de stomme naar de spreekfilm, die van enorme betekenis was in de geschiedenis van de filmkunst. Toch kijk ik uit naar “La La Land”.

Met slechts één pennentrek heeft Donald Trump een einde gesteld aan een internationaal handelsverdrag, waarover tien jaar lang werd gedebatteerd. Met de afschaffing ervan heeft Trump zich de woede op de nek gehaald van alle andere ondertekenaars. Het houdt o.m. in dat elke invoerder een verhoogde belasting zal betalen, waarmee Trump zijn slogan “Amerika eerst” hard maakt. België is daar eveneens het slachtoffer van. De Amerikanen zelf kunnen er niet kwaad om zijn en indien Trump al zijn beloften op deze manier (Obamacare kwam al aan de beurt) waar maakt zou het wel eens kunnen dat alle eerdere  protestmarsen zinloos waren. Hoewel…een Belgische pint zal in de States wat meer gaan kosten. Trump gaf ook nog zijn goedkeuring voor de bouw van twee pijpleidingen dwars door de reservaten van de Indianen. Hij stelde ook als voorwaarde dat de pijpen in Amerika zouden geproduceerd worden, waarmee hij alles samen 26.000 jobs creëerde. En ik weet nu al welk volk daarmee gelukkig zal zijn. Mocht hij er in slagen om de Amerikanen op die manier aan zijn kant te krijgen zouden alle andere wereldleiders wel eens raar kunnen opkijken. Ik kijk vooral uit hoe Trump het zal aan boord leggen om IS uit te schakelen, ook een van zijn beloftes. Terwijl er alweer een nieuw bestand voor Syrië is getekend tussen Russen, Turken en Iran.

Wat “zien” ik ? 210

Door Staf Knop

Slechts een dag na de vaste indiensttreding van Donald Trump als president van de Verenigde Staten gaan er plots stemmen op over de ondergrondse strijd van de Amerikaanse en Russische geheime diensten en zou de Koude Oorlog nooit hebben opgehouden. Ik ga er waarachtig bij geloven dat ik over een kristallen bol beschik, want daar heb ik hier al herhaaldelijk op gewezen. Ik heb het gevoel alsof Trump en Poetin zeer goed weten waarmee ze bezig zijn. Dat zal ook nodig zijn in een nabije toekomst. Het zal echter niet afhangen van wat ze in de uitstalkast zullen aanbieden, maar wèl van wat ze onder de toonbank zullen verkopen.

Ondertussen heeft Barack Obama, uittredend president, zijn afscheidsspeech gehouden en heeft hij alles uit de kast gehaald om zichzelf en zijn echtgenote met bloemen te overstelpen. Dat is zijn goed recht want hij is de eerste zwarte president en deed geen kwaad. Hij was de president “die maar even passeerde”. Dat zal men van Donald Trump nooit kunnen zeggen, omdat hij nog voor zijn vaste benoeming uitspraken en beloften deed die de wereld hebben doen opkijken. Zelfs al zou hij daarvan maar de helft realiseren, zou hij zich van een plaats verzekeren in de Amerikaanse geschiedenis. Tijdens zijn persconferentie heeft hij er geen twijfels over laten bestaan, de muur op de Mexicaanse grens zou er komen en de Obamacare moet weg. Verder heeft hij CNN terechtgewezen en sprak hij de hoop uit om samen met Poetin te kijken hoe ze IS kunnen uitschakelen. Hoe dan ook gaat de wereld met Donald Trump er alweer anders uitzien.

Dat de film in Vlaanderen een povere bedoening is moet blijken uit het aantal bezoekers voor de films die in 2016 hun première beleefden. Daarin staat “De Premier” van Erik Van Looy op kop, met 400.000 bezoekers. “De Buurtpolitie” staat er als tweede met 150.000 bezoekers. “Achter de Wolken” staat er met 135.000 en “Helden van de Zee” met 105.000. Alle andere films bleven onder de 100.000 en “Uitschot-Crimi Clowns” zelfs met nog geen 5.000. Voor 2017 wordt er vooral uitgekeken naar “Het Tweede Gelaat” van Jan Verheyen. Misschien worden er teveel Vlaamse films gemaakt, maar ik geloof vooral dat er teveel slechte Vlaamse films worden gemaakt. Vriendjespolitiek is daarbij schering en inslag, maar dat is geen garantie voor een goede film. Anderzijds heb ik op de bewuste lijst geen enkele komedie aangetroffen die naam waardig. Een “Pretty Women” moet we in Vlaanderen duidelijk niet verwachten. Met “De Premier” werd klaarblijkelijk het goede thema getroffen, ofschoon ik “Loft” voor tweede keer heb bekeken en het een zeurige en slecht opgebouwde film heb gevonden. Het hangt dus wel af van het scenario. Hopelijk doen de Vlaamse producenten een betere keuze in 2017.

Dat Donald Trump zou reageren op de uitspraak van Merryl Streep tijdens de uitreiking van de Globes Awards, lag in de verwachtingen. En ook de manier waarop. Trump noemt haar “een overschatte actrice” en al onmiddellijk springt Robert De Niro op de kar van Streep. Dat Merryl Streep een “overschatte” actrice zou zijn is flauwe kul. Ze heeft tenslotte drie Oscars op haar palmares. Trump is echter iemand met het hart op de tong heeft en zou zich beter beheersen, ofschoon zijn uitspraken met een korreltje zout moeten genomen worden. Voor een president van het machtigste land ter wereld is dat echter een brug te ver. Hij herinnert mij veeleer aan die kereltjes op school die altijd het hoge woord voeren. En tenslotte is die hele heisa een maat voor niks.

De 19-jarige Brugse schone, Romanie Schotte, is tijdens een gala-show te Adinkerke verkozen tot Miss België 2017. Delphine Devos uit Deerlijk werd haar eerste eredame. Ze werden verkozen uit dertig aantredende nymfen, de ene al mooier dan de andere en komende uit alle gewesten van het land. Het werd een tweetalig spektakel dat ik met genoegen heb bekeken. Dergelijke samenwerking tussen zenders moest al eens meer gebeuren. Die missenverkiezing heeft alleszins tot nut om de betrokken uitverkorenen op het spoor te zetten van een lucratieve carrière. Dat is in het verleden al dikwijls het geval geweest en niemand zal het betreuren. De show op zich bewijst ook dat voor deze samenwerking onze twee landstalen geen struikelblok hoeft  te zijn. Integendeel.

Wat “zien” ik? 209

Door Staf Knop

Mensen, ik heb een nieuwe huishoudster en het moet een afstammelinge zijn van Mary Poppins. Ze is perfect. Ik weet uiteraard wel dat het geen mens interesseert, maar wie een bepaalde leeftijd bereikt en niet meer in staat is om alle klusjes in huis zelf op te knappen, heeft de keuze: ofwel is het een rusthuis, ofwel een huishoudster. En gelukkig ben ik op een parel gevallen, want enkele dagen later stuurde “Thuiszorg” me nog een jonge vrouw die uitsluitend Engels sprak. Nu wil ik niet moeilijk doen, maar we leven in Vlaanderen en ik heb sowieso al de pest aan al dat Engels gedoe in mijn moedertaal. Ik zal dan wel niet “cool” zijn en zal niemand verwijten met “fuck you”, maar een huishoudster die geen Nederlands spreekt is niks voor mij.

Met genoegen heb ik mogen vaststellen dat het “Journaal” bij VRT er in het nieuwe jaar grondig is op vooruit gegaan. Dat viel vooral op bij de uitzending om 18 u., die inhoudelijk zeer ruim werd opgevat met aandacht voor het wereldnieuws. Ook het “Journaal” van 19 u. voldeed totaal aan de verwachtingen, wat niet altijd zo evident was bij de VRT. Het feit van verbeterde nieuwsuitzendingen bij de nationale omroep is bemoedigend en laat het beste verhopen voor de toekomst.

Als trouwe lezer van “De Rolkrant” van De Redactie heb ik me al dikwijls afgevraagd waarom er langs deze weg niet meer aandacht wordt besteed aan de cultuur. Nu krijgt men evenveel berichten te lezen over de sport dan over het gewone nieuws. Het moet toch mogelijk zijn om bijvoorbeeld het programma te vermelden van elke gesubsidieerde schouwburg of gezelschap. Nu weet men in het binnenland nooit wat er in Brussel, Antwerpen of Gent op het programma staat, terwijl de activiteit in deze bewuste theaters niet te onderschatten is. Naar mijn bescheiden mening is hier een tussenkomst van de minister van Cultuur dringend gewenst.

Dat Donald Trump al onmiddellijk na zijn vaste benoeming als president van de Verenigde Staten (20 jan.) de banden met Groot Brittannië zou aanhalen was voorspelbaar. Er zou een ontmoeting plaats hebben met Theresa May, de Britse premier. De Verenigde Staten en Groot Brittannië zijn altijd bondgenoten geweest en kunnen elkaar niet missen. Daarvan is Trump zich zeer goed bewust. Bovendien is het voor hem een voet in Europa, ondanks de Brexit. In de ogen van Trump is dat laatste een flauwe grap, want zonder Groot Brittannië is er geen Europa en omgekeerd ook niet.

In eigen land pleit Hans Bonte, burgemeester van Vilvoorde, voor meer jeugdbescherming. In de “OCAD-lijst” waarop zo’n 350 “Foreign Terror Fighters” prijken, kan men alleen maar het falen afleiden van de veiligheidsdiensten en meer bepaald in de Brusselse rand. Bonte had het ook al over de wereldvreemdheid van de rechters. Dat hij overschot van gelijk heeft zal niemand betwijfelen. Het probleem is echter niet nieuw en is vooral een gevolg van de overbevolking in en om Brussel, waar meer dan honderd verschillende talen worden gesproken. Velen begroeten daarin de multicultuur, terwijl het mengen van culturen alleen maar het ondermijnen van de beschaving als gevolg had.

Hoewel ik geen vaste kijker ben van sportwedstrijden heb ik toch met plezier het Belgisch kampioenschap veldrijden gevolgd, waar Wout Van Aert een ware demonstratie heeft gegeven. Het is ook een feit dat het veldrijden uiterst populair is geworden met Sven Nys. Als kampioen heeft hij met Wout Van Aert een waardig opvolger gevonden. De overwinning van Wout was indrukwekkend. Nu zegt hij “altijd te hebben gedroomd van de Ronde en van Parijs Roubaix.” Het zal wel zijn. Ofschoon hij daar met andere kleppers zou moeten afrekenen. Wout Van Aert is echter een kereltje om in de gaten te houden. Misschien is hij in staat tot onwaarschijnlijke daden.

Dat Merryl Streep het aandurft om tijdens een feestgelegenheid Donald Trump zwaar aan te vallen, valt me geweldig tegen van een actrice van haar formaat. Dat ze hem precies verwijt een gehandicapte te hebben nagebootst, terwijl ze weet op welke wijze die bewuste gehandicapte Trump had zwartgemaakt. Trump kennende lag het volledig in zijn lijn en zou hij zelfs de Paus terechtwijzen. Anderzijds is het geen geheim dat Merryl Streep het tijdens de voorverkiezingen opnam voor Hillary Clinton. Er zullen dus andere argumenten moeten gevonden worden om Trump van zijn troon te stoten.

Wat “zien” ik ? 208

Door Staf Knop

 De Chinezen willen Ronaldo afkopen van Real Madrid voor 300 miljoen euro, terwijl ook Ronaldo 100 miljoen euro per jaar wordt aangeboden als loon. En die weigert dat. Die twee feiten samen lijken mij als het uitsteken van de ogen van Onze  Lieve Heer. Dat Ronaldo dat weigert stelt grote vragen in verband met een sport waarin al vele jaren wordt gesjoemelt. Dat China denkt zich op die manier in de wereldpers te laten opmerken is wel een duur grapje. Alles bij elkaar zijn dergelijke verhalen de schuld van de media. Als een voetballer de bal in het doel schopt is het morgen wereldnieuws. Nee maar, wie is hier gek? De Rode Duivel Axel Witsel alleszins niet want hij heeft een aanbod van de Chinezen wèl willen aanvaarden. Hij zal er 18 miljoen euro per jaar verdienen wat op anderhalf miljoen per maand neerkomt. Dat is een serieus verschil met Ronaldo. De Chinezen zijn er op uit om een wereldmacht te worden in het voetbal. Laat ze het daarbij maar laten. Niemand zal het hen kwalijk nemen.

Vladimir Poetin, Russisch president, heeft geen goed woord voor Barack Obama, president van de Verenigde Staten, die al die Russische diplomaten uitwijst. Poetin wil niet hetzelfde doen en wacht tot 20 januari, dag waarop Donald Trump in de zetel van Obama gaat zitten. Ondertussen noemt Trump zijn toekomstige Russische tegenhanger een slimme vent. En inderdaad dat is Poetin ongetwijfeld. Of Trump even slim is zal nog moeten blijken, maar de wereld hoopt dat die twee leiders eindelijk eens en voorgoed de handen in mekaar slaan en zich eens gaan bezighouden met het Midden Oosten en bepaalde Afrikaanse landen, waar bendeleiders er maar op los vechten en duizenden mensen brutaal om het leven brengen. Het is absoluut nodig dat de wereld eens proper wordt gemaakt en iedereen op zijn plaats blijft.

Het nieuwe jaar 2017 werd ingezet met in vele wereldsteden een groot vuurwerk, maar nergens gebeurden er belangrijke incidenten of terroristische daden, behalve dan in het Turkse Istanbul, waar een schutter 39 mensen doodde en tientallen gekwetsten achterliet. Overal werd ook een grote politiemacht ingezet zodat men mag zeggen “dat alles gewoon” verliep. In Brussel bleef het rustig en ook in Keulen, waar vorig jaar dramatische gebeurtenissen plaats hadden, bleef alles kalm. Ikzelf zou het allemaal niet zo “gewoon” noemen, wanneer ik vaststel met welke drastische middelen “die gewoonheid” werd afgedwongen. Het is een teken van de tijd waarin we leven en ofschoon ik hoop op beterschap, is er voorlopig geen licht te bespeuren aan het einde van de tunnel waarin we ons bevinden.Toch mijn beste wensen voor iedereen.

Op nieuwjaarsdag werd op Canvas de film “Singin’ in the Rain” uitgezonden, het meesterwerk van alle gefilmde musicals ter wereld met Gene Kelly, de pas overleden Debbie Reynolds, Donald O’Connor en Cyd Charisse, de vrouw die mijn levenslot wilde veranderen. Het zou onvergeeflijk zijn moest ik dit verhaal over het hoofd zien. Geen enkele musical-film is zo volmaakt als deze prent van Gene Kelly en Stanley Donen uit 1952. Nagenoeg elk beeld en elk dansnummer staan in mijn geheugen gegrift. Het zal einde de jaren zeventig geweest zijn dat Mel Howard, mijn vriend in New York, me de Europese première aanbood van het optreden van Cyd Charisse, de ster met de benen van hier tot ginder. Ik hapte toe en zou niet alleen Cyd Charisse in het Knokse casino presenteren, maar ook haar echtgenoot Tony Martin, de ster van Broadway en van Ziegfeld. Ik regisseerde zelfs hun show met het gevolg dat Cyd en Tony me de volgende ochtend de artistieke directie aanboden van het MGM-hotel casino in Las Vegas. Om allerlei redenen kon ik dat niet aanvaarden, maar tijdens de rest van mijn dagen zou ik het altijd blijven betreuren.

De journaliste, Greet De Keyser, thans correspondente voor VTM in de Verenigde Staten, die er jarenlang heeft gewerkt voor de VRT, heeft de voorverkiezingen voor het presidentschap gevolgd met kennis van zaken. Al die jaren heb ik Greet De Keyser gevolgd. Ik heb ze ook altijd een uitstekende journaliste gevonden, die een bepaalde situatie precies weet te ontleden. Vandaag zegt Greet “dat Donald Trump geen Hitler is”. En ik ben het alweer eens met haar. Trump zit nog niet vast in de presidentszetel en het is nog te vroeg om hem op zijn daden te beoordelen. Tot nog toe gebeurde dat alleen op zijn uitspraken en die moest men veeleer met een korreltje zout nemen.

Wat “zien” ik ? 207

Door Staf Knop

Op EEN heb ik af en toe gekeken naar “De Warmste Week” en koesterde ik me in de sfeer van Kerstmis, samen met al die jongeren die mij zo nauw aan het hart liggen. Ik ben echter een Brusselaar en bij dergelijke uitingen van samenhorigheid, voel ik de afwezigheid van anderstalige landgenoten sterk aan. Ik vind het betreurenswaardig dat er geen toenadering wordt gebracht met het andere België, terwijl ik zeker niet de enige ben die beseft hoeveel we gemeen hebben met “het andere België”. Sommigen vinden het een terechtwijzing en beweren dat het andere België ook geen teken van samenhorigheid geeft. Mogelijk, maar dan denk ik dat wij, Vlamingen, het voorbeeld kunnen geven.

Onder de titel “The Show Must Go On” loopt op Vier al enkele weken een programma waarin Vlaamse artiesten worden gevolgd in hun dagelijkse doen en laten. Leuk om te zien en wat beter kennis te kunnen maken met ene Jo Vally of de aantrekkelijke Lyndsay. De ster van het programma lijkt mij wel die ouwe gabber, Johan Stollz, die uitermate gelukkig leeft met zijn Bernadette. Ik kijk er met genoegen naar, temeer omdat ik Johan ken vanaf zijn optreden in “Canzonissima”. Ik heb de tijd van zijn “Natacha” meegemaakt en heb herhaaldelijk een beroep op hem gedaan in het Knokse casino. Johan Stollz is zijn leven lang een echte entertainer geweest, die ik vergeleek met Liberace, de ster van Las Vegas. Ik wens hem nog vele jaren.

Vanuit de Verenige Staten bereikt ons het bericht dat de technologie alweer een grote stap heeft gezet, met het op de markt verschijnen van een bril waarin een mini-camera is verwerkt die toelaat om gelijk wat je voor de ogen afspeelt, te filmen en naar je smart-phone over te sturen. Samen met de GSM en de computer is dat weer een nieuwigheid die het leven drastische mogelijkheden geeft. Alleen…heb ik er hier al herhaaldelijk op gewezen dat de grote ontwikkeling van de technologie het leven van de mensen gemakkelijker heeft gemaakt, maar dat het ook aan de basis ligt van de vluchtelingencrisis, om nog niet te gewagen van de terreur. Ofschoon die bewuste bril, die in de States te koop wordt gesteld aan iets meer dan honderd euro, in Europa nog niet op de markt is verschenen, zal het niet lang duren en is de prijs toegankelijk met al de gevolgen vandien. Een onschuldig uitziende bril kan de samenleving alweer voor een stukje veranderen.

Het overlijden op 53-jarige leeftijd van de popzanger, George Michael, heeft me doen beseffen dat ik al jaren geen voeling meer heb met de muziek die elke generatie tekent. George Michael verkocht miljoenen platen en was ongetwijfeld een inventief muzikant. Hij was hoe dan ook één van de zangers die het vooral in de jaren tachtig maakte en die ik wist te waarderen. De popmuziek is echter nooit mijn smaak geweest, ik bleef vooral zweren bij de jazz en de grote orkesten van Benny Goodman, Glenn Miller en Tommy Dorsey. Het was een andere tijd en een ander leven. Het was de tijd toen de muziek nog instond voor het verzachten van de zeden, wat vandaag de dag werd vervangen door agressiviteit. Ik betreur zeker niet in andere sferen te hebben geleefd, maar ik probeer wel deel te nemen aan de gevoeligheid van de nieuwe generatie.

De uittredende president van de Verenigde Staten, Barack Obama, beweert nu dat indien hij nog in de mogelijkheid was geweest om zich opnieuw kandidaat te stellen, hij Donald Trump geen kans zou gelaten hebben. Trump zelf zegt dat Obama zichzelf opblaast, terwijl de Russen nu beweren dat Obama er alles aan doet om het Donald Trump moeilijk te maken. Het zijn allemaal dingen die in de aard liggen van een mens die zich bewust wordt dat zijn rijk wordt afgeblazen. Of Obama werkelijk opnieuw zou verkozen worden is twijfelachtig. Veel van zijn verblijf in het Witte Huis is er tenslotte niet overgebleven. En zijn inzet voor de verkiezing van de Democratische Hillary Clinton was fout. Het was hem geraden om aan de oppervlakte te blijven. Nu hij aan de kant wordt gezet is het uitkijken naar de daden van Donald Trump. De resolutie van de Verenigde Naties om Israël terecht te wijzen in verband met het bouwen van huizen op Palestijns gebied, noemt Trump alvast een poppenspel in een clubje dat nog niets bewezen heeft. Hij kan gelijk hebben, want de Verenigde Naties hebben nog geen drastische daden op hun palmares. Veel wind voor niks, zei Shakespeare. En daarvan is Donald Trump zich blijkbaar bewust.