Wat “zien” ik ? 217

Door Staf Knop

“Le nouveau Trump est arrivé”. Dat was opvallend tijdens zijn eerste toespraak voor het Congres waarbij hij de kleinzieligheid van de partijpolitiek op de korrel nam en pleitte voor verzoening en samenwerking. Hij heeft dat zo niet gezegd, maar ik heb het zo verstaan en vastgesteld dat hij voor het eerst als een waardig president van de Verenigde Staten sprak. Hij sprak ook over een versoepeling van het immigratiebeleid zoals hij het aanvankelijk had uitgeroepen. Kortom, dit was een andere Trump dan diegene die zich had aangemeld. Het belet niet dat hij grote veranderingen aankondigde, maar iets concreets kwam er nog niet. Geef hem dus respijt. Trump beloofde ook zijn steun aan de NAVO, wat hij wel zal onderstrepen tijdens zijn bezoek aan België en de NAVO in Mei. Ik kijk er naar uit. Ondertussen is er nooit eerder zoveel beweging geweest onder de geheime diensten van de grootmachten Rusland, Amerika en China. En dat terwijl de Chinezen en de Verenigde Staten al hebben aangekondigd dat ze hun wapenarsenaal zullen uitbreiden. En toch wordt er ook veel gepraat onder elkaar en worden sommige ministers van Donald Trump verweten dat ze teveel hebben gepraat. In zoverre dat de Russen zich afvragen “wie nu eigenlijk hun president is”. Terwijl de Chinezen beweren dat er in vele landen wordt gevochten, maar dat zij nergens een vinger in de pap hebben. Ik zei het echter al: ondergronds houdt de oorlog nooit op.

Tijdens een bezoek aan de gemeentelijke bibliotheek van Knokke, is het niet mijn beste dag geweest. Tussen de duizenden boeken die ik er aantrof, allemaal in alfabetische volgorde in talloze rekken, trof ik er ook een viertal titels aan van mezelf. Toen ik als knaap een trouwe bezoeker was van de bibliotheek in Brussel, dacht ik nooit een boek van mezelf te zullen vinden in gelijk welke bibliotheek. Dat was dus wel het geval in Knokke. Omdat ik aan mijn vijftiende boek toe ben, vroeg ik een verantwoordelijke dame of ze nog meer boeken van mij hadden. “Ja”, zei ze, “maar die worden niet vrij gegeven omdat ze bewaard blijven voor het nageslacht”. Het zal wel wat vreemd overkomen, maar ik onderging deze uitspraak als mijn eigen “in memoriam”. Anderzijds was ik blij met de vaststelling “dat ik iets zou achterlaten”, ofschoon ik geen voetballer was. Ik besefte ook hoe arm Vlaanderen wel was, want de bibliotheek in Knokke zou de enige zijn waar men mijn naam zou aantreffen. Dank u.

Naar het schijnt zou het wereldberoemde Waldorf Astoria Hotel te New York de deuren sluiten. Ik kan me dat moeilijk voorstellen. Een hotel met dergelijke reputatie en waar de beroemdste filmsterren zoals Greta Garbo, geregeld verbleven en afspraken maakten in de bar, waar de deuren van de kamers met gouden klinken waren voorzien en waar in de lobby een gigantische horloge je tegenkwam. Het is niet denkbaar. Ik logeerde er ooit en waande me als in een film toen ik die avond in het restaurant zat en er een huldebetoon meemaakte aan de muziek van Cole Porter. Een belevenis met als gevolg dat ik van New York altijd zal blijven houden en het Waldorf Astoria nooit meer vergeet.

Uit Zuid Afrika heeft iemand tijdens een veiling in Wevelgem een bod gedaan van 360.000 euro voor een Belgische duif “Golden Prince” genoemd. Het beestje zou een uitblinker zijn op het lange afstand vliegen. Ik geloof dat ik nooit meer zal genieten van een lekker gebakken duifje, zonder te denken aan de 360.000 euro die ik misschien door mijn keelgat jaag. En wie is die gast die een fortuin neertelt voor een niet gebakken duif? Ik heb al veel gezien in mijn leven en fortuinen weten uitgeven voor een schilderij, dat ik maar niks vond. Maar voor een duif, man. Blijkbaar lopen er nog veel gekken rond op deze aardbol.

In Terzake op Canvas luisterde ik naar het interview met Lien Verpoest, professor Slavische cultuur aan de KU Leuven. Deze dame had het in het bijzonder over de verhouding Rusland-Amerika en bleek een zeer heldere kijk te hebben over de hedendaagse situatie tussen de twee mogendheden. Ik zou nog langer naar haar hebben willen luisteren, omwille van haar klare en duidelijke visie. Ofschoon ik de actualiteit op de voet volg en belangstelling heb voor alles wat politici zeggen, heeft geen enkele mijn bewondering afgedwongen zoals Lien Verpoest. Mijn journalistieke carrière behoort sinds lang tot het verleden, zoniet wou ik Lien Verpoest op de voorpagina van de krant.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s