Wat “zien” ik? 213

Door Staf Knop

Vlamingen slaan nu ter ontspanning veeleer de weg in naar de sportclub dan naar de toneelkring. Tijdens de jaren zestig en zeventig was dat omgekeerd en werd het culturele peil van het Vlaamse volk zeer hoog geschat. Ik zal niet beweren dat het uitsluitend te wijten was aan de toen bestaande en zeer actieve toneelkringen. Alleen…in groot Brussel waren toen niet minder dan 25 toneelkringen actief en over heel Vlaanderen waren er dat honderden. Deze verenigingen stonden in voor een uitgebreide kennis van de dramatische literatuur en bezorgden hun leden een zuivere uitspraak van de Nederlandse taal. Het nut van deze verenigingen was zeker niet te onderschatten…maar werd door de overheid nagenoeg niet aangemoedigd. Anderzijds gebeurde dat wèl voor de sport…omdat de televisie er steeds groeiende aandacht aan besteedde. De media is schuldig aan de huidige toestand. Zij hoeven richtgevend te zijn, daar waar ze het uitsluitend voor de sport doen. Het is de taak van de minister van Cultuur en van de Media om in te grijpen. Vooral de televisie is daar schuld aan. Indien het culturele leven uit het “Journaal” wordt geweerd vind ik dat al die voddenberichten over de sport en voornamelijk over het voetbal, uit het Nieuws moeten geweerd worden. Daarvoor zijn er nu al teveel bijzondere programma’s. Echter niet over cultuur. Op ARTE zag ik een programma van de RTBF over de KVS met Vlaamse onderschriften. Dank je wel!

Met het grootste genoegen heb ik op France 3 gekeken naar “Les trésors cachés de Jean-Christophe Averty”, een twee uur durend spektakel van Mireille Dumas en waarin “de verborgen schatten” van Averty werden getoond waarmee hij de wereld verbaasde in de jaren vijftig en zestig. Mensen, wat ben ik blij om in die jaren te hebben geleefd. De televisie stond nog in de kinderschoenen maar tijdens het festival voor “De Gouden Roos van Montreux” mochten we kennis maken met de Franse pionier, Jean-Christophe Averty, die de mooiste programma’s uit zijn mouw toverde waarvoor ik en mijn vrienden (Huib De Jonghe van “De Standaard” en Jef Anthierens van “Humo”) in bewondering stonden. Averty vertelde ons (hij stotterde een beetje) toen zelf dat hij zijn inspiratie vond in de films van Busby Berkeley, de fantastische choreograaf van Florenz Ziegfeld op Broadway. Dat hadden we inderdaad al opgemerkt, maar zoals het dikwijls het geval is overtrof de leerling de meester. De balletten die hij op het scherm bracht met Franse sterren zagen er nagenoeg uit als levende sneeuwvlokjes, waarop Mireille Dumas sterk de nadruk legde in haar programma waarin ze wel honderd sterren toonde. Velen zijn nu overleden of totaal vergeten, maar mij herinnerden ze aan de mooiste jaren uit de twintigste eeuw.

Koning Filip is niet mals geweest voor Donald Trump en zijn maatregel om bepaalde mensen uit Oosterse landen uit Amerika te weren. Sommigen vragen zich af “wat koning Filip mag zeggen en wat niet”. Ik zou denken dat hij alleen verstandige praat mag zeggen, maar wat hij nu gezegd heeft was gewone cafépraat. Net zoals Karel De Gucht vorige zondag tegenover Danny Verstraete zijn cliché-achtige mening gaf over Donald Trump. Ik zal niet beweren dat alles wat Trump zegt en doet verstandig is of dat het niet gepermitteerd is voor een Amerikaanse president. Maar een bepaald soort mensen verpesten de wereld en Trump is de eerste die er drastisch wil tegen optreden. Daarbij neemt hij een groot risico in de eerste plaats voor zichzelf. En ik vind dat men dat dient te respecteren.

In Frankrijk wil Marine Le Pen, van het Front National, een referendum inrichten voor de uitstap van Frankrijk uit de Europese Unie. Ze zal die belofte nakomen indien ze de nakende verkiezingen zou winnen. Die kans is niet zo groot, maar die Marie Le Pen is een dame die al verrassend uit de hoek is gekomen. Hoe dan ok bewijst haar bedoeling dat er in Frankrijk iets aan het bewegen is dat een Frexit niet tot het onmogelijke moet gerekend worden. Velen beginnen te beseffen dat de Europese Unie niet veel meer is dan een geldopslorper. De politici zitten er rustig en hebben een dagelijkse babbel, maar veel aarde aan de dijk brengen ze niet. Mocht het inderdaad zo ver komen dat Frankrijk er de brui aan geeft, dan heeft de Unie ook geen reden bestaan meer. En ofschoon ik nooit een aanhanger ben geweest van Europa zoals het nu bestaat, zou ik het als een ramp beschouwen moest het verdwijnen. Europa is een goed idee, maar zeker niet met 28 lidstaten. Ooit sprak Guy Verhofstadt over een Unie van veertien landen en dat was perfect. De Waalse minister-president, Paul Magnette, pleit nu ook voor de exit van Hongarije, Roemenië en nog andere landen.

Comme quoi, dat ik niet de enige ben met een andere kijk op Europa.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s