Wat “zien” ik ? 196

Door Staf Knop

Staatssecretaris Pieter De Crem ligt met zijn hoofd onder de valbijl en iemand gaat die laten vallen.Dat had “den knappe Pieter” al veel eerder moeten bedenken, want bij mijn weten maak je geen deel uit van de regering om dan zes weken, weet ik veel wat, te gaan studeren. Dat doe je eerder wat vroeger. Nu voelt elke Belg dit aan als “een vakantie op zijn kosten”. Want, vraagt Bart De Wever zich af, “wat doet Pieter de Crem daar om zijn dagen te vullen?”. En hij heeft gelijk. Hoe dan ook werpt deze zaak een schril licht op de regering van Charles Michel, ook al heeft de premier De Crem teruggeroepen. Ik herinner me dat Jean Luc De Haene destijds met een staatsvliegtuig ergens in Europa een voetbalwedstrijd ging bijwonen en dat het hem werd verweten. Dat was nog maar klein bier vergeleken met “het uitstapje” van Pieter De Crem. Het bewijst allemaal dat de mentaliteit van de politici niet meer is wat ze is geweest. Wat moet Wilfried Martens daarover niet denken in zijn kist?

Ik heb op Canvas naar “La Trêve” gekeken, een misdaadserie die door de RTBF werd gemaakt en die een succes werd. Voor het eerst in de TV-geschiedenis heeft de Vlaamse televisie een serie overgenomen van de Franstalige televisie. Het feit op zich moet men toejuichen. Stelt zich de vraag of de Franstalige zender ooit wat dan ook heeft overgenomen van de VRT. Het antwoord is bevestigend. Aanvankelijk kan ik getuigen dat reeds in de jaren zestig mijn toneelstuk “Mijn Geweten en Ik” niet enkel door de Vlaamse TV werd uitgezonden maar ook door de toenmalige RTB. Het is er bovendien niet bij gebleven en ik heb wel twintig scenario’s geschreven voor de RTB. Indien ik dit hier vertel is het gewoon om er op te wijzen dat het heilzaam zou zijn mochten onze twee nationale zenders al eens meer samenwerken, voornamelijk wanneer het om een serie gaat of een TV-film. Dergelijke goede verstandhouding kan alleen maar vruchtbaar zijn voor de kwaliteit van het product, maar zou ook het communautair imago van België in een ander daglicht stellen. En dat kunnen we best gebruiken, al was het maar omdat de Chinezen onze uitvoer niet zouden weigeren omdat ons land niet in eenheid leeft.

Het tweede debat tussen Hillary Clinton, Democratische kandidate voor het presidentschap in de Verenigde Staten, en Donald Trump, Republikeins kandidaat, heeft ons eigenlijk niets nieuws bijgebracht, tenzij dat Donald Trump er enigszins sterker is uitgekomen. Het is echter grotendeels bij verwijten over het verleden gebleven en indien er weinig concreets werd gezegd over hun eventueel beleid als toekomstig president, behaalde Trump de meeste punten. Hij is ook geen doetje. Het verbaasde me al dat Trump la Clinton niet verweet dat ze stond te kijken terwijl haar man het met Monica deed. Het grootste gedeelte van het debat werd inderdaad besteed aan verwijten en hun noodzakelijke verdediging. Er viel alleszins niet uit op te maken wie nu eigenlijk over de meeste troeven beschikte om het tot president te brengen. In het verleden heb ik heel wat debatten meegemaakt in verband met de presidentsverkiezing in de Verenigde Staten. Ik herinner me vooral het debat tussen Richard Nixon en John F. Kennedy destijds (verdomme, mensen, dat is ondertussen vijftig jaar geleden), waarbij Kennedy het alleen haalde met zijn Baby Cadum-gezicht. Hij zat inderdaad tegenover iemand met de allure van Dillinger, en dat was de publieke vijand nr.1. Het was een andere tijd en de verkiezingsstrijd in de States werd met meer elegantie en allure gevoerd. De inhoud bleef echter hetzelfde en dat was macht.

In eigen land bleef men ondertussen maar zeuren over die vier miljard tekort in de begroting. En opeens werd het drie miljard en mochten we ons afvragen vanwaar dat ene teruggevonden miljard kwam. De regering beschikt echter over een soort spaarpot waaruit kan geput worden in bepaalde omstandigheden. Daaruit werd een miljard opgediept. Maar…waarom geen vier? Dan zou de pot leeg zijn, denken sommigen. Uiteindelijk moeten we vaststellen dat deze regering van alle markten thuis is. Vier miljard tekort? Ga daar maar eens in die pot kijken en neem er alvast een miljard uit.

Verdomme, ik zou ook zo’n pot willen. Uiteindelijk “pissen we ne plas, we drinken een glas en alles blijft zoals het was”. En wees gerust, vanwaar die resterende drie miljard zullen komen zal je aan den lijve ondervinden. Of wat dacht je?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s