Wat “zien” ik ? 195

Door Staf Knop

Film is altijd “mijn ding” geweest, ofschoon ikzelf nooit een langspeelfilm heb gedraaid. Ik heb wèl tal van scenario’s geschreven en ging al naar films kijken in 1926. Ik vond mijn plezier in het analyseren van elke film die ik zag, zodat ik uiteindelijk wist hoe je een scenario moest schrijven. Ik geloof dat ik door de jaren heen, alle belangrijke films heb gezien en ook de andere, minder belangrijke. Vandaag de dag is daarin niets veranderd en heb ik als conclusie geleerd wat het moeilijkste is bij het draaien van een film. Het verhaal vertellen, is de grootste kunst en die maar weinigen, zeer weinigen is gegeven. Zo zag ik onlangs een film van de gereputeerde Ridley Scott, met Brad Pitt, Penelope Cruz en andere bekende namen. De film was om weg te gooien. Een film draaien is als een boek schrijven. Je kunt over een fantastisch verhaal beschikken, wanneer je het niet kunt vertellen bekom je geen goede film of ook geen goed boek. De poëtische schoonheid van een goede film ligt hem niet in de beelden, zoals het ook niet in de tekst ligt van een boek, maar in de originaliteit van het verhaal.

Het is nu ongeveer zeker dat Hillary Clinton, de Democratische kandidate voor het presidentschap in de Verenigde Staten, het haalt op haar Republikeinse kandidaat, Donald Trump. Hillary staat niet alleen voor in de peilingen, maar Trump heeft zichzelf de das omgedaan met het feit dat hij gedurende achttien jaar geen belastingen betaalde. Zoiets kan in de States niet. Het wordt hem nooit vergeven. Komt daar nog eens bij dat hij fel op de tenen werd getrapt door een verwijt over de zwaarlijvigheid van een voormalige Miss Universe. Hij blijft er maar over zeuren, waarmee hij bewijst niet tegen kritiek te kunnen en altijd gelijk wil hebben. Dat is geen president waardig en Hillary weet het goed uit te spelen. In 1996 was Trump de inrichter van Miss Universe en toen noemde hij enkele kandidates “Miss Piggy” omdat hij ze te dik vond. Het heeft allemaal niets te maken met de verkiezing van een president. Deze cafépraat krijgt zijn beslag op 8 november.

De weinig bekeken Vlaamse Tv-zender “Acht” werd vervangen door “CAZ”, een mannenzender werd medegedeeld. Waarom het specifiek een mannenzender zal zijn zal nog moeten blijken, maar ik heb de start niet gemist met o.m. de uitstekende western “True Grit” met Jeff Bridges en Matt Damon, twee van mijn geprefereerde acteurs. Het is echter niet de reden waarom ik het hier heb over de start van “CAZ”. Het is mij opgevallen dat “True Grit” een film is waarbij de generiek aan het einde van de film komt, iets wat er door vele zenders wordt afgeknipt. Dat was deze keer niet het geval. We kregen de volledige generiek te zien en dat kan ik alleen maar toejuichen. Om te geloven dat die kerels van “CAZ” mijn Blog lezen want ik heb het al herhaaldelijk aangeklaagd. Ik blijf “CAZ” volgen.

Omdat de subsidies het niet toelaten bergt het Nederlands Toneel Gent (NTG) zijn Europese ambities op, de droom van de Nederlandse regisseur, Johan Simons. Meteen kondigt Johan Simons zijn vertrek aan. Ofschoon ik het toneel volg en bestudeer vanaf mijn kinderjaren, heb ik alleen maar kunnen vaststellen dat er slechts goed en slecht theater is, waarbij Europa niets specifieks te maken heeft. Ik begrijp dus ook niet wat het NTG zoal beoogde met die Europese ambities, die alleen maar kunnen voortspruiten uit het brein van een ambitieuze regisseur. Terwijl het regisseurstheater ons naar het einde van de jaren zestig, lelijk parten heeft gespeeld. Het werd de dood van het Vlaams theater, dat nochtans ten tijde van het Nationaal Toneel hoog stond aangeschreven. Het zou overigens geen kwaad kunnen om het Nationaal Toneel opnieuw op te richten.

Ofschoon ik ooit als sportredacteur mijn journalistieke carrière ben begonnen, ken ik niets van sport, maar ben ik wel de Belgische sporters blijven volgen. Mijn idool was Eddy Merkx en vandaag de dag is dat de golfer, Thomas Pieters. Ik heb nog nooit een golfstok in handen gehad, maar kan me wel inbeelden hoe moeilijk het moet zijn om zo’n balletje in een putteke te doen belanden van op tientallen meter afstand. Geen probleem voor Thomas Pieters. Hij behoort nu zelfs tot de wereldsterren. Het moet hem een fantastisch gevoel geven, te weten dat je wereldbekend kunt worden en een fortuin verdienen met een balletje in een putteke te doen verdwijnen. En wij, droevige aardbewoners, die maar liggen te zeuren over de politiek, de stijgende armoede, de terreur en de verkrachtingen, terwijl zo’n balletje in een putteke voor sommigen de wereld beheerst. En waar zit die Tiger Woods, die het ook al met de vrouwen niet nauwtjes nam? Heer, indien de reïncarnatie werkelijk bestaat, laat mij dan please terugkeren als de beste golfer ter wereld. Met dank.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s