Wat “zien” ik ? 187

Door Staf Knop

De wereld is als een spetterend vuurwerk geworden met zelfs in het kleinste hoekje de ontploffing van iets, dat duizenden lijken en gewonden achterlaat. Het is dagelijkse kost geworden. Het kleurrijkste vuurwerk is geleidelijk ontstaan in de Verenigde Staten met het begin van de voorverkiezingstijd naar het presidentschap, met twee titanen: Donald Trump en Hillary Clinton. Vandaag staan ze meer dan ooit tegenover elkaar, nog steeds zonder lijken en gewonden. De wereld kijkt naar de hemel en vraagt zich af wie het machtigste land gaat leiden. In november komt er een beslissing, maar ondertussen is het nagenoeg duidelijk geworden dat Donald Trump tegen de bierkaai vecht. Men verwijt hem de nieuwe Hitler te zijn en zelfs sommige eminenten van zijn eigen partij, de Republikeinen, keren hem de rug toe. Trump zwijgt echter niet en noemt Hillary de duivel. In de peilingen staat Trump nu onder Clinton. Uit dit alles valt een ding te leren: de wereld wil verder geleid worden door leugens en door het verstoppertje spelen van je ware identiteit. Nee, dat pleit niet voor Donald Trump, die echter wel enkele waarheden heeft gezegd waarmee zelfs zijn tegenstrevers het eens zijn, maar het hem verwijten “omdat het niet betaamt”. Men moet ze gelijk geven omdat een president, net zoals een koning of een koningin, niet mag zeggen wat de waarheid is, maar de “zalvende houding” moet respecteren. Tot zover klopt het in een wereld van sereniteit. Die wereld is echter voorbij en heeft plaats gemaakt voor een wereld met bloed en tranen. Het is nu de vraag of Hillary Clinton dat vuurwerk kan stoppen. Volgens Clint Eastwood alleszins niet.

De voetbalbond heeft het opgelost en heeft de Spanjaard Roberto Martinez tot nieuwe bondscoach benoemd, de opvolger van Marc Wilmots. Ik ben geen voetbalfan en ik heb nooit eerder van Roberto Martinez gehoord. Ik ben dus slecht geplaatst om over hem te oordelen, ook al zegt hij “dat zijn stijl volledig klopt met die van de Rode Duivels”. Ik weet alleen dat Marc Wilmots van de Rode Duivels een team heeft gemaakt, dat alle Belgen heeft kunnen beroeren en het land weer op de kaart heeft gezet na de terroristische aanslagen. Over Roberto Martinez wordt gezegd “dat hij een beetje Engels spreekt”. Als dat alles is begrijp ik de voetbalbond niet, of is men zich daar niet bewust van het feit dat het niet meer alleen over sport gaat. De Rode Duivels zijn een begrip geworden.

En bij de Olympische Spelen heeft onze Greg Van Avermaet een gouden medaille in de wacht kunnen slepen. Dat is voor hem en voor België een onvergetelijke gebeurtenis. Die onvoorstelbare kleurrijke openingsshow in Rio, met ons koningspaar onder de toeschouwers, liet al het beste verhopen voor ons land. Niemand zou echter hebben kunnen denken dat er zelfs een gouden medaille zou bij te pas komen. En die was voor Greg Van Avermaet, terwijl la Flipkens in het tennis de grote Venus Williams het nakijken zou geven. En wat gezegd van die kleine gespierde Dennis Goossens in het turnen. Ja, ik vind dat de Belgen trots mogen zijn met hun deelneming aan de Spelen. En het is nog niet gedaan.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s