Wat “zien” ik ? 184

Door Staf Knop

Nu het Belgenland wat was ontluikt tot vaderlandse samenhorigheid dank zij de Rode Duivels en ja… ook wel een beetje omwille van de terroristische aanslagen in Brussel, heeft de Vlaamse minister-president Geert Bourgeois, gemeend wat vuur te mogen spuwen op de Franstalige gemeenschap en een onafhankelijk Vlaanderen in een ver vooruitzicht te mogen stellen. Ze kunnen het maar niet laten, ook al zitten er enkele NV-A ministers in de regering die werkelijk hebben nagelaten de communautaire problemen niet meer zo belangrijk te vinden. Zelfs Jan Peumans vond de uitspraken van Geert Bourgeois niet gelukkig, terwijl Eric Van Rompuy Geert Bourgeois “de slechtste minister-president ooit” noemde. Hoe dan ook en van welke partij ook, zouden de regeringsleden uiteindelijk eens moeten beseffen dat ze in België wonen en dat hun beleid dat moet zijn van een koninkrijk, hoe federaal ook. Alle problemen dienen te worden aangepakt met gezond verstand en met respect voor het land en zijn bevolking. Wie dat niet kan hoort niet in een leidende zetel te zitten en is zelfs niet waardig om in de politiek te treden. Dat zelfs Jan Peumans nu langs een achterdeurtje toch nog de onafhankelijkheid van Vlaanderen in het schild voert, bewees hij door een toenadering voor te stellen van Vlaanderen met Nederland. Nee, meneer, de Nederlanders vinden het best zoals het is en de Vlamingen ook. Wij willen alleen Belgen zijn en met al onze buren samenwerken. En zelfs met de Chinezen zoals met de Amerikanen. Laat dat duidelijk zijn.

Brexit is Brexit, dat waren de woorden van de tweede vrouwelijke premier van Groot-Brittannië, Theresa May, tijdens haar aanstelling. Wat ze met dat zinnetje precies bedoelde zal ze zelf moeten bewijzen. Ooit haar voorgangster, Margaret Thatcher, was een harde tante terwijl Theresa May bekend staat als gematigd conservatief. “Ik wil de premier zijn voor alle Britten”, zei ze. Waar heb ik dat zinnetje nog gehoord? Groot-Brittannië is op dit ogenblik erg verdeeld, net zoals de Verenigde Staten. Het ene heeft echter niets te maken met het andere, maar de Britten zullen het wel moeten stellen zonder Europa. Het omgekeerde is ook waar. Theresa May blijkt een moeilijke vrouw te zijn, die alles weet over binnenlandse zaken (ze was ook zes jaar lang minister van Binnenlandse Zaken), maar niets over de buitenlandse. Dat is een geweldige handicap, als je het mij vraagt. Boris Johnson wordt haar minister van Buitenlandse Zaken. Hij weet alles over buitenlandse zaken, maar heeft tijdens de Brexit alle staatshoofden uitgescholden. Wij kunnen alleen maar belangstellend uitkijken naar “de daden” van de nieuwe Britse premier.

Met de aanslag te Nice is nog maar eens bewezen hoe machteloos de wereld staat tegenover dat soort terrorisme. Het inzetten van 3.500 politiemensen en 5.000 soldaten heeft niets te betekenen tegenover die ene gek, die ‘s ochtends opstaat en bedenkt “dat hij eens een stunt zal uithalen”. Hij kiest zijn plek uit, stapt in een camion alsof het een tank is en gaat op duizenden mensen inrijden. Het resultaat kennen we.  Niemand heeft het voorzien en niemand heeft hem tegengehouden. Kan dat? Ja, het kan. Kijk naar Nice. Kan dat vermeden worden? Zoals de zaken nu staan, zeker niet! Hoe dan wel? Denk verdomme na, jongens, en stop met die holle woorden van “we zullen ons niet laten intimideren”, terwijl we allemaal klaar zijn om in een mollengat te kruipen. De vijand heeft zich al voldoende bloot gegeven en vraagt zelf om niet blind te blijven. Laat dat andere zinnetje van “we moeten allen samen vechten” waarheid worden. Tegen wie? Tegen de vijand die je in de ogen kijkt, of zie je niet goed!

“Een Zomer smeult tot As” titelde Tennessee Williams een van zijn toneelstukken en zijn titel is ook toepasselijk op onze tijd met het einde van de Ronde van Frankrijk, die elk jaar het einde van de zomer in het vooruitzicht stelt. En Greg Van Avermaet zal nu al beginnen te beseffen wat ik hem hier voorspelde: dat hij zijn prestatie in de Ronde als korte Gele Trui-drager nooit meer zal vergeten tot het einde van zijn dagen. Wij zullen het misschien ook niet meer vergeten, want voor de rest hebben de Belgen in deze Ronde maar matig gepresteerd…tenzij met De Gendt. Wat we ook niet meer zullen vergeten is de prestatie van de Rode Duivels met Marc Wilmots als coach. De gehaaide jongens zijn er in geslaagd om Wilmots aan de deur te zetten en zullen later ook wel beseffen dat hij dat niet verdiende. Hij heeft België met de Rode Duivels weer op de kaart gezet en dat zal niemand hem nadoen. Ik vind het fijn om af en toe iemand in dit land een bloemetje te gunnen omwille van zijn verdiensten. Het is helaas niet eenvoudig om die witte raaf te ontdekken  in een land en een wereld die volledig ontredderd is. Ik kijk uit naar de volgende.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s