Wat “zien” ik? 183

Door Staf Knop

De vijfde rit van de Ronde van Frankrijk was er eentje om nooit te vergeten, niet voor de winnaar Greg Van Avermaet en niet voor alle Belgen. Van Avermaet heeft eindelijk kunnen tonen hoe groot hij als kampioen wel is. Dat hij zich meteen in het geel reed met vijf minuten voorsprong was er het bewijs van. Het moet hemels zijn om op deze manier een rit te winnen. Misschien beseft Van Avermaet niet volledig dat zijn prestatie in die vijfde (berg)-rit hem nooit meer zal loslaten, tot op zijn sterfbed. Wat hij toen heeft gedaan zal hij nooit meer herhalen, ook niet mocht hij nog honderd keer op het podium staan als winnaar. De belevenis met dergelijke winnaars in de sport, net als in de kunsten, is voor een jongere eerder waaraan hij zich verwachtte en van voorbijgaande aard. Uit ervaring weet ik dat het niet strookt met waarheid. Met de jaren gaat men er steeds meer aan denken en begint men te beseffen hoe mooi het is geweest. Dàt is het lot van Greg Van Avermaet, het ligt in de palm van zijn hand als een diamant waarvan de uitstraling alleen maar groter wordt tot in de eeuwigheid.

Terwijl er in de Verenigde Staten een ware oorlog heerst tussen de zwarte bevolking en de blanke politie-agenten en president Barack Obama zijn steun toezegt aan de politie in Dallas, is de Navo-top bijeen in Warschau en roepen ze uit “geen nieuwe Koude Oorlog” te willen. En Poetin is weer eens verdwenen. Een “leuke” wereld eigenlijk. Niemand wil een nieuwe Koude Oorlog maar…die eerste is nooit geëindigd. De Amerikanen en de Russen zullen elkaar eeuwig blijven bestrijden, hoewel ondergronds. Voorlopig is het nog niet nodig dat de Amerikanen een luchtbrug bouwen met voedsel voor Europa. Voor de jongere generatie moet dit wel allemaal klinken als een dolle klucht, maar voor  ons, ouderen, is  het gewone kost en hebben we het zien aankomen. Waarom kunnen mannen elkaar nooit begrijpen en in vrede leven? Het racisme en de haat zijn helaas geen ijdele woorden in deze wereld. Misschien moet de leiding van deze samenleving in handen gegeven worden van de vrouwen. Het ziet er naar uit dat we ermee te maken krijgen in het machtigste land ter wereld, de USA. De rest van de wereld kijkt er naar uit. Terloops: volgend jaar komt er een nieuwe Navo-top in Brussel met de aanwezigheid van de nieuwe president van de Verenigde Staten.

En Groot-Brittannië heeft nu al een vrouwelijke premier gekregen, Theresa May. De keuze werd gemaakt tussen de 59-jarige Andrea Leadsom en Theresa May. Leadsom beweerde meer recht te hebben op het premierschap omdat ze drie kinderen heeft en haar beleid onvermijdelijk zou rekening houden met de toekomst. Theresa May heeft nooit kinderen kunnen krijgen. Moeten de Britten hierin nu de ware reden vinden om een van beide vrouwen de leiding van het land in handen te geven? Belachelijk. Geen van beide kandidaten zou kunnen vergeleken worden met de kwaliteiten van Margaret Thatcher, de ijzeren dame. In de gegeven omstandigheden is dat ook niet nodig, vermits “vrouwen aan de leiding” in de wereld het streven naar vrede en sereniteit betekent. De Verenigde Staten en Groot-Brittanniê zouden zich als voorbeeld kunnen stellen…wat de toekomst moet kunnen uitwijzen. Twee grote mogendheden aan zet, maar ik zie het nog niet gebeuren bij de Russen.

Omdat ik me door de jaren heen altijd ben blijven interesseren voor de rol die sommige vrouwen hebben gespeeld in de geschiedenis van de wereld, heb ik met groot genoegen gekeken naar het programma “La Pompadour ou le Roi amoureux” van Stéphane Bern op TV5Monde. De Markiezin van Pompadour was de uitverkorene van de Franse koning Lodewijk XV, maar ook de raadgeefster met grote invloed op de koning. La Pompadour was niet zomaar de eerste de beste, zo bezat ze ook een grote kennis van alles wat met architectuur te maken had en heeft ze Frankrijk de meest onvoorstelbare tuinen nagelaten, evenals het interieur van kastelen. Stéphane Bern bezit de bijzondere gave om zijn programma’s, meestal over koninklijke huizen, in-en aan te kleden. Bepaalde scènes worden naar waarheid vertolkt in de kostumering van die tijd zodat men geboeid blijft kijken. Ik heb me daarbij herhaaldelijk de vraag gesteld waarom dat soort programma’s niet inspirerend werkt bij onze Vlaamse zenders. Bij die bedenkingen herinner ik me vooral de geschiedenis van koning Leopold II en de “barones de Vaughan”, voor wie hij in het privé park van het koninklijk paleis te Laken, een villa bouwde en een tunnel van het paleis naar de bewuste villa. Later werd de villa die “Les Palmiers” werd genoemd, door koningin Elisabeth bewoond. Het “avontuur” van Leopold II is niet alleenstaand in België, ofschoon niet te vergelijken met de geschiedenis van Frankrijk. En wij hebben ook geen Stéphane Bern.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s