Wat “zien” ik ? 175

Door Staf Knop

Het filmfestival van Cannes is alweer voorbij. Zo’n festival staat of valt met de aanwezige sterren. Ofschoon Cannes een zeer belangrijke filmgebeurtenis blijft, kan ik me niet van het gevoel ontdoen als zou de glorietijd van het festival voorgoed voorbij zijn. De sterren zijn er niet meer zoals die er ooit geweest zijn. Niet alleen in Cannes. De hele filmwereld draait rond zonder grote sterren. Geen Liz Taylor meer, geen Marilyn Monroe meer, geen Carry Grant meer, geen James Dean of Marlon Brando en ook geen Grace Kelly meer, zonder Jean Gabin of Alain Delon niet te vergeten. Het is tekenend voor de tijd waarin we leven, net zoals het hele filmbedrijf de hartslag is van deze samenleving. De betekenis van de film wordt niet meer op haar precieze waarde geschat. Filmfestivals zoals dat van Cannes of van Venetië zijn daar steeds de weerspiegeling van geweest. Mensen leven nu anders en oordelen anders. We weten het, de ontwikkeling van de technologie heeft de hele samenleving onderste boven gekeerd. Soms vraag ik me af of we daar nu gelukkiger mee zijn. Intelligenter en wellevender zijn de mensen er alleszins niet door geworden.

Onze F16 gaan de IS in Syrië bombarderen, wat ze nu al doen in Irak. Eigenlijk gaan ze de Nederlanders aflossen en is de grens tussen Irak en Syrië nagenoeg onbestaand. Groot gevaar zullen “onze jongens” niet lopen gezien ze onbereikbaar zullen vliegen voor het afweergeschut. Anderzijds blijft het een gevaarvolle opdracht, wat uiteraard nog niet wil zeggen dat het ook een doeltreffende opdracht is. Zowel de Amerikanen als de Russen bombarderen de IS om er gek van te worden, maar blijkbaar veranderde er ginder geen barst en blijven de gevechten voortduren. Het kan verkeren, zegt men. We kijken er naar uit, want Europa is al dat gedoe in het Midden Oosten zo moe als kouw pap. Niemand geraakt er nog wijs uit.

De jongste jaren ben ik niet meer geïnteresseerd in het Eurovisiesongfestival, dat ik nochtans meer dan twintig keer beroepshalve mocht bijwonen, waar dan ook. Deze keer had het bewuste festival plaats te Stockholm, de Zweedse hoofdstad. Onze Belgische deelneemster was de 19-jarige Laura Tesoro, die mij herinnerde aan Judy Garland toen deze Amerikaanse filmberoemdheid even oud was en triomfen vierde in haar jeugdfilms met Mickey Rooney.

Scan_Pic0052

 

Zonder Laura Tesoro zou ik waarschijnlijk niet naar het festival hebben gekeken. Waarom dan? Deze Laura Tesoro is het gedroomde meisje dat met haar optreden een man zoals wijlen Johnny Starck (ontdekker van Johnny Halliday en Mireille Mathieu) in de verleiding zou brengen om er een wereldster van te maken. Ze heeft het allemaal. Hopelijk is er ook een andere Johnny Starck. Uiteindelijk haalde Laura Tesoro een tiende plaats op het festival, wat zeer eervol is. Mijn ervaring bij dit songfestival is nooit geweldig geweest, omwille van het feit dat er zoveel anders kwam kijken bij de toekenning van de punten. Ook nu weer. Dat Ukraine een sprong deed om Batman groen te zien uitslagen, was genoeg om Australië (de ware winner) in de hoek te spelen en Rusland een hak te zetten. Dit had niet mogen zijn. Voor mij wierp dat geen schaduw op de verdiensten van Laura Tesoro en zou ik (indien vijftig jaar jonger) die nieuwe Johnny Starck willen zijn. Ooit heb ik wel een paar jongeren in het zadel geholpen. Het was een mooie tijd en ik hoop voor de jonge Laura op een mooie toekomst.

Indien ik er me van bewust ben een stem in de woestijn te zijn, verbaast het me des temeer om nu de uittredende burgemeester van Londen, Boris Johnson, te horen verkondigen “dat hij de Europese Unie vergelijkt met Hitler”. Johnson is een van de leiders die tegen de aanhechting zijn van Groot-Brittannië aan de Europese Unie. Zijn vergelijking met Hitler steunt op het feit dat Hitler de leider wilde zijn voor één groot Europa, net zoals Napoleon dat ook wilde. Op deze zienswijze heb ik hier al herhaaldelijk gewezen, echter zonder de vergelijking met Hitler te maken, maar wel op het feit dat Duitsland het Verenigd Europa had bereikt zonder slag of stoot. De vergelijking van Boris Johnson gaat inderdaad niet op en is zelfs naïef. Groot-Brittannië heeft Europa nodig, net zoals Europa Groot-Brittannië nodig heeft. Het zal echter nooit functioneren zoals het moet met 28 landen. We kunnen een klein voorbeeld oproepen met het destijds goed draaiende Benelux. Indien men zich voor de Europese Unie zou beperkt hebben tot de West-Europese landen, zouden vele problemen vermeden zijn. Zelfs Groot-Brittannië zou er dan geen probleem van gemaakt hebben en zou er nooit sprake geweest zijn van een referendum om voor of tegen te stemmen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s