Wat “zien” ik ? 166

Door Staf Knop

Het politieke klimaat in de wereld staat op nul. Terwijl de vluchtelingencrisis nog verre van opgelost is, praten Russen en Amerikanen over het bestand in Syrië dat maar half stand houdt en dreigen de Schotten zich af te scheiden van Groot Brittannië, indien de Britten er zouden voor kiezen de Europese Unie te verlaten. Dat is zowat het spiegelbeeld dat men als onafhankelijk observator te zien krijgt. Daarbij kan ik moeilijk de ogen sluiten voor de gebeurtenissen in eigen land en de meer dan drie miljard tekort in de begroting. Grootste schuldeiser: Europa. Mogelijk zal men mij verwijten altijd op hetzelfde kwaad te wijzen, maar indien Europa er gekomen is om elke oorlog in het gebied te vermijden, begin ik me toch ernstig vragen te stellen. En of we er nu zoveel beter aan toe zijn…zonder oorlog. De jaren zonder oorlog noem ik de jaren 50, 60 en 70. Europa is er gekomen in ’80. Tijdens die naoorlogse jaren leefden we als het ware in een nieuwe “Belle Epoque- tijd”. Daarna werden we met veel beloften in een diepe slaap gezongen. Vandaag gaan de ogen open en moeten we vaststellen dat het allemaal beloften in de wind waren. We kunnen zelfs niet meer veilig over de straat lopen, wat zelfs in de bezettingstijd geen ijdele droom was. En we betalen ons arm aan belastingen. Nee maar, jongens, waar zijn we mee bezig?

Indien wijlen Jan Walravens me ooit “de glimlachende observator” noemde, heeft de glimlach nu plaats gemaakt voor een grijns die er vroeger nooit is geweest. Herman Teirlinck gaf me in die tijd de raad “wanneer ik die grijns voelde komen, naar de vrouwen te kijken”. Ik heb zijn raad wel af en toe gevolgd. Vandaag kijk ik nog steeds naar de vrouwen, maar ik ben vergeten “waarom”. Het jaar 1953 was ook het jaar waarop ik samen met Jan Walravens en Bert Parloor “Het Kamertoneel” oprichtte. We creëerden “Getuigen”, het eerste toneelstuk van Hugo Claus, die zelf de regie waarnam met supervisie van Herman Teirlinck. Ik speelde een belangrijke rol in het stuk. Schilder, Jan Cox, stond in voor het decor en Karel Appel tekende iets moois in mijn programma. In de zaal zaten Jan De Hartog, Serge Vandercam, Simon Vinkenoog en Fred Engelen. Ik weet niet of men vandaag goed beseft wat het betekende, maar ik zie het nu niet meer mogelijk. Vlaanderen stevende toen af op een hoogstaand cultureel peil, dat nu volledig zoek is. Arm Vlaanderen is geen ijdel woord meer.

IMG_4266

In de Verenigde Staten geven de voorverkiezingen naar het presidentschap nu al aanleiding tot ernstige gevechten tussen voor-en tegenstanders van de Republikeinse kandidaat, Donald Trump. Trump zelf zegt dat zijn tegenstanders allemaal aanhangers zijn van Bernie Sanders, een Democratische kandidaat die het opneemt tegen de onoverwinnelijke Hillary Clinton. In Duitsland hebben eveneens verkiezingen plaats gehad en moest Angela Merkel het afleggen tegen een partij, die het sluiten van de grenzen voorstaat. En toch wordt er overal rond de pot gedraaid wanneer het over de werkelijke oorzaak gaat van al die heibel. In Duitsland gaat het over de welwillende houding van Angela Merkel tegenover de vluchtelingenstroom. In de Verenigde Staten, waar president Obama ondertussen al tot kalmte heeft aangemaand, heeft Bernie Sanders er niets mee te maken, maar wèl de uitspraken van Trump in verband met de moslims. Wat is dan het probleem? Laat iedereen dat maar voor zichzelf uitmaken en naar de oplossing zoeken. Stuur ze naar Sinterklaas in de hemel.

Er is weer een “Super Tuesday” geweest in de Verenigde Staten die glansrijk werd gewonnen door Donald Trump voor de Republikeinen en Hillary Clinton voor de Democraten. Voor Marco Rubio was het welletjes geweest. Hij gooide de handdoek in de ring. Het is nu wel duidelijk dat ofwel Donald Trump ofwel Hillary Clinton op de troon van Amerika gaat zitten. En ik zou niet durven voorspellen wie.

De N-VA wil het maar niet begrijpen. Elke keer wanneer ze denken dat het klimaat gunstig is pakken ze uit met hun “impossible dream”, de onafhankelijkheid van Vlaanderen of wat er moet toe leiden. In de peilingen krijgt Geert Bourgeois het op zijn kop en ook de hele partij. Vlaanderen wil van die onafhankelijkheid niet weten. We zijn allemaal Belgen en zo moet het blijven. En wat meer is, ik kan mij niet herinneren dat een Franstalige premier het goed deed in de peilingen. Binnenkort stoot die Charles Michel onze Maggie De Block nog van haar troon, alhoewel hij daar een flinke kluif zal toe hebben. Het “gewicht” dat zij in de schaal werpt zal de Charel nog veel boterhammen kosten. Maar hij is wel goed op weg.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s