Wat “zien” ik ? 165

Door Staf Knop

Het is dus toch waar. Wie zijn nek met succes uitsteekt is gedoemd om de vijandige kritiek te verdragen van minder gelukkigen. Ik dacht dat het alleen in Amerika niet waar was, maar tijdens een spreekbeurt van Mitt Romney in Utah, is gebleken dat ook in de Verenigde Staten geen andere wetten gelden. Mitt Romney is een gewezen Republikeinse presidentskandidaat in 2012, die er zwaar uithaalde naar Donald Trump en hem een bedrieger noemde en gevaarlijk. Romney waarschuwde ook dat “als Trump definitief de Republikeinse kandidaat zou worden, de Democratische kandidaat bijna zeker zou winnen”. Ook de andere Republikeinse kandidaten, Ted Cruz en Marco Rubio pakten Donald Trump zwaar aan, maar de wereldbekende zakenman weerde alle aanvallen af en blijft zijn kansen op het presidentschap waarnemen. Het is nu nagenoeg zeker dat hij het zal moeten opnemen tegen Hillary Clinton, de Democratische kandidate. Wie gaat het halen? Indien ik een gok zou wagen, zou ik een lichte voorsprong geven aan Hillary Clinton. Ik hecht geen geloof aan al de verwijten aan het adres van Donald Trump, maar ik vrees wel dat ze hem uiteindelijk de das zullen omdoen. Ondertussen hebben zowel Donald Trump als Hillary Clinton alweer een paar staten ingepalmd tijdens de voorverkiezingen naar het presidentschap in de Verenigde Staten. Het ziet er dus wel naar uit dat Trump en Clinton het tegen elkaar zullen opnemen.

 

Yves Leterme, voormalig Belgisch premier, lapt de Belgische politiek aan zijn laars. Voor het laatst heeft hij de gemeenteraad van Ieper bijgewoond, wat hij niet verder kan blijven doen omwille van zijn internationale functies. Yves is nu secretaris-generaal van het internationaal expertisecentrum voor democratie in Zweden. Hij kan zijn aanwezigheid in België niet meer garanderen. ‘t Zal wel zijn. Mij verbaast het niks, want ik heb Yves Leterme altijd als een knappe kerel gezien die het ver zou brengen. Tot in Zweden dus. Het land dat aangeschreven staat als één van de beste ter wereld om er te leven. Het land ook waar blijkbaar veel intelligente mensen wonen, die zich op wereldvlak niet doen opvallen. Ik heb er een paar gekend, maar die hadden met de politiek niets te maken: de beroemde filmster Ingrid Bergman en haar toenmalige echtgenoot Lars Schmidt, die internationaal producent was van de musical “My Fair Lady” en van wie ik het hulpje mocht zijn. Ik heb “My Fair Lady” zo’n vijftig keer gezien.

LS

Maar ik dwaal af van Yves Leterme, die ik toejuich. Mensen, mannen of vrouwen, die zich een plaats in de wereld weten te veroveren kan ik alleen maar bewonderen. Deze wereld is immers onverbiddelijk en wie er in gelukt om alle hindernissen te trotseren verdient erkenning. Proficiat Yves.

Tijdens de Australian Open is de Russische tennisster, Maria Sjarapova, op dopinggebruik getest. Het gaat eigenlijk om een medicijn, Meldonium, dat vooral wordt gebruikt door hartlijders. De 28-jarige Maria Sjarapova gebruikt het naar eigen zeggen al tien jaar, maar slechts vorig jaar werd het op de lijst gezet van de verboden producten. En dat wist de mooie Maria niet. Ze komt er ook eerlijk voor uit en ze neemt haar verantwoordelijkheid op. Het zou allemaal niet veel om het lijf hebben moest niet gaan om Maria Sjarapova. Maria is inderdaad niet de eerste de beste en staat al enkele jaren aan de top van het tennis. Maar…het is vooral een schoonheid, wat nooit ongemerkt voorbijgaat. Ze heeft haar eigen parfum en haar eigen kledingmerk. Ze is rijk. Probeer dan maar eens uit de belangstelling te blijven, ook al zuip je alleen maar fruitsap. Goed. Maar plots blijkt dat Maria onder alle sporters niet alleen is met haar dopinggebruik. De Russen zijn er niet goed van en zoeken het uit.

Wat ik nog zeggen wou en wat ik hier al eerder heb gezegd. Het lijkt tegenwoordig wel een ziekte bij alle cineasten ter wereld, om de generiek van hun film achteraan te plaatsen. Ze vergeten daarbij dat men bij nagenoeg alle zenders zich geen barst aantrekt van hun generiek en men afknipt bij het einde van het verhaal. De jongste tijd zag ik zo’n tiental films waaronder slechts één vermeldenswaardig, maar waarvan ik zomin de cineast als de acteurs ken. Het tekent deze tijd waarin de onverschilligheid hoogtij viert.

En dit nog. Na meer dan twintig jaar heb ik geleerd te kijken naar “Blokken” waarin Ben Crabbé hoogtij viert. Mijn hoed af voor die kerel. Ben moet nu al een vat van wetenschap zijn. Ik ben een trouwe kijker geworden…voor Ben Crabbé.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s