Wat “zien” ik ? 159

Door Staf Knop

Niks is leuker om volgen dan de presidentsverkiezing in de Verenigde Staten, waar op 1 februari de voorverkiezingen plaats hebben. Voor de Democraten voert Hillary Clinton het hoge woord en neemt ze het voorlopig op tegen de Republikein, Donald Trump. Niets aan de hand indien Donald Trump niet plots op de steun zou mogen rekenen van Sarah Palin, de agresssieve oud-kandidate voor het vice-presidentschap in 2008. Samen met Trump vormen ze letterlijk de stoottroepen naar het presidentschap. Hetzelfde zou kunnen gezegd worden van Hillary Clinton, die kan rekenen op de steun van de man die haar bed deelt, Bill. Dat is niet weinig gezegd want, mine de rien, is Bill Clinton nog altijd een graaggeziene gast in de States. Zijn aanhang is nog steeds niet te onderschatten. Hun vuisten moeten aan de grote smoel van Trump kunnen weerstaan en indien Sarah Palin in 2008 nog kon doorgaan als een schoonheidskoningin…kan ze daar nu nog alleen op terugblikken. En wat schoonheid betreft moet Donald Trump zich geen illusies maken. En God weet hoezeer de Amerikanen houden van een president die mag gezien worden….tenzij het voor de eerste keer een vrouw zou zijn. Maar er is een nieuwe ster aan het firmament. De vroegere burgemeester van New York, Bloomberg, gaat zich als onafhankelijk kandidaat in de strijd gooien naar het presidentschap van de Verenigde Staten. De man geniet ongetwijfeld een bepaalde populariteit, maar is ook te ambitieus om het op te nemen tegen Hillary Clinton of Donald Trump. Er zijn trouwens nog meer kandidaten. Hun kansen zijn echter miniem. Bovendien is de weg naar het presidentschap vandaag de dag bezaaid met wolfijzers en schietgeweren. Dat was vroeger veel minder het geval, maar de jongste jaren is de wereld niet geëvolueerd in de goede zin. Integendeel. En zelfs…een wetenschapper heeft ons dezer dagen duidelijk gemaakt dat het kwade schuilt waar men het niet verwacht…de technologie. Ze zou naar het uitsterven van de mensheid leiden.

Ik zou wel kunnen juichen ofschoon ik er geen bal mee te maken heb, maar in Maart begint Erik Van Looy met de opnamen van zijn nieuwe film “De premier”, waarvan hij zegt “dat het iets is wat je in de Belgische cinema nog nooit hebt gezien”. En dat bevalt mij en maakt me nieuwsgierig. Ook omdat het zou gaan om een thriller, waarin de Belgische premier wordt ontvoerd en zou worden vrijgelaten op voorwaarde dat hij de president van de Verenigde Staten, die hij later op de dag zou ontmoeten, zou vermoorden. Met dergelijk thema zou Erik Van Looy kunnen recht van spreken hebben en een film uitbrengen met internationale allure. Vooral ook omdat de rol van die bewuste premier zou vertolkt worden door Koen De Bouw, met aan zijn zijde Tine Reymer. Ik hou van alle twee en vooral van Tine Reymer, een uitstekende actrice die we veel te weinig zien. Hoe dan ook, verheug ik me nu al en kijk ik uit naar deze nieuwe Vlaamse film, die misschien een doorbraak betekent naar de internationale markt.

De Russische president, Vladimir Poetin, zou “waarschijnlijk” zijn goedkeuring hebben gegeven voor de moord op de overgelopen FSB-agent, Alexander Litvinenko, in 2006. Dat jaar overleed Litvinenko in een Londens ziekenhuis door vergiftiging. Een officieel Brits onderzoek besluit nu dat Poetin er iets mee te maken heeft. Indien het klopt zal dat de relaties van Rusland met Groot-Brittannië fel vergiftigen. Ik vind het erg dat grote mogendheden altijd ergens een haar in de boter vinden om elkaar de pest aan te doen. Hoe wil je dat er vrede kan heersen in deze toch al zielige wereld? Bij mij rijst dan altijd de vraag wat de reden van bestaan is van de Verenigde Naties.

Een boek schrijven vergt van jezelf niet alleen een geestelijke zware inspanning, maar verschaft je ook een groot genoegen…en verlost je soms van een schuldgevoel. Dat is mij overkomen met mijn jongste boek “Requiem voor een Gokker”, dat binnen de maand verschijnt. Ooit werd mij de artistieke directie aangeboden van het MGM-Hotel -Casino in Las Vegas. Om familiale redenen heb ik dat toen geweigerd…een beslissing die me altijd is blijven vervolgen. Was dit wel de juiste beslissing en wat zou ik gedaan hebben indien ik “ja” had gezegd? Dat vertel ik in “Requiem voor een Gokker”, ofschoon het wel om een roman gaat. Wat niet belet dat ik het aanvoel als een ontlasting. En misschien…misschien hebben ze daar in Las Vegas wel wat gemist. Vegas is immers het gokparadijs van de wereld. Het is er ooit gekomen door de maffia, die er de scepter is blijven zwaaien. Daarin is er ondertussen wel wat verandering gekomen. Het is echter een ontspanningsoord gebleven zoals er geen tweede op aarde bestaat. Het komt allemaal aan bod in “Requiem voor een Gokker”.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s