Wat “zien” ik ? 155

Door Staf Knop

Honderd jaar geleden (12 dec.1915) werd Frank Sinatra geboren en dat werd niet alleen gevierd in de Verenigde Staten, maar ook in Europa bij ons op Canvas en verder in Nederland en op Arte, waar het een drie uur lange uitzending werd. Frank Sinatra werd niet alleen “The Voice” genoemd, maar was een begrip in de hele wereld. Hem horen zingen betekende zoveel als wegzinken in een wereld van liefde. Ofschoon hij het nog kon vinden met Elvis Presley, betekende de Rock- muziek voor hem alleen een beetje geklungel. Hij had dan ook recht van spreken, maar hij heeft het niet kunnen verhinderen dat, waar je in zijn tijd moest beschikken over een stem, het vandaag voldoende is om zich een imago aan te meten. Het is allemaal begonnen met het lange haar van “The Beatles”, zoals dat vandaag een beetje het geval is met de stoppelbaard. Zonder die griezelige baard ben je niks. Enge wereld.

De oudejaarsdagen behoren tot het verleden en wat mij betreft waren het niet de leukste. Niet omdat er wat speciaals zou gebeurd zijn. Integendeel. Er gebeurde helemaal niks. Ik vind de kerstperiode de mooiste van het jaar, maar al mijn hele leven vind ik ze ook de zieligste. Ik voel me dan de grootste dompelaar. Het is alsof ik naast de wereld leef. Geen teken van leven nergens. Wat doen al die mensen op de aardbol? Feesten? Ik geloof er geen fluit van en zij die echt feesten in familiekring zitten zich te vervelen. Ik denk eerder aan die miljoen mensen die het eindejaar in barmhartige toestand beleven, op straat. Met deze mensen heb ik te doen. Dan zijn er nog die vluchten voor het geweld, oorlog zelfs. In meer dan honderdvijftig landen wordt er gevochten. En waarvoor? Voor de vrijheid, die niet bestaat. Nee, mensen, voor geld en macht. De wereld is nooit echt een paradijs geweest, maar zoals die zich nu ontwikkelt kan men alleen naar een sombere toekomst kijken. En dat terwijl de technologie ons bepaalde troeven in de hand heeft gespeeld, die het leven gemakkelijker maken. Al deze gedachten speelden mij door het hoofd tijdens deze oudejaarsdagen. Of dit wel het gepaste moment was? Ik zou het niet weten, maar we hebben er wel jaar in en jaar uit mee te maken.

In de Verenigde Staten gaan de presidentsverkiezingen hun gangetje en het ziet er naar uit dat het een tweestrijd wordt tussen de Democratisch Hillary Clinton en de Republikeinse Donald Trump. Bij de Republikeinen heeft Donald Trump al zijn medekandidaten de das omgedaan, ofschoon zijn beloften niet van de poes zijn. De moslims allemaal buiten. Hoe hij dat zou aanpakken heeft hij nog niet gezegd, maar een lachertje zou het niet worden. Dat hij daartegenover een vette kluif zou hebben aan Hillary, met haar titels van vroegere First Lady en minister van Buitenlandse Zaken, is te voorspellen. Komt daar nog eens bij dat ze bij een eventuele verkiezing de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten zou zijn. De Amerikanen zijn altijd tuk geweest op verrassingen. Met Hillary zouden ze er eentje hebben van formaat.

Hopelijk zorgt het jaar 2016 ook voor een paar verrassingen in Europa, die ons ondanks al die goede wensen die ons werden gegund, welkom zouden zijn. De vraag is echter wat die verrassingen dan wel zouden moeten zijn. Om te beginnen zou ik denken aan de veiligheid, de wens om weer op straat te kunnen komen zonder dat gevoel van angst of ten minste om niet op zijn hoede te moeten zijn voor welk onheil dan ook. Dat lijkt mij zowat het belangrijkste, met de hoop dat we ook gevrijwaard blijven van mogelijke natuurrampen. Met al dat gezeur over de opwarming van de aarde behoren die vandaag tot de dingen die kunnen gebeuren.

Het nieuwe jaar werd ingezet met het bericht dat alle terroristen uit Irak zouden verdwijnen en dat ze ook in Syrië aan hun laatste adem toe zijn. Tijd om zich af te vragen hoe dergelijke groepering is kunnen ontstaan. Zonder wapens is dat niet kunnen gebeuren. En wapens betekent geld. Vanwaar is dat dan gekomen? En vanwaar zijn de wapens, geen gewone wapens maar oorlogswapens, gekomen? Dat zijn de vragen waarop de wereld een antwoord zal moeten krijgen. Laat staan, de vraag of dit in de toekomst zal kunnen vermeden worden. Het is de taak van mensen die kunnen denken om dàt uit te zoeken. Het is één van de redenen waarom de Almachtige ons heeft bedacht met het voorrecht om te kunnen denken, daar waar de dieren dat niet kunnen. Maar…klopt dat wel?

 

Aan al mijn trouwe lezers, een fantastisch  2016 gewenst!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s