Wat “zien” ik ? 151

Door Staf Knop

Tenderly. Dat is de titel van een liedje dat in 1952 werd gezongen door Roosemary Clooney. De muziek is van Walter Lloyd Gross op tekst van Jack Lawrence. Dat interesseert geen mens, maar voor mij is het van zeer grote betekenis geweest in mijn toch niet zo gewone leven. En ik wil het vertellen, terwijl het nummertje door mijn herinnering zweeft. Dat jaar 1953 zou mijn eerste toneelstuk “De Knecht” gecreëerd worden in de KVS te Brussel. Ik was bang en vroeg de toenmalige directeur, Aloïs De Bruyn, of ik er een serieuze eenakter mocht bijschrijven als “lever de rideau”. En ik inspireerde mij op het liedje “Laura” . Ik behield de titel voor mijn eenakter. Het succes was zo groot…dat ik nog vijf eenakters schreef, allemaal geïnspireerd op een liedje waaronder “Tenderly”.

Die eenakter werd in 1957 opgenomen in mijn eigen woning door de toen prille BRT-televisie, met Jeanne Geldof en Etienne Debel. Weer prijs. En een collega vertaalde mijn “Tenderly” in het Engels. We schreven 1958 en ik werd cultureel rubriekleider voor het veertiendaagse tijdschrift van de Wereldtentoonstelling. In het Amerikaans Theater maakte ik kennis met Susan Strasberg, de dochter van Lee Stasberg, leider van de Actors Studio te New York waar James Dean, Marlon Brand en zelfs Marilyn Monroe studeerden. Ik liet mijn “Tenderly” lezen door Susan, die het fantastisch vond. Het resulteerde met een reeks opvoeringen Off Broadway, gevolgd door “Rock Bar”, een andere eenakter die ik geschreven had. In Vlaanderen heeft alleen Louis De Lentdekker daarover geschreven in “De Standaard”. Bedankt Louis.

Sinds de terreuraanslagen in Parijs is Frankrijk een verenigd land geworden. En wat meer is, de Fransen zijn hun president, François Hollande, met andere ogen gaan bekijken. De man heeft ook al een paar toespraken de wereld ingestuurd, die heel wat opzien baarden omwille van de drastische taal. Dat het daarbij niet om vage beloften ging heeft president Hollande ondertussen bewezen. Zijn imago ging er ineens anders uitzien. Dat is voor een gedeelte danken aan zijn bezoek bij de Russische president, Wladimir Poetin. Ondertussen heeft het imago van België een flinke deuk gekregen in de wereld. Hoe men het ook bekijkt, het is onverdiend. België is altijd een braaf land geweest, waar anderen dikwijls misbruik van gemaakt hebben. Dat was al zo met de twee wereldoorlogen die zo nodig in België moesten uitgevochten worden. De Belgen hadden er niet om gevraagd en willen alleen maar wat leute maken in verband met hun twee landstalen. En zelfs dàt wordt naar de achtergrond verwezen omwille van de Rode Duivels, die de vaderlandsliefde onbewust aanwakkeren. In welk fantastisch land leven wij toch!

Er zijn zo van die programma’s waar ik naar kijk met tranen in de ogen. Enkele dagen geleden was dat het geval toen ik op France 2 keek naar “Le Grand Show”, waarin Michel Drucker die ouwe rakker, Johnny Hallyday, een volle avond aan de tand voelde. Johnny haalde er op zijn beurt een paar ouwe vrienden bij met Jacques Dutronc en Eddy Mitchell. Ze maakten allemaal deel uit van mijn wereld. Ik ontmoette Johnny voor het eerst in het begin van de jaren zestig in het Kursaal van Oostende, waar hij optrad. Hij was 19. Toen ik zijn loge binnentrad stond hij daar met naakt bovenlijf en keek mij verrast aan. “Hoe kom jij hier binnen?” vroeg hij. Ik zei “De deur stond open”. We lachten alle twee. Met Jacques Dutronc beleefde ik een grote stap in zijn leven, eveneens in de jaren zestig. We zaten beiden in het vliegtuig van Parijs naar Nice. In het vliegtuig zat ook Françoise Hardy. Dutronc wou zo graag met haar kennis maken en stapte kordaat naar haar toe. Resultaat: hij trouwde met haar. Ik heb ze allemaal herhaaldelijk teruggezien.

JH

De Britse archeoloog, Nicolas Reeves, pakte onlangs uit met het verhaal dat hij voor 90% zeker is dat er zich in het Egyptische Luxor, in het graf van Toetanchamon nog geheime kamers bevinden en ook het graf van Nefertiti, de Egyptische koningin. Men is er nu naar aan het zoeken en moest hij gelijk krijgen, dan gaat het om een geschiedkundige vondst waarvan de waarde niet te schatten is. Dat was al zo toen het graf van Toetanchamon werd ontdekt in 1922 door de Britse archeologen, Howard Carter en Lord Carnavon. De Britten blijken wel over de bijzondere gaven te beschikken om daar in Egypte grote ontdekkingen te doen, die ons veel kunnen leren over wat er op deze aardbol gebeurde in een ver verleden. En wie weet wat er in dat graf van die koningin Nefertiti, met die rare pot op haar kop, nog allemaal te vinden is.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s