Wat “zien” ik? 150

Door Staf Knop

In de Verenigde Staten heeft het Huis van Afgevaardigden met grote meerderheid het plan verworpen om 10.000 Syrische en Iraakse vluchtelingen op te vangen. President Obama wou met dat plan Europa bijstaan. Na de aanslagen in Parijs zijn de Amerikanen wakker geworden, zoals trouwens de hele wereld. Men heeft eindelijk begrepen dat een oorlog niet meer gevoerd wordt in de loopgraven. Ofschoon…men in Europa nog niet raakt aan het verdrag van Schengen en de deuren op een kier blijven staan. Behalve in Polen dan, waar geen vluchtelingen worden opgenomen, maar wat nochtans het luilekkerland zou zijn omdat men er met een Belgisch loon vier keer meer kan doen. In Europa heeft men ondertussen begrepen dat het ernstig is en de waakzaamheid geboden is. Of men aan de huidige toestand vlug een einde zal kunnen stellen, gelooft echter geen mens. Integendeel. De angst zit er goed in. Er zijn echter twee zaken om tegen in te gaan: de terreur en de vluchtelingen. Want het ene houdt ontegensprekelijk verband met het andere.

In Brussel werd het dreigingsniveau naar vier opgetrokken, wat het hoogste niveau is. Overal politie en soldaten, met aanbeveling om gelijk welke samenkomst van mensen te mijden. Ze werden trouwens allemaal afgelast. Het grote verschil met de situatie tijdens de Tweede Wereldoorlog is niet te beschrijven. Als ouwe gabber heb ik het allemaal meegemaakt. Brussel is mijn geboortestad en tijdens de oorlog en als bezette stad, voelde men er zich nooit onveilig.  Alle cinema’s draaiden op volle toeren en in sommige brasserieën zat een orkestje. Alleen…wie het waagde om buiten de schreef te lopen, kon op een straf rekenen om nooit te vergeten. Maar alles bleef rustig.

Toch werd ik opgepakt voor de verplichte arbeidsdienst en belandde ik in Berlijn. En wat moest ik vast stellen? In Berlijn deed men de indruk op dat er helemaal geen oorlog was. En alles, theaters en cinema’s, waren open. Helemaal geen vergelijking met Brussel vandaag. En wat nog het ergste is…de mensen hebben angst en zijn op hun hoede. Brussel is één grote gevangenis geworden.

In Italië en ook in Frankrijk hebben inwoners van de Moslimgemeenschap zich verenigd om het op te nemen tegen de terreur. Dat het die mensen niet zint om verkeerd te worden bekeken is de normaalste zaak ter wereld. Nu beweren ze zelfs dat zij alleen deze oorlogstoestand kunnen oplossen en hoogstwaarschijnlijk hebben ze gelijk. Hoe ze dat zullen aanpakken is een ander paar mouwen, maar er wordt naar uitgekeken. Hoelang dit allemaal zal duren is een vraag waarop niemand het antwoord heeft. Ook in Brussel roert de Moslimgemeenschap zich en dan nog wel in “het Klein Kasteeltje”. Afwachten tot wanneer het licht gaat schijnen.

Wat al na de aanslag bij “Charlie Hebdo” in Parijs had moet gebeuren, heeft eindelijk een start genomen met de bedreiging in Brussel. Koning Filip heeft zelfs naar de Marokkaanse koning gebeld met het verzoek om hulp. Welke hulp dan? Nagenoeg de helft van zijn volk is al jaren geleden naar Brussel verhuisd en die Marokkaanse koning (het was toen een andere) heeft geen poot uitgestoken. Of hij dat nu wel zal doen blijft maar de vraag…althans op voorwaarde dat hij iets zou kunnen doen. Nee, jongens, de aanpak om de dreiging in de wereld uit te schakelen is er nog niet helemaal, ofschoon men goede bedoelingen heeft. Men gebruikt nog steeds teveel woorden, ook al klinken die van François Hollande zeer drastisch. David Cameron treedt hem bij en de rest van de wereld trouwens ook. Ondertussen blijven de Brusselaars en de Parijzenaren met een ei zitten, waarvan ze nog niet zien “dat het ook gebakken wordt”. Het blijven spooksteden.

Bij Canvas hebben ze een grote aanwinst gedaan. Het programma “De Ideale Wereld” waar men bij Vier geen blijf mee wist, verhuist naar Canvas. Zelfs de konijnen konden met “De Ideale Wereld” niet lachen. Misschien is dat de reden waarom men het bij Canvas overneemt. Het is de eerste keer dat de VRT sinds enkele jaren opnieuw samenwerkt met het productiehuis “Woestijnvis”, dat zich toen dik liet betalen voor maar middelmatige programma’s. “Woestijnvis” teerde toen voornamelijk en nog steeds, op “De Slimste Mens ter Wereld”. Indien er een programma is waaraan ik nooit zou durven deelnemen, is het wel “De Slimste Mens…”, wat inhoudt dat ik voor de deelnemers de grootste bewondering heb. Het is wel het leukste programma ooit, maar als deelnemer neem je ook het risico om als een gieter af te gaan. Schijnbaar zijn het eenvoudige vragen die Erik Van Looy stelt, maar niets is minder waar. Op zijn eerste vraag “of je denkt als overwinnaar uit de bus te komen”, zou ik met de grootste zekerheid negatief antwoorden. Daarom “petje af” voor diegenen die het wel hebben gekund.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s