Wat “zien” ik ? 136

Door Staf Knop

In “Telefacts” op VTM bood men ons een kijkje op de manier waarop super rijken hun vakantie doorbrengen op het eiland Saint-Barthélémy, dat in de Caraïbische Zee is gelegen. Het huren van een appartement aldaar met alles erop en eraan, kost zowat 100.000 euro per week. Ik vond het wel een interessante uitzending, maar moest plots vaststellen dat ze ginder een beetje achterop hinken met een groot “Diner Great Gatsby”, dat met permissie gezegd niet kon raken aan “The Great Gatsby Party” die ik in Casino Knokke uit de lucht toverde in de jaren zeventig. Het diner op Saint- Barth zag er weliswaar indrukwekkend uit en de kledij uit de jaren twintig en dertig was er wel, maar dat was ook het geval in Knokke, waar ik ook had gezorgd voor de muziek uit die jaren. En die kon ik in Londen op de kop tikken met het “Passadena Roof Dance Orchestra”. Het succes van “The Great Gatsby Party” was zo groot dat ik ze een tiental keren op het programma plaatste en waarvoor men weken op voorhand moest inschrijven. Het was de glorietijd van Knokke, die nooit meer zal terugkeren, ook al blijft Knokke een uitverkoren badplaats. Velen betreuren echter de mondaniteit van het toenmalige Knokke, maar zoals het leven veranderde is dat ook het geval voor Knokke. Alles werd anders.

Na de muur van Berlijn die alleen maar lijken heeft opgeleverd, hebben niet alleen de Joden een muur gebouwd om de Palestijnen af te weren, maar hebben ook de Hongaren een muur gebouwd en denken de Amerikanen er aan om een muur te bouwen aan de Mexicaanse grens. Thans zijn het de Turken die een muur van drie meter hoog willen bouwen op de Syrische grens. Ik vraag me af of al die muren wel zin hebben, want ondertussen vallen duizenden en nog eens duizenden asielzoekers Europa binnen. Hoe dan? Met bootjes. Dat we in een gekke wereld leven is allang geen nieuws meer, maar een oplossing voor dit probleem is er niet. Bovendien is het Verenigd Europa als het ware opgericht om zich bezig te houden met Griekenland. Betere komedie bestaat er niet. Indien Henrik Ibsen met “Peer Gynt” ooit een stuk schreef om er het publiek gedurende vier uren mee bezig te houden, zijn de Grieken er thans in geslaagd om er eentje te schrijven dat ons jaren in de ban kan houden. En wie het mij vraagt, het is van het goede teveel. Trouwens, het is helemaal niet goed want het is een draak met zeven koppen.

Op 15 augustus werd zowat overal het einde van de Tweede Wereldoorlog herdacht. De Japanse premier die tijdens een toespraak geen enkel gevoel van spijt uitte, maar in tegendeel de slagkracht van het Japanse leger wil uitbreiden, werd door de Japanse keizer de mantel uitgeveegd. Dat het einde van de oorlog eigenlijk te wijten was aan het droppen van een eerste atoombom op Hiroshima en een tweede op Nagasaki, is geen geheim. Wat wel meer een geheim is ligt in het feit dat aan deze twee bommen werd gewerkt door de Duitse wetenschapper Werner von Braun, die voor de nazi’s in Peenemünde ook al die vliegende bommen (V1 en V2) in mekaar stak en dan naar Los Alamos werd geloodst voor de atoombom. Hij was ook niet de enige Duitse wetenschapper die in Los Alamos belandde. En anderzijds…toen die eerste atoombom klaar kwam, die mogelijk miljoenen slachtoffers zou maken, moest Truman, de toenmalige president van de Verenigde Staten en die de overleden Roosevelt was opgevolgd, beslissen over het uitgooien van de bom. Later zou Truman verklaren welke strijd hij heeft gevoerd met zichzelf om de beslissing te treffen. Anderzijds was het einde van de Tweede Wereldoorlog het begin van de Koude Oorlog. Het komt er op neer dat het woordje “vrede” alleen de voortzetting betekent van de oorlog, maar met andere middelen…zei Clemenceau.

Tijdens het stierenlopen in Spanje zijn er zeven doden gevallen. Moeten we daar nu medelijden mee hebben? Of waarom spelen wij dat spelletje niet op de Antwerpse Meir met leeuwen? In Spanje is dat een traditie. Et Alors? Gekken vindt men overal in de wereld, maar gekken die zich op een paal over een rivier slingeren zijn minder gek. Indien er aan de overkant een hongerige leeuw staat liggen de zaken anders. Dan maar liever die ping pong-spelers midden op de Anspachlaan in Brussel. Het is maar hoe je het bekijkt. En op hetzelfde moment staan er meer dan 300 honderd asielzoekers in de rij per dag. Nu komen ze niet meer alleen uit Syrië of Afghanistan, maar uit Irak waar ze door vet betaalde mensensmokkelaars worden aangespoord om naar België te komen. De “Place to Be”voor de Irakezen. En wie wordt er nog wijs uit deze wereld? De andere gekken…die toekijken. Of die met vakantie gaan…naar Griekenland!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s