Wat “zien ik” ? 114

Door Staf Knop

Bij Unicef en de Verenigde Naties maakt men zich zorgen over die “verloren generaties” in die landen waar nu al jaren oorlog wordt gevoerd en waar de kinderen opgevoed worden met een Kalasjnikov in de handen en waar er geen sprake meer is van enig onderwijs. Syrië en Irak staan als eersten op de rij en andere zijn niet te tellen. Begrijpelijk dat men zich zorgen maakt bij Unicef dat zich al zovele jaren inzet voor het welzijn van de kinderen in de wereld. Te bedenken dat sommige kinderen, waar dan ook, wakker worden en alleen maar geconfronteerd worden met gewapende mannen, het geluid van geweerschoten en verkrachtingen. Niemand wil dit gedroomd hebben, maar in die landen is het pure werkelijkheid. Wat is de oorzaak van dergelijke situatie? Sommigen zullen beweren dat het al eeuwen zo is in de derde wereld, maar ik zal niet de enige zijn met de overtuiging dat het in die bewuste landen ooit anders was. De klok terugdraaien kan niet, maar ik kan me niet meer voorstellen dat het Westen wel degelijk wenst in te grijpen.

Heeft er misschien iemand Poetin gezien? Een paar weken geleden zei hij “dat hij achter den hoek om een pakske sigaretten ging” en sindsdien is hij spoorloos. Pas op, Poetin is niet zomaar iemand die het in zijn kop krijgt om te verdwijnen. Iedereen kent Poetin, waar dan ook in de wereld, zelfs op de Noordpool zou hij er niet in slagen om een ijsbeer te verschalken. Maar nee, niemand heeft Poetin gezien. Of zou het hem gelukt zijn om zelfs de kakmadam het zwijgen op te leggen, waar die zich ook zou mogen bevinden? Zoiets lijkt mij best aanvaardbaar indien het klopt “dat hij maar voor een tijdje met rust wil gelaten worden”. Het lijkt mij de gezondste manier van denken, zelfs indien hij zich in een ziekenhuis zou bevinden. Poetin is immers de man die door de hele wereld in de gaten wordt gehouden, om welke redenen dan ook. Ik zie het wel zitten dat hij in de gegeven omstandigheden “er eens uit wil”. En in dergelijke situatie laat je geen adreskaartje achter.

De Marollen juichen. En met reden. Iemand had het in zijn hoofd gekregen om het beruchte Brusselse Vossenplein om te toveren tot een grote ondergrondse parking. Ja kijk, je zit daar in dat Brusselse stadsbestuur en indien je er wilt blijven zitten, moet je ook al eens met je naam in de gazetten komen. Je hebt al eens horen spreken over dat Vossenplein, zonder te weten waar het precies ligt, maar het is precies wat je nodig hebt om je naam te bevestigen. En een parking is geen groot warenhuis waar ze al hun bucht bij elkaar brengen, met de hoop om er nog een paar centen van te krijgen. En welke sukkel geeft nu om dat Vossenplein? Wel meneer, ik kan je verzekeren dat niet alleen heel Brussel er om geeft, maar heel “den Belgique”. “Waaile zen allemo van de Marolle”. Of hoor je niet goed!

Ondertussen is Poetin weer opgedoken, echter zonder te zeggen welke sigaretten hij rookt. Het is maar de vraag of hij wel rookt want niemand heeft hem ooit met een sigaret gezien en zeker niet met een pijp. Hij heeft er de kop niet voor. Pijpenrokers zijn trouwens dromers, “gecomplexeerden” zoals die kerels met een stoppelbaard. Poetin is niets van dit alles. Maar wat hij tijdens die afwezigheid heeft uitgericht zal wel altijd een raadsel blijven. En hij gebaart van krommen aas.

Het leven van de Duitse bondskanselier, Angela Merkel, wordt verfilmd naar een scenario van Dirk Kurbjuweit, een journalist bij “Der Spiegel”. De 60-jarige Angela Merkel is blij als een kind en heeft nooit gedacht toen ze in 2005 tot bondskanselier werd verkozen, dat ze ook nog een filmster zou worden. Dat wordt ze ook niet, net zoals Maggy Thatcher dat niet werd en ook niet Evita Peron. Of Angela Merkel nu ook zal uitgebeeld worden door Madonna is nog niet geweten. Aan welke actrice de opdracht zal gegeven worden vernemen we pas in de Herfst. Mij lijkt de keuze niet eenvoudig, want wie gelijkt er nu op Angela Merkel? Trouwens, men mag er zich aan verwachten dat de Duitsers vroeg of laat ook zullen uitpakken met een musical over Angela Merkel…die ooit geboren werd als de dochter van een dominee. Het staat op haar gezicht geschreven, maar…een ster van de musical. Ik zie dat niet zitten….

Wat ik evenmin zie zitten is het feit dat de Canadezen hun veto uitspreken tegen ons Kuifje. Ze verdragen het niet dat de indianen in een Franstalige uitgave “les peaux rouges” worden genoemd. Men moet echter aannemen dat die bewuste Canadezen tot nog toe op een andere planeet hebben geleefd, want ik heb altijd over de roodhuiden gelezen of over “les peaux rouges”. Ik heb daarin geen racisme gevonden en werd zelfs een fan van de roodhuiden. Vandaag de dag klinkt alles echter anders en is men racist zonder te weten wat het woord eigenlijk wil zeggen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s