Wat “zien” ik ? 102

Door Staf Knop

Moest ik iets of wat te betekenen hebben in dit aardse dal, zou ik mij aansluiten bij George Clooney, die een petitie heeft gelanceerd om de creatieve vrijheid te vrijwaren. Hij heeft het er over dat Sony Pictures de film “The Interview” heeft geschrapt onder druk van dreigementen…waarachter Noord-Korea zou schuilen, beweert Barack Obama. De president van de Verenigde Staten betreurt dat Sony hem niet heeft ingelicht of geraadpleegd alvorens de film te schrappen. Het gaat inderdaad niet op dat een buitenlandse dictator censuur oplegt aan de Verenigde Staten, aldus Obama. Of “The Interview” nu als film met politiek te maken heeft of niet, het kan niet dat in deze wereld die de democratie nastreeft, een bepaalde politiek de wet probeert op te leggen aan een andere. Indien het kapitaal ooit als het machtigste handvest ter wereld werd beschouwd, is dat in de huidige constellatie de politiek geworden. Hier en overal is de politiek naar de voorgrond getreden, het geloof niet te na gesproken, waardoor zowat overal conflicten zijn ontstaan. De wereldleiders zouden er niet slecht aan doen om wat lessen te trekken uit het verleden.

Dat paus Franciscus niet op zijn “tongske” is gevallen wisten we al, maar nu heeft hij zijn kardinalen en ons allemaal de mantel uitgeveegd, op een manier die niet gewoon is. Er wordt teveel geroddeld, had zijn slogan kunnen zijn. Hij heeft er niet aan toegevoegd dat roddelen de ziekte is van deze tijd. Van alle vermakelijke of genoegen scheppende eigenschappen die de mens tekenen, moet men niet alleen verwijzen naar zijn seksuele betrachtingen en zijn goklust, maar ook naar zijn nooit aflatende behoefte om geregeld een robbertje te roddelen. Roddelen voelt als een verlossing, een geestelijk orgasme. Men weerstaat niet aan de opwelling om eens flink af te geven op een kennis of zelfs op een vriend, man of vrouw. Ook al moet men daarvoor een ietsje putten in zijn fantasie. Niets is heerlijker dan iemand met alle banbliksems te bedenken. Vreemd genoeg is roddel ook dikwijls het gevolg van seksuele zijsprongen van personen, die bevoordeligde beroepen uitoefenen in onze samenleving: politici en artiesten. Zonder hen zouden de roddelaars in de meeste gevallen gespeend blijven van hun bronnen. Waardoor de wereld er minder geestig zou uitzien. Eén van de grote oorzaken naar de goede zoals naar de slechte ontwikkeling van de samenleving schuilt ongetwijfeld in de roddel. Roddelen is weliswaar van alle tijden, maar de vooruitgang van de wetenschap en de technologie heeft er toe bijgedragen dat niemand nog bestand is tegen de roddel. Met het verschijnen van de televisie, de smartphones en Internet, werden alle grenzen geopend. Indien Barack Obama de meest beroddelde president van de United States is, is de kans groot dat hij ook de recordhouder wordt van de meest op hem gerichte aanslagen. Totnogtoe zou Adolf Hitler, met wie Barack Obama zeker niet mag worden vergeleken, aan 42 aanslagen ontsnapt zijn. Obama was nog maar pas tot president verkozen of de inwoners van het Amerikaanse stadje Standish, konden al voor één dollar de weddenschap aangaan op de datum waarop Obama zou vermoord worden. Het stadsbestuur veroordeelde de actie, maar de inwoners en de organisatoren verscholen zich achter het recht op de vrije meningsuiting.

Vandaag de dag werd onze eigen premier, Charles Michel, met de dood bedreigd. Hij ontving twee brieven met kogels en hij zou niet de enige zijn. En ook dat is een teken van de tijd en wijst met de vinger naar “het kwaad van de media”. De vele mogelijkheden tot berichtgeving door gelijk wie en met aan de basis gewone roddel, werkt bij sommigen in de verkeerde richting. In dit bewuste geval kan men het wel of niet eens zijn met de regering van Charles Michel, maar doodsbedreigingen uiten is misdadig. Bovendien lijkt Charles Michel me een brave kerel die nog steeds niet bekomen is van het feit dat hij tot premier werd verkozen. Hij herinnert me aan die president van de Verenigde Staten, Jimmy Carter, die toen hij verkozen werd vol verbazing uitriep: “Ikke?”.

Ondertussen ziet het er in de Verenigde Staten naar uit alsof de zwarte bevolking de plaats heeft ingenomen van de indianen en is er een terugkeer naar het Wilde Westen waar te nemen. Met de regelmaat van een klok worden er zwarten neergeknald en nu ook politieagenten. Het wapenbezit is voor de Amerikanen als eten en drinken, wat in de loop van de geschiedenis een geweldige afwijking van de beschaving is gebleken. En toch gaat Amerika er prat op het land te zijn waar de democratie hoog in het vaandel wordt gevoerd. Ik zou dat betwisten mocht ik kunnen wijzen op een land in de wereld waar dat veel beter tot uiting komt. In mijn zoektocht loop ik de ene teleurstelling na de andere op.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s