Wat “Zien” Ik ? 96

Door Staf Knop

Er is een splinter opgedoken in het beleid van Barack Obama. De Democratische president van de Verenigde Staten zou vooral tekort schieten in zijn buitenlands beleid, met als gevolg dat de Republikeinse Partij het nu voor het zeggen heeft in het Huis van Afgevaardigden, waar ze van de 435 zetels er nu 233 verworven hebben. Feit is wel dat Barack Obama al vanaf zijn verkiezing heeft af te rekenen met een serieus aantal problemen in eigen land en in de wereld, waaronder  de economische crisis. Nu verwijt men hem zijn slechte aanpak tegenover de Islamitische Staat die de slachtoffers opstapelt. Komt daarbij de angst van de Amerikanen voor de Ebola-virus. Dat alles terwijl Bill Clinton een feestje bouwt in het hele land, wat hij trouwens ook al deed tijdens zijn presidentschap. Den Bill is altijd een toffe kerel geweest en kon het ook goed vinden met de Russen. Dat is nu niet meer het geval. Integendeel. Poetin heeft de pest aan de Amerikanen. En ondertussen kijkt Europa toe. Dat is ook het enige wat Europa kan doen. Ze zetten er wel een grote bek op, maar houden zich uiteindelijk slechts bezig met het uitdelen van postjes. Het spektakel tussen de Amerikanen en de Russen moet ons interesseren, maar Barack Obama heeft nog een ander monster op hem zien afkomen: China. Wat er in dat land al een paar jaren aan het gebeuren is grenst aan het ongelooflijke. De Chinezen worden almaar rijker en zijn een mogendheid geworden waarmee de wereld moet rekening houden. En Barack Obama ook. In 2016 krijgt hij de rekening gepresenteerd.

Er zijn zo van die dingen waar je niet kunt naast kijken, dingen die je opvallen en waarbij men zich vragen stelt zonder er werkelijk een antwoord voor te vinden. Het zijn ook geen belangrijke dingen. Maar het valt wel op. Meestal gaat het om een bepaalde trend, die vroeger aan de vrouwen moest toegeschreven worden. De tijd waarin het minirokje ontstond ontging geen enkele vent. Nu zijn de mannen aan de beurt met hun donkerblauwe maatpakken. Wie het vandaag aandurft om als man een Prince de Galles-pakje aan te trekken is een idioot waarmee geen rekening wordt gehouden. Maar er is meer. Er is ook nog de stoppelbaard en de grote luiaardbaard, die mij herinnert aan die kerels uit het Duitse dorpje in het Zwarte Woud, Oberammergau, waar elke vent zijn baard liet groeien tot op de knieën met de hoop te worden uitgekozen om de rol van Jezus Christus te spelen in hun wereldbekende Bijbelspel. Ik weet niet of dat in Oberammergau nog steeds bestaat, hier zijn die baarden schering en inslag en wie geen baard heeft is een homo. Goed, maar ik scheer mij nog elke dag en mijn beste vrienden zijn homo’s die zich elke dag scheren. De anderen beschouwen wij als bospoepers. Hoe dan ook is het een trend die aan mij niet besteed is en indien ik de blauwe maatpakken reken tot de orde van beschaving, reken ik de christus-baarden tot het omgekeerde.

Minder flauwe kul is echter het feit dat Michail Gorbatsjov, de vroegere Sovjet-leider, tijdens de herdenking van de 25ste verjaardag van de val van de Berlijnse Muur, heeft verklaard “dat de wereld aan de rand staat van een nieuwe Koude Oorlog” en dat sommigen beweren “dat hij al begonnen is”. Volgens Gorbatsjov hebben de westerse landen na de ineenstorting van de communistische regimes in 1989 verschillende beloftes gedaan, die zij niet zijn nagekomen. Gorbatsjov, ook Nobelprijswinnaar, is niet iemand van wie men de uitspraken in de wind slaat. Alleen is hij wat laat om tot zijn vaststelling te komen, want als je het mij vraagt, heeft die Koude Oorlog nooit opgehouden. Ik ben veeleer geneigd om de uitspraak van Clémenceau bij te treden waar hij zegt dat “Vrede is alleen de voortzetting van de oorlog, maar met andere middelen”. En die andere middelen gebeuren ondergronds tussen de Geheime Diensten. De spionage tiert welig, waarvan de brave burger geen barst afweet, maar die dikwijls even afschuwelijk is als een normale oorlog. Het maakt deel uit van de wereld waarin we “thans” leven, omdat de ontwikkeling van de technologie en de wapens het veel gemakkelijker hebben gemaakt. Velen met mij zullen niet gewacht hebben op de verklaringen van Michail Gorbatsjov om het te beseffen.

Indien het “marchanderen” bij het aankopen van een nieuwe auto de normaalste zaak ter wereld was, hoeft men zich nu niet meer te beperken tot de auto, maar hebben de Britten nu bewezen dat het ook kan met de Europese Unie. De twee miljard euro die ze moesten ophoesten hebben ze kunnen halveren, met de andere helft volgend jaar. En bij ons werd ongeveer hetzelfde afgedwongen in verband met de besparingen, die te zwaar uitvielen voor de Muntschouwburg, de Bozar en het Nationaal orkest. Het bewijst maar dat men bij onze regering, evenals bij de Europese Unie, zomaar wetten stemt zonder nadenken over “verzachtende omstandigheden”. En wat dat betreft staat het land ondertussen op zijn kop en kijkt de regering uit naar de eindmeet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s