Wat “zien” ik ? 89

Door Staf Knop

Het is toch wel God geklaagd zeker. Nu is die Jacques Boël niet de vader van Delphine. Dat is een vervelende zaak voor den Albert. Want die Delphine is gene geest, he. Iemand moet het gedaan hebben. En sommigen beweren dat ze goed op Albert trekt. Kom zeg, ik heb altijd getrokken op de hertog van Windsor, maar daarom is dat nog niet mijn vader. Alhoewel, ik zou er niet kwaad om zijn. Met Delphine ligt dat helemaal anders. En in die kartonnen mannekes die ze zo kleurrijk maakt is ook niet te bewijzen dat ze dat van Albert heeft. Die heeft nooit iets gemaakt en zeker geen kartonnen mannekes. Tenslotte staan we hier voor een mysterie dat waarschijnlijk nooit echt zal opgelost worden. Tenzij…dat ze kunnen bewijzen dat Albert toch iets zou gemaakt hebben.

De afgelopen week is voor mij een week geweest van pijnlijk heimwee…heimwee naar de tijd dat er in mijn land niets mocht gebeuren in verband met film zonder dat ik er bij was. Nu wekken twee filmfestivals in Vlaanderen (Gent en Oostende) de belangstelling op in de wereld van de zevende kunst, terwijl ik me noodgedwongen (de leeftijd) genoegen moet nemen met enkele beelden op het kleine scherm. En plots kom ik tot de vaststelling dat de televisie de cinema is van de arme. Ik heb gekeken naar de aanwezigheid in Oostende van enkele wereldsterren en ik was dolblij met de Ensor-prijzen voor “Marina” van Stijn Coninx en “Het Vonnis” van Jan Verheyen, twee films die de jongste tijd hebben bewezen dat Vlaanderen alles in huis heeft om een zeer belangrijke rol te spelen in de geschiedenis van de film. Alleen…waarom kan dit niet nog verder uitgebouwd worden en gaat er nu nog teveel geld en talent naar waardeloos knoeiwerk? Ik wil me hier geen vijanden op de nek halen, maar het amateurwerk is een hinderpaal naar een nog grotere toekomst van het filmbedrijf in Vlaanderen. Ondertussen bouwen we liefst een nieuw voetbalstadion. En dat terwijl ik droom van een groot filmstudiocomplex op het terrein van de oude paardenrenbaan in Groenendaal, midden in het Zoniënwoud. Vergeleken met deze plek is Babelsberg bij Berlijn het tuintje van mijn buurman.

Tommeke Boonen heeft nen baard en die zou hem beletten te spurten zoals hij dat vroeger deed zonder baard. En effet, naar het schijnt heeft hij meegereden in de ronde van Spanje, maar dat hebben we pas geweten toen hij had opgegeven. Trouwens, er reden nog wel andere Belgen mee in die bewuste ronde, maar bij elke berg bleven ze staan om het landschap te bewonderen. Maar dan die baard van Tom Boonen. Misschien denkt hij er daarmee intelligenter uit te zien, zoals vele anderen. Nochtans, ik vind dat zo’n stoppelbaard alleen maar een vuil bakkes oplevert. Kijk nu naar Bart De Pauw of die Freek Braeckman, twee jonge mannen die er altijd netjes uitzagen en nu elk er als een bosjesmens uitzien. Nee, ik vind het maar niks, evenmin als die nieuwe mode van onze politici om ineens allemaal rond te lopen in een donkerblauw maatpak. Niet dat ik het lelijk vind maken vergeef het mij, ik heb al altijd iets gehad tegen elke mode. De enige keer dat ik me ooit heb kunnen verzoenen met een mode was toen de minirok voor de vrouwen werd uitgevonden. Precies het omgekeerde als die baard voor de mannen. De vrouwen zagen er plots veel mooier uit. Sindsdien is er niks beters uitgevonden, tenzij de wereld op zijn kop. Zonder het te beseffen zijn we daar nu allemaal mee bezig. Niemand lijkt er plezier aan te beleven, terwijl in de tijd van de minimode en Carnaby Street in het hippe Londen… mensen, dat was een tijd…de tijd van de Beatles.

Het zijn geen leuke berichten die we de jongste tijd te horen krijgen. In eigen land hebben we gekozen voor een Vlaamse regering die het alleen maar heeft over “besparen”. Ik was nog maar vijf jaar toen mijn moeder me dat al inpeperde en nu ik dat nooit heb gekund, begint het weer. Aan de andere kant van de oceaan zijn ze het nu allemaal eens, de Chinezen incluis, om ons voor de zoveelste keer duidelijk te maken dat we de aarde om zeep helpen met ze op te warmen. En tenslotte kunnen ze ons niet missen om het met onze vliegende doodkisten te gaan opnemen tegen…ja tegen wie eigenlijk? Tegen die kerels die van hieruit zijn vertrokken om ergens anders hun energie kwijt te raken. Het heeft geen zin om daarover een debat uit te lokken, maar met dergelijke berichten doen ze ons geen plezier. Ik begin die regering van Di Rupo stilaan te betreuren. Ik weet ook dat ik mezelf herhaal en dat ik geen begrip kan opbrengen voor de besparingen die men de VRT oplegt. Onze nationale zender heeft het al niet breed, terwijl ik er van uitga dat het de eerste spreekbuis is om het volk in te lichten en wijzer te maken. Bijgevolg meen ik ook dat we beter die vliegende doodkisten missen, zodat er ons niemand kan verplichten om er ergens tegen windmolens mee te gaan vechten.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s