Wat “zien” ik? 75

Door Staf Knop

De voetbalgekte kent geen grenzen meer en ik vrees voor de grootste ontgoocheling aller tijden. Dat ik niet echt een voetbalfan ben is allang geen geheim meer, ofschoon ik niet ongevoelig bleef voor wat de Rode Duivels hebben wakker gemaakt bij de bevolking: het vaderlands gevoel. Het is iets dat wij moeten koesteren en niet alleen omwille van de sport. Dat het nu weer aan de oppervlakte kwam dank zij de Rode Duivels vind ik relevant, het sluimerde in ons. Alleen al daarom wens en hoop ik dat de nationale ploeg daar in Brazilië de verdiende roem oogst. Ook voor mij zou het een hart onder de riem betekenen.

De op rust gestelde nieuwslezer van de Eén, Jan Becaus, heeft zijn eigen politieke mening gevolgd en wordt meteen senator voor de N-VA. Zo simpel is het. Siegfried Bracke had het hem al voorgedaan en Pol Van Den Driessche, die bij VTM als journalist actief was, wordt nu ook senator voor de N-VA. Als je het mij vraagt, een lachertje. Dat is duidelijk omwille van de poen. Deze mannen herleiden het beroep van journalist, die de objectiviteit hoog in het vaandel moet voeren, tot een doodgewone poenpakker. Alles wat je eerder betekende voor de lezer of de kijker gaat in lucht op. Dergelijke stunt zouden een Maurice Dewilde of een Louis De Lentdekker nooit uitgehaald hebben. Dat waren journalisten in hart en nieren. Als journalist krijg je uiteraard de kans om een vetter betaalde plaats op te nemen in een of ander bedrijf. Het staat je vrij om dat te aanvaarden. Maar niet in de politiek. Dat doe je niet. Wat Jan Becaus nu doet is gewoon verraad tegenover de kijker. Maar er is meer. Hij vangt maandelijks meer dan vijfduizend euro dank zij de partij van Bart De Wever, wiens borstbeeld hij in zijn woonkamer gaat plaatsen. En meteen wordt ons een kijkje gegeven op de toekomst van het land met dergelijke kerels aan het roer. Wie daar nog aan twijfelt krijgt vijf jaar om zich te bedenken. Vlaanderen heeft er zelf voor gekozen.

Wie niet door Geert Hoste wordt vernoemd in zijn show of wie minstens niet in de zaal zit, is in Vlaanderen geen knip op zijn neus waard. Niks, nul de botten. Die man “mine de rien” veegt ze daar allemaal de mantel uit en ze lachen allemaal “bête”. Trouwens, hoe flikt hij het om ze daar allemaal bij elkaar te krijgen, laat staan dat ze hun plaats zouden betalen? Pas op, ik vind die Geert Hoste een leuke vent. Bovendien heb ik grote bewondering voor het werk dat aan zijn show onbetwistbaar voorafgaat. Je moet het maar doen. Vergeleken met Geert Hoste zijn al die anderen debutanten. Maar hoezeer ik van Toon Hermans heb gehouden en geen enkele van zijn shows heb gemist, zou ik er niet aan denken om naar Geert Hoste te gaan. Het verschil met Toon Hermans is groot, zeer groot. Het verschil van klasse ook. Maar het wil nog altijd niet zeggen dat ik Geert Hoste niet zou respecteren. Integendeel.

Tom Boonen gaat niet naar de Ronde van Frankrijk. En of hij gelijk heeft! Weten jullie wel wat die Ronde voor een coureur te betekenen heeft? Voor iemand die nog maar met een zweer op zijn achterste te kampen had is het moordend. Dat is geen kermiskoerske, he. Met al die bergen. Kom jongens, Tom Boonen is de chouchou van Vlaanderen, rijdt met een Ferrari die hij op de Ventoux niet eens mag gebruiken, verdient goed en is nog pas gepasseerd in de Ronde van Zwitserland. Dat de Ronde van Frankrijk hem kan gestolen worden is maar normaal. Ge hebt goeie coureurs en ge hebt slimme coureurs. Tom Boonen is beide.

Langs Teletekst vernam ik het overlijden van de actrice Vera Veroft op 77-jarige leeftijd. In het bericht was er alleen sprake van haar vertolkingen in allerlei TV-series, maar Vera Veroft was veel meer dan dat. Ze is altijd verbonden geweest aan het gezelschap van de Koninklijke Vlaamse Schouwburg te Brussel en onder de directie van Vic De Ruyter. Dat was ook zo voor haar levensgezel, de bekende acteur Senne Rouffaer. Ze leerden elkaar kennen in de bewuste schouwburg, waar zowel Senne Rouffaer als Vera Veroft zich ontpopten tot schitterende acteurs. In mijn eigen komedie “De Neus van Cleopatra” of “Hitler is niet dood” vertolkte Vera Veroft de rol van Eva Braun op onvergetelijke wijze. Het was slechts één van haar vele mooie prestaties op het toneel. Gedurende vele jaren bleef ik bevriend met Vera Veroft en Senne Rouffaer.

Ik wou het nog even hebben over het pensioen met een puntensysteem. Iemand ligt in zijn bed en bedenkt plots een middel om in de belangstelling te komen, goed of slecht. Ineens ontstaat er grote discussie waarvan niemand beter wordt. Het ergst van al is dat er altijd gekken zijn die er zich achter zetten, die nooit iets bewezen hebben, maar achteraf een postje inpikken. Dat van senator bijvoorbeeld.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s