Wat “zien” ik ? 68

Door Staf Knop

Men moet echt tot een leeftijd zijn gekomen waarop geen mens nog naar je luistert, om plots tot de vaststelling te komen dat er nog maar weinig mensen overblijven die kunnen vertellen hoe het leven was voor de Tweede Wereldoorlog. Misschien is het inderdaad niet belangrijk om te vernemen dat waar de huidige generatie “dagelijks douchen” als vanzelfsprekend beschouwt, men in de vooroorlogse tijd aangewezen was op de buitenstaande pomp, winter en zomer. En het ruime ligbad met rozeblaadjes bestond toen alleen uit een grote waskuip. Zo zijn er duizend verschillen met de huidige tijd, maar niemand heeft het er over. Het is dus niet meer zo “dat men uit de kennis van het verleden de toekomst bouwt”. Alles is anders geworden, gemakkelijker en beter. Dat is echter de vraag die ik me blijf stellen…tot ik nuchter tot de conclusie kom “dat niets nog zin heeft”. Een ogenblik heb ik me ingebeeld “iets achter te laten”. Om dat te denken moet je waarachtig beland zijn voor Sinte Pieter die je lachend aankijkt en zegt “geen domme dingen te vertellen”. Hij zal wel gelijk hebben zeker?

Wanneer ik alle herinneringen op een rijtje zet kan ik me vandaag de dag niet van het gevoel ontdoen, dat er in de huidige politieke wereld onder de grote mogendheden een aardig stukje komedie wordt gespeeld, dat slechts één doel heeft: een derde wereld oorlog. Zowel aan de kant van de Amerikanen als aan de kant van de Russen lijken ze de mening te koesteren dat de wereld een derde oorlog nodig heeft. Oekraïne is daartoe het voorwendsel. Want vertel ons waarom er onder beide mogendheden met zoveel verwijten wordt gegoocheld die er geen zijn. Hopelijk vergis ik mij maar ik zie niet waarom de Verenigde Staten, die zich steeds als de politie van de wereld hebben opgesteld ter vrijwaring van de vrede in de wereld, nu ineens met allerlei dreigementen uitpakken tegenover de Russen. Misschien blijft het bij een nieuwe “koude oorlog”, terwijl de inzet zelfs dat niet waard is. Het bewijst alleen maar dat er dingen worden uitgelokt die niemand wil. En indien Europa voor één keer zijn nut zou kunnen bewijzen, is dit het moment om iedereen op het gezond verstand te wijzen en de zaken te herleiden tot hun werkelijke waarde.

Langs de media vernemen we dat meer dan 500.000 Vlamingen depressief zijn en pillen slikken. Met alles wat ik hierboven vertel kan dat niemand verbazen, reden waarom ik niet ga proberen om de ware oorzaak te vinden. Tenslotte zijn er nog altijd 5.500.000 Vlamingen die niet depressief zijn, omdat ze klaarblijkelijk hebben ontdekt in welk heerlijk land wij leven. Zelfs mijn postbode is daarvan overtuigd en zorgt voor de postbedeling in mijn straat wanneer het hem past. Zo mocht ik de jongste tijd vaststellen dat hij er voor een paar dagen de brui aan gaf, precies op het moment dat ik dringend en paar belangrijke brieven verwachtte. Ik ergerde me dood en na rijp te hebben nagedacht besloot ik het postkantoor te bellen en om uitleg te verzoeken. Dat bleek een fantastische ingeving want mijn humeur steeg ten top toen ik ermee begon en al onmiddellijk tot de conclusie kwam dat Geert Hoste dit nooit had meegemaakt. Het begon al met de onmogelijkheid om rechtstreeks naar mijn stadskantoor te bellen. Dat kon alleen langs een centrale, waar je dan aanvankelijk te horen krijgt “om in het Nederlands verder te gaan je op één moet drukken”. Wanneer je dat doet krijg je een reeks vragen te horen zo van “is het voor pakjes rond te dragen druk op één, is het voor je banknummer druk op twee”. Zo kom je ongeveer tot acht nummers in te drukken, maar niets over de postbedeling. Dan maar gelijk welk nummer ingedrukt, waar je een lieve stem te horen krijgt maar die uit de lucht valt. Schaterlachen doe je…in zoverre dat ik iedereen die met depressie te maken heeft de raad geef te stoppen met pillen en even naar de post te bellen. Om te geloven dat die CEO van de post werkelijk zijn jaarwedde van 1.200.000 euro verdiende.

“Geloof ze niet! Geloof ze niet!” kraaide Kris Peeters. “Wij zijn de partij die jullie geen pijn zal doen”, zei hij nog. ‘t Zal wel zijn. Hoewel ik deze verkiezingen deze keer totaal overbodig vind, zou ik ze niet graag willen missen omdat het de grootste komische show is die ik ooit heb gezien. En geloof me, ik heb er heel veel gezien. Bij allemaal heb ik me mogen amuseren, maar de leute was nooit zo groot als nu. Toen was Bart De Wever nog niet geboren. Pas op, ik ben van die kerel gaan houden omwille van de zeurige toon waarop hij de gekste dingen uitkraamt. Of ze nu waar zijn of niet kan me geen fluit schelen, hij is plezant. Toen die Homans of hoe ze ook heet, niet uit zijn schaduw was te verdrijven, vond ik het nog plezanter. Dat mens stelt zich nu kandidaat voor het postje van minister-president…nu moeten jullie mij eens vertellen of dàt niet de top is van alles wat met humor te maken heeft!

Advertisements

One thought on “Wat “zien” ik ? 68

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s