Wat “zien” ik ? 62

Door Staf Knop

Volker Schöndorff is een Duits cineast met tal van filmprijzen op zijn actief en die dezer dagen de première beleefde van zijn nieuwste film “Diplomatie”. Ik zou dat niet zo opmerkelijk vinden indien het niet om een film en een verhaal ging steunend op waargebeurde feiten tijdens de Tweede Wereldoorlog en de manier waarop het ons wordt voorgeschoteld. Het gaat doodeenvoudig om een meesterlijke tweespraak tussen de Duitse generaal die tijdens de Tweede Wereldoorlog het zeggenschap heeft over het bezette Parijs en een Zweeds diplomaat. De Duitse generaal heeft van Hitler het bevel gekregen om Parijs op te blazen en de Zweedse diplomaat tracht de generaal te doen afzien van dit bevel. Dergelijke verfilmde tweespraken zijn al eerder aan de orde geweest en altijd ging het om een meesterlijke film. Ik herinner me “Sleuth” met Laurence Olivier en Michael Caine, maar ook “Le Souper” waarin Talleyrand het aan de stok heeft met Fouché, en ook “Garde à Vue” met Lino Ventura en Michel Serrault. Schiller was waarschijnlijk de eerste met zijn toneelstuk “Maria Stuart”, waarin koningin Elizabeth Maria Stuart in haar cel opzoekt en er een gesprek ontstaat dat in werkelijkheid nooit plaats had. Dergelijke sterk uitgebouwde tweespraken boeien mij derwijze dat ik er zèlf al enkele heb gepleegd, waaronder eentje tussen Winston Churchill en Rudolf Hess, in mijn boek “De Missie van Rudolf Hess”. Van een verfilming is er helaas nooit sprake geweest en dat betreur ik, vooral voor de gebeurlijke toeschouwers die aldus ook een stukje geschiedenis missen. Waarschijnlijk missen we hier ook een Volker Schöndorff.

Gedurende mijn hele leven ben ik uitsluitend bezig geweest met de actualiteit en de cultuur. Nu ik zo oud ben geworden kom ik tot de vaststelling dat ik nog altijd bezig ben, maar…dat alles een andere kleur heeft gekregen en niets meer is wat het is geweest. Bij het ene is de ernst er uit en bij het andere de kwaliteit. Bij slechts één oogopslag in de krant van één dag lezen we dat de man die voor vele Vlamingen geroepen is om het land te leiden, zich als een Panda op het kleine scherm voor de beesten gooit om hun hart te verwarmen. Anderzijds vernemen we dat de nationale Vlaamse TV-zender zijn jaarlijkse programmatie vult met zestig percent herhalingen…en dan nog niet de beste. En omdat we voor de verkiezingen staan deelt de ene partij ons mee dat ze voor 100.000 jobs zullen zorgen en de andere voor 30.000, maar dan ook met een boterham met plattekaas. En wat die jobs betreft dacht ik dat de vorige keer ook al gelezen te hebben, maar dat we niettemin met nagenoeg 300.000 werklozen zitten. Verder wil men ons ook laten geloven dat Karel de Grote, koning der Franken, de bekendste Belg aller tijden is en de barokschilder Peter Paul Rubens de tweede. Het zijn Amerikanen die dat gevonden hebben en die kennen Eddy Wally niet.

Blijven we dus maar beter bij de huidige gebeurtenissen en het bezoek van Barack Obama, president van de Verenigde Staten, aan België en in het bijzonder het kerkhof van de Amerikaanse soldaten uit de Grote Oorlog te Waregem. Sommigen dachten dat hij de trainer van Zulte-Waregem zou ontmoeten, maar Obama houdt niet zozeer van voetbal. Dat zijn alleen de Belgen.

In diezelfde krant vernemen we ook dat Vlaanderen een Waalse zanger naar het Eurosongfestival stuurt. Verdomme, daarmee rijden ze serieus tegen de kar van Panda De Wever. Die had liever Maggy De Block gestuurd, maar die kan niet zingen. En dat kan die Waal gelukkig wèl.

Om te besluiten denk ik er serieus aan om de actualiteit uit mijn dagelijkse beslommeringen te bannen, omdat ik het gevoel krijg dat we zo stilaan terugkeren naar de tijd van Karel de Grote. Ik wil me nog verder toeleggen op de cultuur en het schrijven van boeken, die niemand leest. Het zal mij een zorg wezen want ik schrijf alleen die boeken, zoals ik ze van anderen zou willen lezen. Maar men zegt mij dat ik er nooit zal in slagen om over een boom drie bladzijden te schrijven en van een kat een leeuw te maken. Niet moeilijk, bomen en katten komen in mijn boeken niet aan bod. Ik blijf bij mijn grote liefde: de vrouwen. Het is mijn grootste ambitie om van een vrouw de nieuwe James Bond te maken. Alleen…mijn jongste boek gaat over 35 vrouwen die de 20ste eeuw hebben gekleurd, maar geen enkele die met James Bond kan vergeleken worden. Ook al heb ik er Margaret Thatcher bij genomen, maar ook leuke Maggy schoot nog veel tekort om met James Bond te worden vergeleken. Ik vrees dat die nog moet worden uitgevonden en dat ik ga proberen om dat te doen. Misschien laat ik me dan door mijn creatie zèlf overhoop schieten.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s