Wat “zien” ik? 54

Door Staf Knop

Onder ons, mensen van overal, moeten er enkelen schuilen die het op onze manier van leven gemunt hebben. We mochten al niet meer drinken wat we wilden, we mochten niet meer roken en nu mogen we ook al niet meer vreten wat willen. Wie méér dan 500 gram vlees eet per week valt steendood, of krijgt kanker, wat op hetzelfde neerkomt. Uiteindelijk is het niet meer plezant. Je mag nog alleen kaas en confituur eten, zoals tijdens de oorlog. Misschien ook nog een gebakken vis, maar wie daarvoor in de rij heeft gestaan tijdens die oorlog, kan geen vis meer zien of ruiken. Het is toch wel erg gesteld. Alle dagen kaas op je brood is om tureluurs van te worden. Wat mag een mens nu nog wel doen? Vrijen mag je maar één keer per week, indien je er geen verslaving wil van maken. Maar wie wil dat niet? Het is wel zo dat je met twee moet zijn en als je negentig bent, wat mijn geval is, mag je het helemaal vergeten. Misschien is dat nog erger dan alleen maar kaas mogen eten. Ik zal jullie later vertellen welke oplossing ik daarvoor heb gevonden.

Of de Vlaamse film “The Broken Circle Breakdown” van Felix Van Groeningen nu een Oscar in de wacht sleept of niet, het feit dat hij genomineerd is moet volstaan om de overheid in België te doen beseffen dat België als filmland een grote toekomst in het vooruitzicht stelt. Herhaaldelijk heb ik er al op gewezen dat we alles in huis hebben om op gelijke hoogte te komen met gelijk welk Europees land. De Vlaamse film is volwassen geworden en dat wordt onderstreept met de film van Felix Van Groeningen. Ik kan me alleen maar herhalen door er op te wijzen dat alles zal afhangen van de inhoud van elke film. Het scenario of liever het verhaal is het belangrijkst voor een film. De tijd van de boerendrama’s is voorbij. We zijn echter maar een klein land en daarom is de inventiviteit van de overheid zeer belangrijk en moet in eerste instantie het probleem van het Tax Shelter opgelost worden. Zonder de financiële inbreng van de privé firma’s blijven de mogelijkheden beperkt. Laat dat gezegd zijn.

Zondag kijk ik gewoonlijk hoopvol uit naar de Zevende Dag en probeer ik de aanvang met wat het belangrijkste is in ons land, het voetbal en de uitslagen van het kleinste clubje, gevolgd door wat Bart De Wever weer heeft georakeld, door te slikken en uit te kijken naar de zinnige en onzinnige uitspraken van de politici. Want na het voetbal en Bart De Wever blijven onze politici de supersterren van het kleine scherm. Ik voel mij daarbij soms zeer gefrustreerd, maar acht mezelf te onbenullig om met recht van spreken te mogen oordelen. Pas op, ik troost mij met het gevoel dat het ooit anders is geweest toen ik nog niet de leeftijd had bereikt, waarop je overbodig bent geworden. In die tijd had ik soms de indruk iets te hebben voorgesteld dat ook degelijk werd uitgevoerd. Het zal wel bij die indruk gebleven zijn zeker.

Nu kijk ik maar uit naar de tweede aflevering van “In Vlaamse Velden”, in de hoop dat ik iets zal vernemen over wat mijn vader me ooit vertelde en “hoe hij er zich uitgeloot had”, en de tweede echtgenoot van mijn grootmoeder “er zich ingeloot had”. In de eerste aflevering van “In Vlaamse Velden” vernam ik daarover geen fluit. Dan maar de tweede aflevering. Helaas, heeft de tweede aflevering me niet gebracht wat ik volgens de makers mocht verwachten. Integendeel, ze hebben me helemaal niets gebracht dat echt te maken had met “De Groote Oorlog”. Deze tweede aflevering was nog slechter dan de eerste: een onwaardig verhaal en een dialoog van laag bij de grond. Een knaap van tien zou het beter hebben gedaan. Dit was naïef en idioot. In de boekskes lees ik “Lize Feryn schittert in Vlaamse Velden”. Wanneer is dat dan? Spijtig voor al dat acteertalent, maar indien ze ons met dergelijke onzin op de verkiezingen willen voorbereiden, zouden ze ons beter “In de Belgische Velden” voorstellen. Het is nu genoeg geweest en ondertussen is Vlaanderen slimmer geworden. Hoop ik.

“Knokke wil een helikopterverbinding met Londen” las ik in de kranten. Ja, waarom niet eigenlijk? Die schepen van Toerisme, Anthony Wittesaele, is niet dom, evenmin als de burgemeester, graaf Leopold Lippens. Met dergelijke creatieve mannen, samen met schepen van Cultuur, Maxim Willems, kan Knokke op een lucratieve toekomst blikken. Mocht de nieuwe directie van het casino op dezelfde golflengte zitten is alles nog mogelijk. Hoe dan ook, is die helikopterverbinding alleszins een goed idee. Dit is de toekomst, waarin zal blijken dat de helikopter het ideale middel is om de autosnelwegen wat te ontlasten. Hoogstwaarschijnlijk wordt Londen niet de enige stadsverbinding met Knokke.

Advertisements

One thought on “Wat “zien” ik? 54

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s