Wat “zien” ik ? 50

Door Staf Knop

De bankenwet is dus goedgekeurd en naar men zegt is dat goed voor onze stabiliteit en onze economie. Het zal wel zijn zeker. Voor al diegenen die er in geïnteresseerd zijn hoop ik dat het klopt, maar ik ben niet in hun geval. Ik weet alleen dat er een paar weken geleden gezegd werd dat het gebruik van de GSM en Internet minder zou kosten, maar slechts twee dagen later stak er al een brief in mijn bus met de melding dat het wat duurder werd. Ik hoopte dan maar op de vermindering van de BTW op de elektriciteitsfactuur, maar liep een grote teleurstelling op. Die kerels van de energie zijn als de uitgevers van boeken: je hebt geen kijk op de kost van het verbruik, zoals je geen kijk hebt op de verkoop van je literaire gewrochten. Akkoord, dit is een ietwat vreemde vergelijking, maar vergeef het mij, ik zit nu eenmaal in die business omdat ik niets anders kan.

In mijn flatje hangt een foto waarop ik de toen 17-jarige Johnny Hallyday een interview afnam in het kursaal van Oostende. We schreven begin de jaren zestig en Johnny staat op de foto in naakt bovenlijf, omdat ik hem in zijn loge verraste. Op de tweede Franse zender presenteerde Michel Drucker “De Grote Show van Johnny Hallyday” en ik zag een oude man, die de pannen van het dak zong met een stem die er nog op verbeterd was. Mensen, deze Johnny is uniek. Het feit dat hij er bijna even oud uitzag als ikzelf troostte mijn ijdelheid. Ik heb altijd van Johnny gehouden en heb hem later nog enkele keren ontmoet. Een kerel uit één stuk, met een talent waaraan vele van onze huidige gitarenkrabbers een punt kunnen zuigen.

Op zondag 22 december keek ik even naar die Alex Agnew op Canvas, waar zijn optreden werd uitgezonden vanuit een volzet Antwerps sportpaleis. Ik heb het nagenoeg een halfuur volgehouden, steeds hopend dat ik er een glimlach zou uitkrijgen. Maar nee, ik zat me te ergeren en begreep maar niet wat die knaap kwam doen op Canvas en nog veel minder hoe hij er in slaagde om dat sportpaleis vol te krijgen. Ik kwam tot de conclusie dat het aan mij lag, ofschoon ik voor een tikkeltje humor altijd de deuren wijd open zet. In Frankrijk hebben ze met Jean Marie Bigard de evenknie van die Alex Agnew, tenminste dat zal hij mogelijk zelf wel willen. Maar die Jean Marie Bigard is een geestigaard, wat ik Agnew graag zou gunnen. En dat volgepropt sportpaleis eveneens.

Een krantenkop die mij doet kotsen is die over het bijkomen van zeven nieuwe gevangenissen, waarvan drie nieuw te bouwen en vier andere die zouden uitgebreid worden. Alles samen voor 1500 bijkomende plaatsen. En ik weet niet wat jullie daarbij denken, maar mij doet het pijn. Dit landje dat als een vreedzaam en rustig staatje was, puilt nu uit van de criminelen. En waaraan hebben wij dat te danken? Jullie kennen nu al mijn antwoord: Europa. En binnenkort zouden we er nog de Roemenen en de Bulgaren bij krijgen. Een grote toekomst is er voor mij niet meer weggelegd, maar ik heb echt met jullie te doen. Waarom hebben de Zwitsers dat Europa niet nodig en wij wel? Op deze vraag beantwoorden zou een uitvoerig debat uitlokken, waarin alle politici het voor Europa zouden opnemen. En zij weten waarom, terwijl wij alleen weten waarom we Jupiler drinken. Mij draaien die gehaaide jongens allang geen rad meer voor de ogen, maar ik besta niet, ik ben nul komma nul. En dat is spijtig voor jullie. Hopelijk volstaan die zeven gevangenissen.

Omdat het jaarlijkse loon van Bpost-man, Johnny Thijs, van 1.100.000 euro naar 650.000 werd teruggebracht, zijn enkele topmanagers op hun paard gestegen om zich af te vragen “waarmee de regering bezig is”. Wel, ik zou de vraag willen stellen “waarmee al die vorige regeringen bezig zijn geweest”. Want zij hebben toegezien op de steeds stijgende loonkost van die topmanagers. Nu er iemand is om er een stokje voor te steken vinden ze het schande. Nu ben ik niet tegen de erkenning van het talent op welk gebied dan ook, maar men moet wel de kerk in het midden van de parochie houden. Dat men Johnny Thijs nu aanpakt is de normale gang van zaken waarmee deze regering nu al een tijdje bezig is. Dat sommigen het heengaan van Thijs gaan betreuren kan ik begrijpen, maar het is niet omdat hij zijn bedrijf op de beurs heeft gezet dat men moet beginnen huilen. Die beurs kan mij geen fluit schelen, ik weet alleen dat er bij de post weet ik veel hoeveel kantoren zijn verdwenen en dat ik mijn post krijg om drie uur in de namiddag, waar dat vroeger om negen uur ‘s ochtends was. Kom mij dus niet vertellen dat hij moet blijven omdat alles bij de post nu zoveel beter gaat. En dat er nog meer gekheden in deze wereld gebeuren is niet nieuw. Nu mogen we ineens meelwormen en sprinkhanen vreten. Misschien omdat we in de kersttijd verkeren en de kreeften afgedaan hebben. Maar van de kreeft naar de meelworm en de sprinkhaan gaan lijkt mij geen optie. Dan maar beter naar de boterham met plattekaas. Of mag dat ook niet?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s