Wat “zien” ik ? 39

door Staf Knop

Dat van “het domme blondje” zullen we voortaan moeten vergeten want op maandag 30 september werd Lesley-Ann Poppe voor één dag “De Slimste Mens ter Wereld”. Het bewijst hoe dan ook dat het lieve kind nog meer in haar mars heeft, dan wat er al eeuwen wordt gezegd van de blonde dames. Nochtans, nu ik er wat meer over nadenk, is vroeger gebleken dat Brigitte Bardot niet zo dom was evenmin als Marilyn Monroe. Het is maar hoe je het bekijkt. Het domste kieken dat ik ooit ben tegengekomen was Jayne Mansfield. Het gebeurde in de jaren zestig, toen ik haar Europese première mocht bijwonen van haar “tour de chant” in het casino van Deauville. Ze werd er opgewacht door zowat 150 journalisten, maar slechts twee mochten zich verheugen in een interview: mijn vriend en collega Leon Zitrone, van de Franse TV, en ikzelf. Haar “tour de chant” beperkte zich tot een gekreun en het strelen van een paar kletskoppen in de zaal, en het interview groeide uit tot een belachelijk gepraat over haar zwangerschap. Toen en nu wil ik over dat mens verder geen kwaad woord zeggen, want enkele maanden laten kwam ze achter het stuur van haar wagen onder een vrachtwagen en was haar hoofd er af. Een trieste zaak en wereldnieuws, mijn interview werd overgenomen in het Amerikaanse “Variety” en het Italiaanse “Ogi”. En eigenlijk… herinner ik me een blonde filmster en showdame bij uitstek die helemaal niet dom was en bovendien een getalenteerde schrijfster: Mae West. Voor vele generaties zal die naam weinig of niets zeggen, maar voor de Tweede Wereldoorlog was Mae West in Hollywood een begrip. Goed. En nu komt het. Geen enkele van alle genoemde vrouwtjes was een echte blonde. En wie het mij vraagt, ik blijf zweren bij Penelope Cruz en die heeft niks van een blonde.

Het gebeurde mij ooit dat ik in een vliegtuig zat en me blind staarde naar de stewardess, die als een nimf tussen de passagiers zweefde, toen ik plots naast mij door het raampje keek en ik zag hoe een motor begon te branden. Je moet het maar meemaken. We hingen op dat ogenblik wel boven de heilige stad, maar het belette niet dat ik mijn droomwereld zag ineenstorten. Het duurde maar een kort moment, want die kerels in de cockpit kunnen toveren. Ze konden het vuur blussen. Wat ze echter niet kunnen is vechten tegen de vaak. Dan maar vlug een dutje doen. Indien ik dat toen had geweten zou ik de stewardess gelaten hebben voor wat ze was en zou ik geen voet meer gezet hebben in een vliegtuig. Motoren kunnen dan beginnen branden, maar de piloot die er bij in slaap valt, nee ik zou er niet aan denken. Wel…aan dat kwaad zal nu verholpen worden, want in het vliegtuig zal een cabine gebouwd worden waar geen enkel geluid doordringt en waar de piloot rustig een uiltje kan vangen. En dat terwijl ik me honderden keren heb afgevraagd of die piloten het met hun stewardess nooit zouden doen en wanneer. Dat is dan opgelost. Een automatische piloot voor twee.

De ene dag lees ik in de kranten dat we het derde rijkste land ter wereld zijn en de andere dat we steeds meer lenen en dat er nagenoeg driehonderdduizend werklozen zijn. Wat is het nu? Ze moeten niet alleen weten wat ze willen, maar vooral weten wat ze zeggen. Ondertussen gaat de premier, Elio Di Rupo, in de Gentse universiteit proclameren dat we het goed hebben in dit land, maar dat er daarvoor een factuur volgt. Anderzijds is men er als de kippen bij om elke begroting, de Vlaamse en de federale, in evenwicht te verklaren nadat ze ons hebben gezegd nog zovele miljoenen te moeten vinden, om dan weer te verklaren dat ze gevonden zijn. Ik zou verdomme eens willen weten uit welke hoed ze die elke keer zo vlug weten te toveren. Ik, die nooit een hoed heb gedragen of toch geen echte, zou al blij zijn met zo’n schattenpetje. Maar kom, indien we dan toch niet in het derde rijkste land ter wereld wonen, zitten we zeker in het leukste. “Dat kunt ge in het buitenland niet gaan vertellen” zou Geert Hoste zeggen. En wat ge daar ook niet kunt vertellen is het feit, dat er een onderdaan is die onder de neus van de koning, de nationale driekleur in stukjes scheurt. Moeten we dat ook als “de vrijheid van spreken” beschouwen? Je moet toch wel een verschrikkelijke kronkel in je hersens hebben om dit allemaal als normaal te beschouwen. En ik heb die kronkel niet en vind het een land waarin niet alleen driehonderdduizend werklozen leven, maar ook tien miljoen sukkelaars die alles geloven wat hen wordt wijsgemaakt. Zo is de wereld van vandaag en geen mens die er iets zou kunnen aan veranderen. We hebben het zelf zo gemaakt en al die brulapen die “voor verandering” zouden zorgen, denken er tenslotte alleen maar aan op welke manier ze zouden kunnen profiteren van al die sukkelaars. En wat valt hen te verwijten? Nul, komma, nul. En blij zijn dat we niet in de derde wereld zijn geboren.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s