Wat “zien” ik ? 35

Door Staf Knop

Mocht ik geen vijf jaar hebben verbleven op het koninklijk paleis te Laken in dienst van koning Leopold III, zou ik me mogelijk die robotten en marionetten in “Albert II” op Eén hebben laten welgevallen. Nu dacht ik te zitten kijken naar die vooroorlogse draak “De Bultenaar” van Paul Féval, terwijl ik eigenlijk bij “Wie is bang voor Virginia Woolf” van Edward Albee moest zijn. Drama op onze zenders is een noodzaak, maar wie me met een snertding zoals “Conny en Clyde” wil opzadelen, of met een ongeloofwaardige familiesoap die ons bij het koningshuis brengt, moet tegen de weerbots kunnen. Ik heb het grootste respect voor de pogingen die de Vlaamse zenders doen in verband met fictie of geschiedenis. En het hoeft echt niet altijd met de waarheid te stroken, maar ik verwacht wel aanvaardbare personages die een snedige taal spreken. Daarvan heb ik weinig of niets teruggevonden in “Albert II”. En zeker niet hoe het er in de koninklijke familie aan toegaat, laat staan over wie er in het paleis belangrijk is en in de schaduw leeft. En dat is niet de kabinetschef van de koning. Ik ben er van overtuigd dat de koninklijke familie naar “Albert II” heeft gekeken en zich een breuk heeft gelachen. En prins Laurent was inderdaad “de plezantste thuis”. Mijn verwijten zijn in geen geval gericht tegen de acteurs van deze serie, maar de scenaristen hebben er een potje van gemaakt. Ik neem aan dat ze niet beter wisten en ze “De Paradijsvogels”van Martens moesten herschrijven.

Wielerwedstrijden die ons op het kleine scherm worden aangeboden kunnen dikwijls bekoren omwille van de beelden die terloops van een stad of streek te kijk worden gesteld. Dat is zo met de ronde van Frankrijk en die van Spanje. Maar wat we te zien hebben gekregen met Brussels Cycling Classic werd nooit eerder in beeld gebracht: Brussel vanuit de lucht met uiteraard een geregelde duik naar de weg en de renners. Alsof de camera’s verliefd waren op een stad zoals ze nooit werd getoond. Brussel leek wel “die Scone die zich aan het Beest toonde” met alle uitdagingen waarover ze beschikte. Als geboren Brusselaar die elk hoekje van zijn stad kent, voelde ik me als het beest dat haar voor het eerst zag zoals ze is. En ik geloof dat vele kijkers in mijn geval waren. Terug naar de begane grond met een tuil bloemen voor de jongens achter de camera’s.

Het gaat er weer leuk aan toe tussen Russen en Amerikanen. Wanneer die twee het met elkaar eens zullen zijn zal de wereld opkijken en zal de hemel roos kleuren. Deze keer gaat het over Syrië, maar ik herinner me vooral de Koude Oorlog en Berlijn, waar de muur van de schande werd opgetrokken. Nee maar, een echte muur. Dan moest men van beide kanten toch over een enorme dosis aan humor beschikken. En dan dat verschil tussen Oost en West Berlijn. Ik heb het allemaal mogen meemaken en heb alleen gelachen toen ik aan de ene kant van Berlijn zag hoe de winkels uitpuilden met van alles, en aan de andere kant er alleen maar lege winkels waren. ‘s Avonds baadde de ene kant in het licht, terwijl de andere kant het hol van Pluto leek. Een belachelijke toestand, maar voor de Berlijners een drama. Allemaal omwille van het communisme tegen de democratie. Waarop het nu zal uitdraaien weet geen mens. Van een muur kan er nu toch geen sprake zijn. Dat zou bewijzen “dat niemand iets geleerd heeft”.

Het zal wel zijn dat ik in een ander land woon of geen gemiddelde Belg ben, want in het andere geval zou ik 446.200 euro bezitten, daar waar ik niet eens een spaarboekje heb en op mijn gewone rekening genoeg staat om de maand uit te doen. Ik weet het, klagers hebben geen nood, maar men moet er toch geen lachertje van maken. Ik wil niemands rekening maken, maar in mijn omgeving zie ik toch niemand met 446.200 euro op zijn rekening. Waarmee wil gezegd zijn dat men niet alles moet geloven wat in de kranten staat. Bovendien…zou de krantenwereld in het slop zitten. Te oordelen naar alles wat daarover werd gezegd in het programma “Panorama” op Canvas, ziet de toekomst er niet rooskleurig uit voor de geschreven pers. Sommige uitgevers en hoofdredacteurs vrezen dat de krant over enkele jaren zal verdwijnen. Dat zou vreselijk zijn en definitief het nieuwe tijdperk inluiden. Het doet pijn…want de dagelijkse krant is nog één van die weinige dingen die ons aan een tijd herinneren waarin het goed was te leven. Nu wil ik geen zeurpiet zijn met de bewering “dat vroeger alles beter was”. Verandering houdt altijd iets goeds in. En in dit geval is dat een waarheid als een koe. De nieuwe tijd heeft het de mensen soms zeer gemakkelijk gemaakt en daarbij denk in de eerste plaats aan mijn moeder, die ik aan de wastobbe zie en die zich uitsloofde om haar gezin op peil te houden. Ze beschikte ook niet over een ijskast en niemand kon zich tegoed doen in een badkamer. Ikzelf waste me aan de pomp en dat ben ik nog steeds niet afgeleerd. Misschien is het daarom dat ik mag zeggen “vroeger jong en schoon te zijn geweest, en dat ik nu nog alleen maar schoon ben”. Kom mensen, verwijt me dat grapje niet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s