Wat “zien” ik? 32

Deze zomer 2013 zit er op. En vreemd genoeg, ik weet niet of het jullie is opgevallen, maar op de nationale feestdag op 21 juli is er geen druppel water gevallen. En dat terwijl ik amper kon lopen, al hoorde zeuren over de “drache nationale” tijdens het militair defilé. Het veranderde nooit, behalve deze keer. Waarschijnlijk een cadeautje voor Filip en zijn troonsbestijging. En het dient gezegd, achteraf toonde de zon zich van haar beste kant, de economie ging er wat op vooruit, den Bart ging op vakantie naar Venetië en op het politieke front hield iedereen zijn bakkes. Ik vind dat vreemd want in “den Belgique” is men dat niet gewoon. Om te geloven dat dit minuscule landje ziek is. Er moet alleszins iets niet in orde zijn, want Yves Leterme heeft zijn handschoen in de ring gegooid voor de verkiezingen van 2014. Ongetwijfeld houdt hij iets achter de hand op internationaal vlak. Of hij dan ook op “800.000 boerinnen” zal mogen rekenen om voor hem te stemmen is andere kaas. Temeer, omdat hij ondertussen al wat haar verloren heeft en hij “den Brabançonne” vanbuiten heeft geleerd. Men begrijpe me niet verkeerd, ik vind Yves Leterme een sympathieke kerel en ik wens hem de mooiste toekomst.

In Frankrijk is Jacques Vergès op 88-jarige leeftijd overleden. Hij werd “de advocaat van de duivel” genoemd. Hij was ooit de verdediger van Klaus Barbie, de Duitse oorlogsmisdadiger, en hij nam ook de verdediging op van de Servische oud-president Slobodan Milosevic en van de Venezolaanse terrorist Ramirez Sanchez. Jacques Vergès die altijd bekogeld werd door een leger journalisten, zei zelfs “dat hij ook Hitler zou verdedigd hebben”. Hoe kom je daartoe? Vergès was een figuur die mij altijd intrigeerde. Met welke woorden kon je die kerels verdedigen?

En nochtans…de bandieten voor wie hij het opnam zijn niet te tellen. In zijn jeugd was hij een vurig communist, wat niets wil zeggen. Iemand kan gedurende jaren elke zondag naar de mis gaan en een paar moorden plegen. In deze wereld is er niets nieuws meer….maar Klaus Barbie, die weet ik veel hoeveel joden naar de gaskamer stuurde? Je moet wel een bijzondere kijk op de mensen hebben om tot zoiets te komen. En toch is hij 88 geworden. Zijn geweten moet op nul gestaan hebben.

Mijn leeftijdsgenoot en grote vriend, Toots Thielemans heeft zich op Jazz Middelheim voor de miljoenste keer onderscheiden. Langs deze weg breng ik hulde aan zijn talent, waarmee hij maar niet kan stoppen. En of ik hem begrijp. We waren nog maar amper volwassen toen we in de Brusselse “rue des Bouchers”, van die andere kameraad Johan Verminnen, ons gingen uitleven in de “Rose Noire”. En Brel was er ook bij. En Sadi. Allemaal Brusselaars zoals ze er geen meer maken. ‘t Is maar dat ik het me even herinnerde.

De wereld probeert te begrijpen wat er precies aan de hand is in Syrië, in Egypte, in Irak, in Libië, in Afghanistan, in Nigeria, in Somalië, en wat er broeit in Iran. Ik ook. Waarschijnlijk kan het westen zich geen idee vormen van de geestelijke toestand van deze volkeren. De wederopstanding van de Arabische wereld is al begonnen in de jaren zestig van de vorige eeuw, maar slaagde er niet in de metamorfose te volgen die de westerse wereld onderging in de daaropvolgende eeuw. De ontwikkeling van de technologie was niet meer te stuiten en stelde het democratische westen ten overstaan van het nog onderdrukte volk in het Oosten. Dit heeft niets meer te maken met politiek of een of ander dictatoriaal regime. Het zit bij de betrokken volkeren veel dieper. Vroeg of laat zouden ze het beseffen en zouden ze in opstand komen. Voor wie en voor wat? Ook niet zomaar voor de vrijheid, een woord dat niets zegt. Maar wèl voor de vrijheid van denken. Mogelijk slaagt het westen er in om deze landen aan te zetten tot praten en de vrede te huldigen.

De Britse politie zou nieuwe informatie hebben gekregen in verband met het ongeval en de dood van prinses Diana en haar vriend Dodi al-Fayed op 31 augustus 1997 te Parijs. Ofschoon de Parijse en de Britse politie het officieel als een ongeval beschouwden, werd dit al herhaaldelijk in twijfel getrokken te beginnen door de vader van Dodi al-Fayed. Zelfs het Britse koningshuis werd in verdachtmaking gesteld. Deze keer werd er geen mededeling verstrekt over de inhoud van de informatie, maar het lekte wel uit dat er een Britse soldaat zou bij betrokken zijn. Hoe dan ook heb ik het gevoel alsof de wereld nooit echt zal weten wat er daar in Parijs gebeurd is. We hebben nu al het raden naar de waarheid over de aanslag op J.F.Kennedy te Dallas in 1963, evenals naar de zelfmoord van Marilyn Monroe in 1962, en dan nu over het ware verhaal over de dood van prinses Diana. Dit zijn zeker niet de enige duistere verhalen over de dood van bekende personen en het zullen ook niet de laatste zijn. Maar wie zal de volgende zijn die ons met zijn dood voor een groot raadsel zal plaatsen?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s