Wat “zien” ik ? 21

Door Staf Knop

Waarom wonen wij in een huis en niet in een tent? Dat is de vraag die ik me de jongste dagen stel en waarop ik een verstandig antwoord tracht te vinden. In een tent krijg je geen energiefactuur en moet je geen vuilbakken buiten zetten. Je slaapt in een slaapzak en je moet niet opstaan om je te wassen. Je steekt gewoon je neus buiten en laat de regen gewoon over jou neerkomen. Dat is het voordeel om in dit land te wonen. Een tent heeft nog andere voordelen. Je kunt er niet aansluiten op de kabeltelevisie en bijgevolg wordt je niet overstelpt met al de rampen om je heen en in de wereld.
La vie de château, kom. Je kan ook je buurman niet benijden omdat zijn tuintje er groener uitziet. Dat is wel een nadeel, want het zit in de genen van de Vlamingen. En tenslotte wordt er in een tent niet ingebroken, wat in een huis schering en inslag is. Alles te gek om los te lopen? Ik denk er verder over na.
Ten tijde van de stomme film heeft Pearl White meer op de treinsporen gelegen dan in haar bed. En altijd werd ze op het nippertje gered. We zullen nooit weten of Guy Van Sande het er levend van afbrengt in “Zone Stad”, want VTM zou met de reeks stoppen ook al omwille van het uitgesteld kijken. Dat zou de meest idiote beslissing zijn die men bij VTM ooit heeft getroffen. Sinds Kim Hertogs deel uitmaakt van de acteurscrew werd de serie al nieuw bloed ingespoten, hoewel ik toch al bewondering had voor Guy Van Sande en al de mensen die hem omringen. En die Kim Hertogs stond ook al op mijn voorkeurslijstje. Dat er nu ook aan gedacht wordt om eventueel verder te gaan, maar dan zonder Guy Van Sande is nog gekker. Mij kan het niet schelen dat hij zich beweegt in welke politiek dan ook, die vent is niet alleen knap maar draagt ook het hele welslagen van de serie.  Zonder Guy Van Sande interesseert “Zone Stad” me niet meer.  Ik hou van de acteurs en actrices al van toen ik maar goed kon ademen. Sommigen hebben dat altijd geweten: Ann Petersen, Dora Van der Groen, Anton Peters, Nand Buyl, Jet Naessens, Jef Demedts en Denise Deweerdt. Als criticus heb ik ze niet gespaard, maar ze wisten hoezeer ik met hen meeleefde. Het is nooit veranderd en ik zal het verschrikkelijk vinden om “Zone Stad” te vergeten, zonder te weten hoe Guy Van Sande van die treinsporen wordt gehaald.
Met de herinnering aan die Pearl White, een ster uit de stomme film, gaf ik er me plots rekenschap van dat het mijn groot voorrecht is geweest, te hebben geleefd tijdens een nagenoeg volledige twintigste eeuw. Met eigen ogen heb ik de opkomst van de film mogen vaststellen, maar ook van de auto, het vliegwezen, de telefoon, de radio en later de televisie en alle snufjes waarmee we nu leven. Van alles heb ik de ontwikkeling zien gebeuren en hoe de samenleving veranderde.
Er zal nooit meer een twintigste eeuw komen en mijn dankbaarheid om het allemaal te hebben mogen meemaken, is grenzeloos.
Alsof deze “winterlente” nog niet voldoende is om ons de stuipen op het lijf te bezorgen, doet de media er nog een schepje bovenop met de aankondiging dat onze kinderen 324.806 euro méér belastingen zullen betalen als we de huidige verzorgingsstaat in stand willen houden. Het gaat om de kinderen die in 2013 geboren worden. En dat moesten we precies nu weten. En nu ze toch goed bezig zijn wordt het mes nog wat dieper in de wonde geduwd. Want er moest ons op het hart worden gedrukt dat we de slechtste zomer in twee eeuwen tegemoet gaan. Terloops werd ons nog gezegd dat in 2020 één toerist op vier een Chinees zal zijn. En wie het mij vraagt…die Chinezen laten mij zo koud als ijs. Trouwens, misschien is er iemand die mij kan zeggen wat ik vandaag ga eten. Dat ze zoiets niet in de krant zetten. Doen ze het wèl, dan is het om te zeggen dat er beestjes in mijn vlees zullen zitten of dat ik niet hoef te zoeken naar de nieuwe patatjes, omdat ze allemaal rot zijn. Voor mijn part mogen ze er nog aan toevoegen dat we in 2030 allemaal zullen veranderen in steenezels. Ik ken er wel een paar die dat nu al zijn.
In “Café Corsari” verklaarde oud premier, Guy Verhofstadt, die onlangs zestig werd, dat hij op 65-jarige leeftijd een punt zou zetten achter zijn politieke carrière. Thans is hij fractieleider voor de Alliantie van Liberalen en Democraten in het Europees parlement. Men heeft Verhofstadt wel eens een “politiek beest” genoemd, wat ik als observator nooit in hem gezien heb. Een gedreven politicus is hij echter altijd geweest en met dertig jaar zijn oudere, is het mij gegeven om hem nog een langer leven in de politiek te voorspellen. Het is allemaal begonnen toen men Guy “da joenk” noemde en hij zal eindige als “de struik die altijd groen bleef”. Guy geeft het nooit op en zo willen we het.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s