Wat “zien” ik (4)

door Staf Knop

Er worden nogal wat open deuren ingestampt de jongste tijd in de media. De Europese politie-organisatie legde de voorbije maanden een gokschandaal bloot in het internationale voetbal. Er werd een lijst opgesteld van 425 verdachte spelers, scheidsrechters en clubbestuurders. Elf van hen blijken Belgen te zijn. Er is sprake van omkoping en 380 wedstrijden in 15 landen. En dan?

Dertig jaar geleden mochten we dat ook al vermoeden. Het is allemaal begonnen met de steeds groeiende populariteit van het voetbal. Wanneer men in Vlaanderen gelijk welke van de twee belangrijkste TV-zenders aanzet, is de kans groot dat je ofwel op voetbal stuit of op een kookprogramma. Zowel het een als het ander heeft met poen te maken, tenminste wat betreft de protagonisten ervan. Voetbal wordt er nog populairder door met alle gevolgen vandien en de kookboeken vliegen de deur uit.
Toen VTM van start was gegaan gingen er nogal wat geruchten op in 1990 om het TV-nieuws niet meer te beëindigen met een of andere ramp, maar met iets cultureels, een boek of een theatervoorstelling. Goed idee, maar plots werd het nieuws afgerond met de doelpunten van een bepaalde voetbalwedstrijd. En de VRT was er als de kippen bij om het na te doen en er nog een schepje aan toe te voegen. Het stopte niet meer. Het was de deur openen voor wat er thans aan het licht komt, ook in Vlaanderen.
Niet te verbazen ook dat “er geen Einsteins meer komen”. Dat zegt in ieder geval Keith Simonton, professor psychologie aan de University of California, in het wetenschappelijke tijdschrift “Nature”.
We zullen ook nooit meer een Newton of een Galilei kennen, want het grootste gedeelte van de basiswetenschap is al ontdekt en nieuwe realisaties zijn alleen maar een toevoeging aan de bestaande kennis. “Genieën hebben aanleiding gegeven tot het ontstaan van totaal nieuwe wetenschappelijke disciplines, zoals de telescopische astronomie van Galilei of de ontdekking van de relatie tussen energie en materie door Einstein”, zegt Simonton. En hij kan het weten.
Wij weten het nu ook en moeten ons dus niet meer verwachten aan grote en verbazende ontdekkingen. Dat van het eeuwig leven zal dus een droom blijven. Maar…wie droomt daarvan eigenlijk? Ik zou denken dat het een beetje afhangt van het moment waarop je de overschakeling naar het eeuwig leven ondergaat. Komt die op 50-jarige leeftijd, wanneer je nog jong en schoon bent, dan zal niemand dat weigeren. Komt het echter op 80-jarige leeftijd, wanneer je er verwelkt en als een onweer uitziet, dan doe je er beter aan om te bedanken. Mensen toch, het is ons probleem niet zegt die professor. Misschien zetten we allemaal nog wel eens een stapje op de maan, maar daar blijft het bij.
En eerlijk gezegd, de maan kan mij geen fluit schelen. Ik zou veel liever een stapje zetten in de slaapkamer van die Beyoncé. Men noemt haar “de mama” ondanks haar 31 jaar. Niet te verbazen echter dat Obama haar kuste naar aanleiding van zijn tweede ambtstermijn. Als je daarvoor eerst president van de Verenigde Staten moet worden zal dat “stapje in de slaapkamer” voor mij niet weggelegd zijn. Voor Obama trouwens ook niet, want zijn Michelle staat achter hem met een kanon.
In de plaats van Obama zou ik dat spijtig vinden, hoewel zijn Michelle ook niet mis is. Mij valt het op dat de mooiste poezen vandaag de dag allemaal, of bijna, gekleurde zijn. Zou dat misschien een verschil maken? Hoe dan ook heeft Robert Redford aan Paris Hilton gezegd “dat ze kon ophoepelen” toen ze op zijn filmfestival verscheen. De beroemde erfgename heeft de bloemetjes dan maar eventjes buiten gezet in Brussel.
Onder een parking in de Britse stad Leicester werd het skelet gevonden van koning Richard III. Vijfhonderd jaar na zijn dood heeft men zelfs de informatie gevonden over de manier waarop die koning geleefd heeft en gestorven is. Hij zou helse pijnen hebben geleden, maar was zelf ook geen doetje. Hij zou zijn twee neefjes in de Londense Tower hebben laten opsluiten, om ze daarna te versmachten met een kussen. Aan de schedel van de bewuste koning is te merken dat hij heel wat klappen kreeg bij de veldslag waarin hij om het leven kwam. Na zijn dood werd het lijk van de koning verder verminkt. Het skelet verraadt dat Richard III onder andere een steek in zijn bil kreeg.
Dat zal niet de reden geweest zijn waarom Shakespeare een stuk over hem schreef. In zijn drama laat hij Richard III in volle strijd uitroepen: “Een koninkrijk voor een paard”. Was daar toch wel een toeschouwer die vanop het vierde balkon naar de acteur toeriep: “Kunt ge het niet doen met een ezel?”. De vertolker van Richard III was blijkbaar bij de pinken en riep terug: “Ja! Kom maar naar beneden!”.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s