Wat “zien” ik 3

door Staf Knop
Televisie maken is niet eenvoudig. Dat weet zowat iedereen, maar indien men bij het productiehuis Woestijnvis de bloemetjes mocht buitenzetten toen het de bijzonderste leverancier was bij de VRT,zal het bad niet warm geweest zijn met de overname van TV-Vier. Al met de uitzending van het koninginneprogramma “De Slimste mens ter Wereld” vielen de kijkcijfers tegen en dat was nog maar het begin. Met “Komen Eten” ging het al niet beter. Verwijten bleven niet uit, maar die beperkten zich over het algemeen tot de onderbreking van de programma’s door reclame.
De woestijnvissers hebben altijd een dikke nek op gezet over hun fictiereeksen. Dat was ook zo met “De Ronde”, terwijl dat ongetwijfeld de slechtste serie was onder alle andere. Ik hoef ze hier niet allemaal te noemen want er was er geen enkele bij de voorafgaandelijke promotie waardig. Het populaire “Van Vlees en Bloed” lokte wel veel kijkers omwille van zijn volkse eenvoud die aan Herman Heiermans herinnerde.
Bij Vier zou men nog beter doen met het “prestigieuze” “Met Man en Macht”. Deze serie werd met man en macht aangekondigd waarbij er werd gewezen op de “fine fleur” van de Vlaamse acteurs die van de partij zijn…om ons uiteindelijk te vergasten op een beeld van de dorpspolitiek uit de jaren stillekes. Geen enkele serieuze dorpsbewoner zal durven beamen dat het er in zijn gemeenschap aan toegaat zoals in “Met Man en Macht”. Zoveel talent werd hier voor de beesten gegooid. Woestijnvis heeft dringend nood aan mensen die over een verhaal kunnen oordelen en nog meer aan mensen die het kunnen schrijven. Indien ik mij vergis en “Met Man en Macht” toch wel een  juiste weergave is van de huidige dorpspolitiek, is Vlaanderen er niet op vooruitgegaan. Daar moet niemand fier op zijn. En ik die dacht dat onze TV-zenders ook een beetje bezig zouden zijn met de opvoeding van de kijker. Niet te verbazen dat het lerarenkorps ook niet meer weet wat recht en krom is.
Blijkt ineens dat ik alleen sta met mijn mening over “Met Man en Macht” en dat ik naar een meesterwerk heb gekeken, maar met blindheid werd geslagen. Ik was ook al blind toen ik naar “De Ronde” en naar “De Parelvissers” keek, reeksen die in één aflevering misschien beter tot hun recht zouden gekomen zijn. De originaliteit van hun inhoud was echter ver zoek. En dat is ze bij “Met Man en Macht” ook. Gaston Martens zou het destijds beter gedaan hebben.
Terloops gezegd moet men Paul Jambers ook gelijk geven wanneer hij verwijst naar die lijst van meest bekeken TV-programma’s. Daar prijkt “Schalkse Ruiters” aan de top, maar de lijst gaat maar terug tot 1997 terwijl “Jambers” het vroeger beter deed. Toeval of niet maar “Schalkse Ruiters” was ook al een programma van Woestijnvis. Nu wil ik niet beweren dat het geen goed programma was, integendeel. Wat mij zo bijzonder opvalt is het feit dat Woestijnvis sindsdien met gelijk welk programma mocht uitpakken of het werd door de media de hemel ingeschreven. Dat zou ik niet zo vreemd vinden mocht het elke keer met de waarheid stroken. Want indien men mij nu de blindheid zou verwijten, dan was ik niet zo blind in die tijd terwijl ik dat vijftig jaar geleden ook niet was en al die jaren kritiek schreef over film, theater en televisie. Bovendien heb ik niets tegen Woestijnvis en ken ik daar niemand. Ik vrees echter dat onze huidige critici wat jong zijn en niet veel weet hebben van wat er vroeger op het scherm kwam. En de televisie ontstond al in 1953, weliswaar niet met dezelfde mogelijkheden van nu en ook niet met evenveel toestellen in de huiskamers.
Woestijnvis had echter het voorrecht om uitsluitend voor de VRT te werken, waar de programma’s niet door reclame werden onderbroken. En dat speelt. Men denkt er niet bij na wanneer men plots uit de spanning wordt gerukt door iemand die zegt dat hij je keuken maakt, waarbij gelijk welke spanning verdwijnt. Ze opnieuw ondergaan is geen optie.
Nu liggen de dingen anders voor Woestijnvis bij Vier, ofschoon “Met Man en Macht” niet werd onderbroken door reclame. Men werd er dus niet uit de spanning gerukt, want die was er niet. Tenzij dat men het boeiend vond om Josse De Pauw wat met zijn gebit te zien spelen. En taferelen in een lokale herberg met wat losgeslagen dorpelingen en een Tom Van Dijck die nog niet uit “Van Vlees en Bloed” was gestapt, hebben we zelfs al in “F.C.De Kampioenen” gezien, of het gespreksthema nu over de plaatselijke politiek gaat of over het voetbalclubje, waarvoor men een nieuwe doelman zoekt. Nee, mensen van Woestijnvis, mij moeten jullie nog steeds overtuigen met andere “prestigieuze” reeksen.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s