Wat ‘Zien’ ik ?

Wat “zien“ ik?
door Staf Knop
Wat leven we toch in een leuke wereld. In zoverre zelfs dat onze aardbol zichzelf is gaan opwarmen. Of toch niet? Wetenschappers die het kunnen weten, beweren dat elke keer wanneer we de auto uit de garage halen en rond onze woonblok rijden, er op de Noordpool een ijsberg begint te smelten. Om dat uit te maken verzamelen ze zich elk jaar een paar keer in de meest sprookjesachtige en zonnige streek, om dan terug te keren en ons op stang te jagen. Het gebruik van de auto is uit den boze en we mogen ook niet meer roken. Het verpest de lucht die we inademen. En de aarde wordt er ziek van.
Veel interessanter lijkt ons de internationale politiek…die zich beperkt tot de Verenigde Staten van Amerika en Rusland. De Russische president, Poetin, is ongetwijfeld de plezantste. Hij heeft de Franse acteur, Gerard Depardieu, een Russisch paspoort gegeven omdat hij een fantastische vertolking heeft neergezet van Raspoutin, in de gelijknamige film. Dat heeft Brigitte Bardot op ideeën gebracht. Ze wil van Poetin een dergelijk paspoort krijgen omdat Frankrijk zich niet gedraagt tegenover een paar olifanten. Je moet er maar opkomen.
Wat dat betreft spannen de Amerikanen de kroon. Toen de huidige president, Barack Obama, een eerste keer werd verkozen en John McCain het nakijken gaf, zorgde een weddenschap over de datum waarop Obama zou worden vermoord, voor grote beroering bij de Amerikanen. Inwoners van Standish konden één dollar inzetten bij een handelaar. Op de affiches stond te lezen: “Hopelijk wint niemand”. De organisatoren en de inwoners vonden dit “het recht van de vrije meningsuiting”.
‘t Zal wel zijn.
In de literaire wereld is het leuk te vernemen dat er alweer nieuwe vertalingen zijn verschenen van “Ulysse”, de roman van de Ierse auteur James Joyce, die als de beste van de twintigste eeuw wordt beschouwd. Weinigen hebben dit meesterwerk volledig uitgelezen, omdat de ontvankelijkheid van de lezer zwaar op de proef wordt gesteld. Het is trouwens ook onbegonnen werk om dit boek bondig samen te vatten. De roman begint op 16 juni 1904 om 8 u. ‘s avonds in de baai van Dublin, te Sandycove, op het platform van de Martello-toren met Stephen Dedalus, en eindigt omstreeks twee uur in de nacht van 17 juni, op nr. 7 in de Eccles Street, in het bed en de geest van Molly Bloom, de vrouw van Leopold, een opnieuw gecocufieerde publiciteitsagent.
Ondertussen wordt ons opgediend: een ontbijt, een begrafenis, een vechtpartij, een echtbreuk, een geboorte, een zuippartij, een scheiding, paardenrennen, een ontlastingsscène, een masturbatie, een droom, buikpijnen, de stoet van de onderkoning, een gek, een man in een Mackintoshregenmantel (waarschijnlijk de auteur zelf) en er volgt nog meer.
De wereld der sporten houdt soms verrassingen in die we maar moeilijk kunnen geloven. Zo zou de Amerikaan, Lance Armstrong, tot zeven keer toe de Ronde van Frankrijk hebben gewonnen dank zij doping. Tijdens al die jaren heeft geen kat er over gesproken en bleek hij de held van het wielrennen aller tijden. Hij had immers kanker overwonnen en bleek bij machte te zijn geweest om de “de Tour” te winnen. Dat hij “pillekes” slikte zou hij nu bekend hebben. Waarom dan niet hetzelfde doen bij al diegenen die wat kort van adem zijn? Dat zijn er miljoenen.
In de Verenigde Staten wil president Obama van zijn cowboys allemaal mensen zonder hun klassieke colt maken. De Amerikanen vragen zich af of ze voor een gekke president hebben gekozen.
In ons eigen landje België ziet het er naar uit dat we in tegenstelling met de Amerikanen, binnenkort allemaal met een revolver zullen rondlopen en dat we allemaal tot sheriff worden uitgeroepen. Het begint al met het aangeven bij de politie wanneer een onbekende ons wat loens aankijkt. En of…we merken een wagentje op met een vreemde plaat en pats…we bellen de flikken. Gekker kan niet.
Wanneer we het over onze leuke wereld willen hebben, mogen we het “hoofdland België” niet negeren. Niemand kan ons immers overtreffen. Om zich daarvan te overtuigen volstaat het om af en toe te kijken naar “Villa Politica” op het kleine scherm. Om te geloven dat ze daar onder elkaar een Chinees taaltje uitkramen, te beginnen met onze voorman Elio Di Rupo. De leukste aller Belgen. En geloven of niet …waarschijnlijk de beste.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s